Het Vissershuis - Burgh-Haamstede

In de zomermaanden is het gebruikelijk dat het Vissershuis elke dag van de week volledig bezet is. Reserveren is dan ook een vereiste hier. Treffen wij het even als we op die vroege dinsdagavond nog een tafeltje voor 4 personen kunnen bemachtigen!

Mijn eerste indruk bij binnenkomst is die van een jaren '70 sfeertje: visnetten aan het plafond, patrijspoorten aan de wanden en verder een diversiteit aan maritieme accessoires. Ondanks deze enorme hoeveelheid decoratie is alles opvallend stofvrij en proper. Eenvoudige houten tafeltjes, gedekt met papieren lopertjes, met - naar later op de avond blijkt - vrij ongemakkelijke stoeltjes.

Gelukkig maakt de uiterst gastvrije bediening veel goed. Bovendien blijkt de vriendelijke jongedame verstand van zaken te hebben. Als ik vraag welke vissoorten er in Trio van de chef zitten, somt ze deze zonder enige aarzeling op: heek, barramundi en zonnevis. Deze hebben niet mijn voorkeur, dus neus ik even verder in de kaart.

Het is hier uiteraard alles vis wat de klok slaat. De menukaart bevat slechts drie vleesgerechten; alle overige bladzijden staan - hoe kan het ook anders - boordevol visgerechten. Bij de voorgerechten zie ik mooie salades staan en tevens is hier de aloude garnalencocktail in ere hersteld. En dat is leuk, want met een goede kwaliteit garnalen is er niks mis met zo’n klassiekertje.

De hoofdgerechten zijn onderverdeeld in gebakken en gestoofde gerechten. Dat maakt het kiezen meteen een stuk minder lastig.
Sliptongetjes kun je hier per 2 of 3 bestellen. Uiteraard ontbreekt ook de paling niet, evenals de kabeljauw, heilbot en tarbot. Verder ontdek ik (hoera) lijngevangen zeebaars. Man en ik kiezen voor het vispannetje met laurier en dille, gestoofd in visbouillon. Tafelgenoten nemen beiden de sliptongetjes.

Het garnituur bestaat uit een aantal schaaltjes met daarin frietjes, gebakken aardappeltjes, salade en rabarber. Grote vraagtekens bij dit laatste. Het is mij een raadsel waarom voor rabarber gekozen wordt en kan mij niet voorstellen dat hier inkooptechnische argumenten aan ten grondslag liggen. Uit navraag blijkt echter dat het groentegarnituur steeds wisselt. Dit kan broccoli, prei, peultjes e.d. bevatten. Vandaag dus rabarber.

Maar goed, we komen hier voor de vis en die is ronduit voortreffelijk te noemen. Ze spartelen bijkans het bord af. De tongetjes lekker krokant gebakken, erbij een bescheiden portie gewokte zeekraal met rode ui. Het pannetje is gevuld met blokjes witvis en zalm, vergezeld van stukjes ui, paprika en prei. Erg smakelijk allemaal.

Als afsluiting koffie en thee. Op verzoek wordt daar een bordje met wat snoeperij bij geserveerd. Hoewel het niet gebruikelijk is, "kan er wel wat geregeld worden". Dit kenmerkt de ware horeca-ondernemer: flexibiliteit en een aangeboren klantvriendelijk vermogen om het de gasten naar de zin te maken. Kortom, dit Vissershuis is een locatie waar we vaker naar terug zullen keren. Ondanks de grote drukte heerst er een ontspannen sfeer en loopt alles er keurig gestroomlijnd. Chapeau!
Wie van vis houdt, moet hier echt een keer naar toe.

Griekse salade

Summertime! And the livin’ is easy.

Of: hoe gemakkelijk eten kan zijn. Men neme: sla, snoeptomaatjes, uitje, avocado, feta (uitsluitend die uit de Turkse winkel, al het andere witte-kaas-ongerief zou verboden moeten worden), olijven, pijnboompitjes en huisgemaakte dressing. En kijk zelf maar wat je er allemaal mee doet. Blokjes, schijfjes, scheuren, snijden, het maakt niet uit, vandaag mag alles.

Wijntje inschenken. Broodje afbakken of roosteren. Et voila, zou Cas zeggen. De gemoedelijkste kok aller tijden. Hij ruste in vrede.

Biertje?

Pfffff……  warm, nou ja, zeg maar gewoon heet. Hitte is een fenomeen waar wij Nederlanders niet zo goed mee om weten te gaan. Want wij werken gewoon door, wij sluiten geen ramen en deuren tussen 12 en 4. Wij zijn daar gek; er moet brood op de plank komen en onze reputatie van nijver volkje mag zeker geen schade lijden door een paar zonnestralen.

Om klokslag 6 zitten we gewoon aan de warme hap. Bevangen door de hitte of niet. Oke, er zit wat vaker een saladedag tussen, maar over het algemeen weten wij onze tradities aardig in stand te houden. Dat we intussen strontchagrijnig worden van het naar binnen werken van voedsel, terwijl onze enige wens is met de beentjes omhoog te zitten om te wachten op de enige Echte Grote Trek, goh, daar denken we niet over na.

