Gepofte auberginesoep

Soms denk ik dat ik best iedere dag soep zou willen eten. Een klein kopje bij de lunch of zo. Het blijft bij denken en misschien is dat maar goed ook. Ik bedoel: waar moeten op den duur al die overtollige calorieën heen? Ze zoeken toch altijd weer hun weg ergens tussen borsten en bovenbenen.

Maar áls het dan opnieuw tijd voor soep is, dan neem ik het er ook van. Dampende kommen vol overheerlijke soep. Met brood om te soppen. Het is zelfs mogelijk om tv te kijken, terwijl je lepel na lepel genoeglijk naar binnen laat glijden. My guilty pleasure ....

Ingrediënten:
2 aubergines
1 ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, fijngehakt
50 gr zongedroogde tomaatjes in olie, in stukjes
1 blik gepelde tomaten (400 gr)
1,5 ltr groentebouillon
2 eetl olijfolie
zout/versgemalen peper

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200°.
Kerf de aubergines over de lengte een paar keer in.
Leg ze op een bakplaat en pof de aubergines 45 minuten in de voorverwarmde oven.
Neem de aubergines uit de oven.
Snijd de steelaanzet weg en hak het vruchtvlees met de schil grof.
Verhit in een soeppan de olijfolie.
Fruit de ui met de knoflook kort aan.
Bak de zongedroogde tomaatjes en aubergine 2 minuten mee.
Voeg de inhoud van het blik tomaten en de bouillon toe.
Breng aan de kook en laat de soep 10 minuten zachtjes doorkoken.
Pureer de soep met de staafmixer en breng op smaak met zout en peper.

Noot: ik heb het recept iets anders uitgevoerd. De aubergines heb ik in de lengte doormidden gesneden en daarna ruitvormig ingekerfd, zoals Ottolenghi het ook doet. Zie hier hoe ik deze methode ontdekte. Nadat ze gaar waren heb ik het vruchtvlees eruit geschraapt. Op die manier heb je geen last van de schil die soms behoorlijk vlezig kan zijn.

Bron: Soep - Janneke Philippi

Lasagne met aubergine en ricotta

Machtig hapje om te zien, hè? Nou, ik kan jullie gerust stellen: dat is het ook. Al die kaas, de boter en de pasta maken er beslist geen calorie-arm gerecht van. Je merkt dat je wat eet, zeg maar. Toch vind ik dat het best moet kunnen, zo'n guilty pleasure. Niet iedere dag natuurlijk.
Het is een soort van samenstelling uit verschillende lasagne- en cannellonigerechten die ik in de loop der jaren gemaakt heb. Deze blijft wat mij betreft de lekkerste, hoewel die met spinazie en citroenricotta ook zeer de moeite waard is!

Voor 4 personen

Ingrediënten:
ovenschaal van 20 x 30 cm
3 eetl olijfolie
1 ui, fijngesneden
1 teentje knoflook, fijngesneden
2 aubergines (eerst in zout gezet, daarna in  blokjes gesneden)
2 blikken tomatenblokjes (400 gr)
1 bakje ricotta (250 gr)
1 pak lasagnebladen  (250 gr) of nog lekkerder: vers gemaakte
70 gr boter
70 gr bloem
1 liter volle melk
nootmuskaat/zout/peper
150 gr Old Amsterdam, geraspt

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200°.
Verhit de olie in een zware, ondiepe plan.
Fruit de ui en knoflook tot alles glazig is.
Voeg de aubergineblokjes toe en bak deze tot ze zacht en gaar zijn.
Voeg nu de tomaten en de ricotta toe.
Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met peper en zout.

Leg nu een laag van het mengsel in de ovenschaal.
Schik er de lasagnebladen bovenop. Probeer ze elkaar zo weinig mogelijk te laten overlappen.
Maak op deze manier vijf laagjes, afwisselend met het tomaten-auberginemengsel en de lasagnebladen.

Maak een roux door de boter in een pan te laten smelten.
Voeg de bloem toe en roer met een houten lepel tot de roux lichtbruin begint te kleuren en de typische “biscuitgeur” ontstaat.
Schenk de melk erbij en breng al roerend aan de kook.
Laat dit zo’n 10 minuten op laag vuur zachtjes garen. Roer regelmatig!
Breng de roux op smaak met nootmuskaat, peper en zout.