Want het is warm. En vochtig. Heel anders warm dan in de tropische landen. Wij zijn het niet gewend. Wij raken ontregeld. Zweten veel te veel en drinken veel te weinig. Daar komt het allemaal door. Er moest maar eens een flinke onweersbui komen. Daar knapt alles zo lekker van op. We hebben het nu weer wel even gehad met die zon. Poeh hé!

En zo neuzelen wij verder tot de volgende storing over ons land trekt. Die dan meteen drie maanden duurt, zodat we ook direct weer stof genoeg voorhanden hebben om een tijdje door te zeuren. Fatsoenlijk nadenken wordt op die manier een behoorlijk ingewikkeld proces.

Zo, dat is eruit. Dan is het nu tijd voor een fijn, koel witbiertje. Ik heb er nog enkele in de koeling liggen. Van de enige brouwerij die Zeeland rijk is: Emelisse. Dit bier bevat slechts 5% alcohol en dat maakt het goed doordrinkbaar. Nee hoor, geen enkele commerciële binding met dit bedrijf.
In de voorraad kast ligt er nog veel meer lekkers van deze brouwerij. Dat moet wachten op de druilerige, kille dagen die wij zo goed gewend zijn in Nederland. Waardoor tijdens het drinken onze harten verwarmd worden en wij, geheel vanzelf, met weemoed terugdenken aan die mooie, zonnige dagen.

Emelisse D.I.P.A.
I.P.A. staat voor Indian Pale  Ale. Bier dat door zijn bitterheid bewaarbaar werd. Met extra hop dus. 7,5% alcohol.

Emelisse T.I.P.A.
De Amerikaanse versie van de I.P.A. wordt nog een tikje bitterder. Toch blijft dit bier mooi in balans door een karamellige afdronk. 7,9% alcohol.

Emelisse Imperial Russian stout
Een volmoutige donkere stout met tonen van pure chocolade. Een zwaar bier dat al mening maal prijswinnend bleek te zijn. 11% alcohol.

Emelisse Espresso stout
Door toevoeging van espressobonen krijgt dit bier een lichte espressosmaak. Het volmoutige chocolade-achtige karakter combineert uitermate goed met deze espresso toevoeging. 9,5% alcohol.

My cup of tea

Ergens, in the middle of nowhere, kreeg ik op een terras thee aangeboden van Harney & Sons. Hoewel ik een doorgewinterde theeleut ben, kende ik dit merk niet. In het deksel van de theedoos vond ik interessante informatie: dit merk bracht onder meer een organische én koosjere theelijn.

De hoogste tijd om dit theemerk aan een nader onderzoek te onderwerpen. Dit onderzoek leerde mij dat de organische (lees: biologische) thee gegarandeerd zonder pesticiden of artificiële meststoffen wordt gecultiveerd.

Het op de markt brengen van een gecertificeerd koosjer thee-assortiment is volgens mij vrijwel uniek in Nederland. Dit product wordt ontleend aan de Joodse bijbelse wetgeving dat betrekking heeft op het wel of niet toegestane voedsel. Ongetwijfeld zal een grote groep personen blij zijn een dergelijk product op de markt te vinden.

Sinds 1983 is Harney & Sons de leverancier van hoge kwaliteit thee. Zij reizen de wereld rond om de beste thee te vinden en daarvan alleen de bijzondere te selecteren. Door hun jarenlange ervaring delen zij met hun cliënten door het creëren van buitengewone smaken. Door nooit af te wijken van hun erfgoed, te weten hun liefde voor de theetraditie, kunnen zij zorgen voor een nieuw assortiment en nieuwe verpakkingen.

Wat mij persoonlijk erg aanspreekt is dat deze theeleverancier duurzaam denkt en voor eerlijke handel is. Door - zoals eerder gezegd - over de wereld te reizen om de beste thee te vinden en daarvan alleen de bijzondere te selecteren, hebben zij echter ook de verborgen kant van de theehandel ontdekt. De werkzaamheden op koffie- en theeplantages staan bekend om hun erbarmelijke arbeidsvoorwaarden Dientengevolge heeft Harney & Sons duidelijke afspraken met de planters gemaakt. Deze omvatten het volgende: - geen kinder- en dwangarbeid; - respect voor het milieu en behoud van de eigen cultiveringmethoden; - verbod op ontbossing; - de arbeiders krijgen een redelijk minimum loon; - respect voor hygiëne en de goede veiligheidsnormen. Ik besloot tot het bestellen van een proefpakketje van de zgn. wrapped sachets (in piramidevorm gevouwen zijden zakjes) en koos in eerste instantie voor de smaken Dragon Pearl Jasmine, Lemon Verbena (Verveine), Mint Verbena, Pomegranata Oolong en Paris, een zwarte thee met vanille en caramel en een hint van Bergamot. Mijn conclusie is dat al deze theetjes een bijzonder delicate afdronk hebben. Geen bittertje en geen nare nasmaakjes. Pure, (h)eerlijke thee dus, met respect voor de aarde en zijn bewoners.