Schenk de saus over de lasagne.
Bestrooi als laatste met de geraspte kaas en zet de schaal in het midden van de oven.
Bak de lasagne in circa 30 minuten gaar en goudbruin.

Lekker met een frisse salade van veldsla, radijs en cherrytomaatjes.

Aubergines met een kruidig korstje

Aubergine. Het is het soort groente waar je van houdt, of niet. Veel mensen kennen het alleen van de beetje vettige moussaka bij de Griek. Ook lekker, maar persoonlijk eet ik deze glanzend-paarse rakker het liefst in combinatie met droge, witte rijst. De neutrale, licht-bittere smaak van de aubergine vergt wel krachtige tegenhangers om er een smakelijk hapje van te maken. Tomaat. Knoflook. Olijven. Kruiden. Onderstaand recept heeft het allemaal in zich. Plus tegengestelde texturen: het zachte vruchtvlees wordt afgedekt met een knapperige, uiterst hartige topping. *slik*

Ingrediënten:
2 aubergines
2 teentjes knoflook
enkele takjes verse rozemarijn
grof zout
grof gemalen peper
een scheutje fijne olijfolie

Voor de panade (kruidig korstje):
120 g Parmezaanse kaas
3 sneetjes (oud) wit brood
enkele takjes verse marjolein
enkele takjes verse oregano
enkele takjes verse rozemarijn
32 (ontpitte) gemengde groene en zwarte olijven
50 g steelkappertjes

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180°C. Hierin krijgen de aubergines een eerste garing.
Spoel de aubergines en snij het topje en het steelstuk eraf. Snij de groente vervolgens in de lengte middendoor.
Maak met een scherp mesje kruisgewijs insnijdingen in het sponzige vruchtvlees van de aubergines. Leg ze in een (diepe) ovenschaal.
Pel de knoflook en druk een half teentje in het midden van elke halve aubergine. Doe hetzelfde met takjes verse rozemarijn.
Strooi er grof zout (bv. fleur de sel) en wat peper van de molen over.
Druppel tenslotte een scheutje fijne olijfolie over elke halve aubergine.
Zet de ovenschotel in de oven van 180°C gedurende 15 à 20 minuten.

Bereidingswijze panade:
Verbrokkel de Parmezaanse kaas in de beker van de blender en mix de kaas fijn. Giet de gemalen Parmezaanse kaas in een mengschaal.
Snij de korst van een zeer dikke snee (of meerdere gewone sneetjes) wit brood. Gebruik gerust oud brood.
Scheur het brood in stukken en doe het in de blender. Maal het brood fijn en meng de kruimels onder de gemalen kaas.
Spoel de kruiden en rits de blaadjes van wat verse marjolein, rozemarijn en oregano. Hak de kruiden zeer fijn en meng de snippers onder de gemalen kaas met broodkruimels.
Verzamel de (ontpitte) olijven en de kappertjes (zonder steel) op je snijplank. Zet er het mes in tot alles in fijne stukjes gehakt is.
Schenk wat olijfolie in de panade, totdat het mengsel licht kleverig wordt. Overdrijf niet.
Kruid het mengsel met wat peper van de molen. Zout hoeft niet.
Neem de schaal met aubergines uit de oven en verwijder de stukjes knoflook en de takjes rozemarijn uit de groente. Die hebben intussen hun werk gedaan. Hou de oven warm.
Was je handen en gebruik ze om op elke halve aubergine een royale en dikke laag van de panade aan te drukken.
Bak de aubergines opnieuw 15 minuten in de oven van 180°C.
Zet nadien de ovengrill op. Laat de panade bakken tot ze goudbruin en krokant is.

Lekker met een salade van rucola, buffelmozzarella en pruimtomaatjes.

Bron: Dagelijkse Kost - Jeroen Meus

Wees gegroet melanzane parmigiana

 

Boek staat tot schrijven als foodblog staat tot eten. Zo is het. Zonder eten is er niets. Geen leven ook vooral.

En toch zijn er niet elke dag vermeldenswaardige zaken te melden. Of brengt het leven je plotseling op totaal andere plaatsen dan in de keuken. Plaatsen die, naast al het kostelijke, smakelijke, verrukkelijke, appetijtelijke en zalige dat ik graag deel met jullie, zo bijzonder zijn dat ik ze jullie niet wil onthouden.

Gisteren was ik in Lourdes. Het was er winderig en ondanks de acht graden die Piet Paulusma ons beloofd had, verrekte koud. Ik zag de grot waarin Maria verscheen en was vol verwondering dat ik haar nooit eerder gezien had daar. Er was een robuust hek en een glazen deur. Eigenzinnig als altijd voelde ik aan het hek. Met veel gepiep en geknars ging het open. Zo ook de deur. Eenmaal binnen deed ik, zoals het een goed katholiek opgevoed meisje betaamt, een cent in het offerblok en stak een kaarsje aan. Opdat er overal ter wereld voldoende te eten mag zijn. Een wens die waarschijnlijk in het rijke Roomse leven prominenter aanwezig is dan in welk ander geloof dan ook. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Of zoiets.

 

Dankzij de supersnelle Thalys was ik ’s avonds ruimschoots op tijd thuis voor de avondmaaltijd. Alwaar er een geslaagde variatie op de beroemde melanzane parmigiana gereed stond. Met gebakken aubergine, tomatensaus, paprika, wortel en rijkelijk belegd met feta. Niet geheel authentiek, maar wel ér-rúg lekker. Nadat ik twee porties met smaak verorberd had, likte ik mijn vork nog eens grondig af en kreeg bijkans een onbedwingbare neiging om met gevouwen handen een Weesgegroetje te prevelen. Exact zoals pakweg veertig geleden in alle Katholieke gezinnen vóór en na de maaltijd de gewoonte was. Dat niemand kon verstaan wat je precies in je gebedje uitsprak, deed niet ter zake. De bedoeling erachter was duidelijk: bedanken voor de ons toebedeelde overvloed.

Er diende overigens voor nóg een heleboel dingen gebeden te worden. Voor de zaligheid der overledenen, om schuld te belijden voor zondig gedrag en vooral ook om alle noden en behoeften van de hulpeloze medemens te ledigen. Het zou ons stuk voor stuk schaapjes maken die een warm welkom in het hiernamaals te wachten stond. Dat we in ruil daarvoor vrijdags geen vlees mochten eten en veertig dagen voorafgaand aan Pasen als kind elk snoepje in een trommeltje moesten bewaren, laat ik gemakshalve maar even buiten beschouwing. (ja, jullie horen het goed, mijn cynisme voert hier de boventoon).

Terug naar het heden. Ik mag niet liegen van meneer kapelaan. Natuurlijk was ik niet echt in Lourdes. Maar zeg nu zelf: zie jij de verschillen op de foto? Deze plaatjes zijn geschoten in Heinkenszand, op zo'n 10 kilometer van mijn woonplaats. Hoewel ik er talloze malen langs moet zijn gereden met de auto,  werd mijn bewustzijn pas echt geprikkeld door er een artikel over te lezen in een boekje met interessante Zeeuwse plekjes. Een mens kan kennelijk blind zijn voor allerhande zaken die voor het oprapen liggen.

 

Voor iedereen die na dit triviale geneuzel met een vertwijfeld gevoel blijft zitten: waar blijft nu in naam van Maria het recept van die heilige melanzane parmigiana? Nou, kijk, ik doe het al vele jaren op mijn eigen manier, maar als je er echt een culinair verantwoorde draai aan wilt geven, maak het dan zoals Janneke Vreugdenhil het doet in haar laatste boek I ♥ groente. Succes gegarandeerd! Noot: in de winter kun je bijna geen smakelijke tomaten kopen, gebruik dan gewoon de beste tomaten uit blik die je krijgen kunt.

 

Voor 2  personen 

 

Ingrediënten:

750 g tomaten, in kwarten

1 ui, grofgesneden
een flinke handvol verse basilicumblaadjes
2 el olijfolie
2 aubergines, in lange plakken
extra vergine olijfolie
100 g provolone (of mozzarella), in plakjes
2 hardgekookte eieren, gepeld en in plakjes
75 g Parmezaanse kaas, geraspt

 

Bereidingswijze:

Doe de tomaten, ui en de helft van de basilicum in een pan, voeg 100 ml water toe, breng aan de kook en laat op laag vuur, afgedekt, 15 minuten koken.

Werk de tomaten door een roerzeef.
Doe terug in de pan en laat op hoog vuur, al roerend, nog 5 minuten koken zodat de saus een beetje indikt.
De bedoeling is dat je ongeveer 400 ml saus overhoudt.
Maak op smaak met 1 eetlepel olijfolie, zout en versgemalen peper.