Arbeidsvitaminen

Goedgevulde dagen … ik houd ervan. En echt niet alleen om zinloze hersenspinsels te verjagen, maar meer om lichaam en geest een goede conditie te garanderen. Toch moet ik constateren dat ik, hoewel er een overdaad is aan inspiratie, niet elke dag iets zinnigs op dit blog neerzet. Tijd blijkt eindig te zijn.

Laat op de avond toch nog een poging. Gisteren voor het eerst viskoekjes gebakken. Wat begon als een wankel experiment (had mezelf al helemaal ingesteld op een ramp van afmeting) resulteerde uiteindelijk in prima te verteren voedsel. Nee, geen foto, zo gaat dat tijdens veel-om-handen-zijnde-dagen. En kijk mama: met losse handjes. Geen recept, geen internetgeneuzel, slechts vrije fantasie.
Van de reusachtige rogvleugels had ik een restje over. Het visvlees heb ik zo fijn mogelijk gemaakt en gemengd met 1 ei, een paar eetlepels panko, fijngesneden dille en peper/zout. Ballen gedraaid en weer platgeslagen. Vishamburgers dus!
Daarna behoedzaam gebakken in wat boter. Geef het de tijd om kleur te krijgen.

Vandaag opnieuw een vrije val poging. Na een lange fietstocht langs zilte Zeeuwse wateren, niet veel energie en zin meer om te koken. Er lag een grote zak spinazie in de koeling en Philadelphia roomkaas. In de fruitmand een grote hoeveelheid mini biotomaatjes. Optelsom: uitje bakken in de wok, spinazie erbij, roeren, roeren, halve tomaatjes erbij en een halve verpakking roomkaas. Pasta erbij. Voedsaam ende gesond!

Gebakken rogvleugel

Op het menu van gisterenavond: gebakken rogvleugel. Vanwege hun reuze-formaat pasten ze bijna niet in de pan. Erg dik ook, wel 5 à 6 cm. Door echter regelmatig te bedruipen met schuimende boter, werden deze fijne stukken vis heerlijk mals. Erbij een zurig sausje van kwark,  citroen, bosuitjes en peterselie. Smullen tot mijn buikje bijna barstte. Want o, wat waren deze vleugels gróót.

Proefdoos wijn Astrid & Thérèse

Gisterenmorgen kwam de postduif, tegenwoordig in een kek wit autootje en niet langer grijsgetooid, maar in een zomers tenue gestoken, met een doos in zijn armen richting mijn voordeur lopen. Dat moest de proefdoos wijn van Astrid en Thérèse zijn. Ik had daar enkele weken geleden eens rondgeneusd. Beide dames kunnen mij bekoren, niet alleen omdat ze vreselijk veel verstand hebben van wijnen, maar meer nog omdat ik hun status zo benijd. Mooie, bemiddelde BN’ers.

Over tot de wijn. Ik bestelde de Proefdoos Astrid en Thérèse Vin de Pays.
Deze is samengesteld uit een rode, een rosé en een witte wijn. Van alle drie twee flessen, in totaal zes flessen dus. Mooi beginnetje om te proeven wat ze in huis hebben, die twee meiden.

In de Pays d'Oc IGP Syrah-Merlot ruik je de kruiden en bloemen van het Franse glooiende landschap. Proef rijpe druiven, die zorgen voor een explosie van zwarte bessen, bramen, laurier en kruidnagel. De syrahdruiven geven de structuur en het pepertje, terwijl de merlot de wijn zacht en romig maakt. Heerlijk om zo te drinken of bij (stoof)vlees, barbecue, gevogelte, pasta, paddesteoelen, kaas

De Pays d'Oc IGP rosé is zoals rosé hoort te zijn: een fris, kruidig en soepel karakter met dik fruit en een elegante afdronk. Een mooie syrah-cinsault blend. Voor de lente of de zomer? Waarom niet de herfst of de winter? Een rosé voor ieder moment van de dag. Als aperitief of bij een prachtige salade.

De witte Pays d'Oc IGP is eigenwijs en onderscheidend: chardonnay met vermentino. Die laatste druif heeft als karakteristieken: rijp fruit, noten, beetje kruidigheid en zachte citroen tonen. In combinatie met de frisse chardonnay, die geen houtlagering heeft gehad, geeft dit een lichtvoetige wijn met een veelzijdig karakter. Fris en rijk, van citrus tot tropisch fruit. Ideaal als aperitief of in combinatie met frisse gerechten, vegetarisch, pasta’s, vis. Een wijn die heel breed inzetbaar is.

Ik was het meest nieuwsgierig naar deze laatste. De Vermentino druif kom je niet zo heel vaak tegen in Nederland, dus was deze witte meteen aan de beurt om ontkurkt te worden. Persoonlijk vond ik de chardonnay net iets teveel op de voorgrond, maar al met al een bijzonder delicaat wijntje, met een welhaast “ziltige” afdronk. Zoals zij zelf zeggen: breed inzetbaar en ideaal als aperitief.
De rosé en de Syrah-Merlot worden nog aan nader onderzoek onderworpen. Proefnotities volgen later deze maand.