Verhit een grillpan en rooster de aubergineplakken tot ze aan beide kanten een donker streeppatroon vertonen.
Als alle aubergineplakken gegrild zijn, meng je er 1 eetlepel olijfolie en wat zout en peper door.

Verwarm de oven op 180 graden.

Schenk een laagje tomatensaus over de bodem van een ingevette ovenschaal (met een diameter van ongeveer 18 x 24 cm).
Verdeel hierover een deel van de aubergineplakken.
Verdeel er vervolgens een deel van de provolone, plakjes ei en de rest van de basilicum over en bestrooi met een deel van de parmezaan.
Dek af met een tweede laag tomatensaus, waarop je weer een laag aubergines legt enzovoort. Net als bij lasagne.
Zorg dat de bovenste laag uit tomatensaus bestaat en bestrooi die royaal met Parmezaanse kaas.
Bak het gerecht ongeveer een half uur in de oven.
Serveer lauwwarm of op kamertemperatuur.


Bron: I ♥ groente - Janneke Vreugdenhil

Linzen met gegrilde aubergine - Ottolenghi

 

Het is en blijft een strijd. En ik ben er niet trots op. Zeker niet. Ik voel me vaak een softie; een twijfelaar; een met-alle-winden-meewaaier. Zonder ruggengraat.

Meat or no meat. That’s the question. Wel of geen schuldgevoel t.a.v. al die arme, volgepropte beestjes die aan het eind van hun erbarmelijke leven letterlijk de vrachtwagen in worden geschopt? Vasthouden aan principes of los durven laten? Meegaan met de laffe meute of samen met de dierenactivisten de barricade op? Ten onder gaan in een carnivorisch moeras of bewierookt worden in een vegetarisch walhalla?

Ik weet het niet. Echt niet. Eet ik de ene dag een smakelijk koteletje met vetrand, de andere dag gruwel ik ervan. Dan smeekt mijn lijf om natuurlijk voedsel. Groenten, granen, noten, fruit. Onbewerkt, antibiotica-vrij eten. Puur natuur.

Het getreuzel omtrent deze principekwestie kent zijn oorsprong zo’n vijfendertig jaar geleden. Toen moest ik het nog doen met het voor die tijd behoorlijk vernieuwende kookboek van Buchner: Lekker eten zonder vlees. Het boek wasemde de geur van ongewassen geitenwollen sokken. Van gierst en zilvervliesrijst. Gezond was het toverwoord. Maar lekker? Ho, maar!

Dat laatste is gelukkig veranderd met de komst van topchef Yotam Ottolenghi. Anno 2012 is hij dé meester in het bereiden van vegetarische gerechten mét smaak! Inmiddels heeft hij verschillende kookboeken op zijn naam staan. Toegegeven, zijn recepten zijn behoorlijk arbeidsintensief en kennen vaak ellenlange ingrediëntenlijsten, maar daar krijg je ook heel wat voor terug! Namelijk: een smakelijke maaltijd zonder schuldgevoel.

Ingrediënten:
2 aubergines
2 eetl rode wijnazijn
200 gr Puy linzen
3 wortelen, geschrapt
2 stengels bleekselderij
1 laurierblad
3 takjes tijm
½ witte ui
3 eetl olijfolie, plus extra om te besprenkelen
12 cherrytomaatjes, gehalveerd
beetje bruine basterduiker
1 eetl platte peterselie, fijngehakt
1 eetl koriander, fijngehakt
1 eetl dille, fijngehakt
2 eetl crème fraîche of Griekse yoghurt
zout en zwarte peper

Bereidingswijze:
Kerf de aubergines in en leg ze direct onder de grill op een met aluminiumfolie beklede bakplaat en grill ze een uur. Keer ze een paar keer om. De aubergines moeten helemaal zijn ingezakt en de schil moet geblakerd en opengescheurd zijn. Je kunt de aubergines ook 15 minuten boven de gasvlam roosteren.

Schep het vruchtvlees in een vergiet, gooi de donkere schil weg. Laat het vruchtvlees minstens 15 minuten uitlekken en meng er dan pas royaal zout en peper plus een ½ eetlepel azijn door.

Doe terwijl de aubergines worden gegrild de linzen in een middelgrote pan. Snijd 1 wortel doormidden en ½ stengel bleekselderij in stukken en doe ze in de pan. Voeg laurier, tijm en ui toe, overgiet alles met water en breng het aan de kook. Laat de linzen op laag vuur, maximaal 25 minuten koken tot ze gaar zijn; schuim het oppervlak af en toe af. Giet ze af in een zeef. Gooi wortel, bleekselderij, tijm, laurier en ui weg en doe de linzen in een mengkom. Voeg de overgebleven azijn, 2 eetlepels olijfolie en royaal zout en peper toe. Vermeng alles goed en houd de linzen warm.

Als de linzen staan te koken, verwarm je de oven voor op 140°. Snijd de overgebleven wortelen en bleekselderij in blokjes van 1 cm en meng ze met de tomaatjes, de overgebleven olie, suiker en een beetje zout. Verdeel het mengsel in een ondiepe ovenschaal en zet het 20 minuten in de oven; de wortel moet dan beetgaar zijn.

Schep de groenten door de nog warme linzen, voeg de gehakte kruiden toe en meng alles. Proef en doe er eventueel nog zout en peper bij. Schep de linzen op de warme borden. Schep in het midden wat aubergine en zet er een dot crème fraîche of Griekse yoghurt op. Sprenkel er een beetje olie over.

Bron: Plenty - Yotam Ottolenghi.

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus - Ottolenghi

 

Dit is een voorgerecht voor 4 personen of een

hoofdgerecht voor 2 personen

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 eetlepels olijfolie
1 ½ theelepel (citroen)tijmblaadjes
1 granaatappel
1 theelepel za’atar (Midden-Oosters kruidenmengsel)
maldon zeezout
zwarte peper

Karnemelk-yoghurtsaus:
1,4 dl karnemelk
100 gr dikke Griekse (of Turkse) yoghurt
1 ½ eetlepel olijfolie
1 kleine teen knoflook, fijngewreven
snufje zout

Bereidingswijze
Verhit de oven tot 200°.
Snijd de aubergines overlangs doormidden en snijd ook midden door het groene steeltje.
Maak met een klein scherp mesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, maar laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.

Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een bakplaat bekleed met bakpapier.
Bestrijk ze met de olijfolie en blijf ze bestrijken tot het vruchtvlees alle olie heeft opgezogen.
Bestrooi ze met tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, waarna het vlees gaar, geurig en lichtbruin moet zijn. Neem ze uit de oven.

Maak in de tussentijd de granaatappel en de saus klaar.
Snijd de granaatappel horizontaal doormidden.
Houd de ene helft boven een kom met de snijkant naar de handpalm gericht en sla met de steel van een houten lepel zachtjes tegen de schil.
Blijf met toenemende kracht slaan tot de pitten loslaten en tussen je vingers door in de kom vallen.
Zeef de pitten als beide helften leeg zijn om stukjes wit vel of vlies eruit te halen.
(Je kunt de pitten er ook gewoon met je vingers uit friemelen. Een waarschuwing is op zijn plaats: het kan erg spetteren en de vlekken die het maakt zijn bijzonder hardnekkig).

Klop voor de saus simpelweg alle ingrediënten door elkaar.
Proef of hij goed op smaak is en zet hem tot gebruik weg.

Schep voor het opdienen een royale hoeveelheid saus op elke halve aubergine, maar laat de steeltjes onbedekt.
Bestrooi ze met za’atar en flink wat granaatappelpitten en garneer met de citroentijm.
Maak het gerecht af met wat olijfolie.

Bron: Plenty - Yotam Ottolenghi

Geroosterde aubergines à la Ottolenghi

Vandaag was de dag dat ik een nieuwe manier vond om aubergines te bakken. Of nee, correctie, de uitvinding is niet geheel van mezelf, nog beter gezegd: helemaal niet, maar is te danken aan meneer Ottolenghi. Hij is al langere tijd geen onbekende meer in culiland. Een ieder die van eten houdt en hem (nog) niet kent, raad ik aan om daar heel snel verandering in te brengen. Deze man is een genie. De Willie Wortel onder de chefs. Hij wist de vegetarische (sub)cultuur nieuw leven in te blazen. Weinig of geen vlees eten heeft niet langer een stoffig, wereldvreemd imago, maar is zelfs hot en trendy geworden. Bovengenoemde chef speelt daar zeer zeker een belangrijke rol in.

Yotam Ottolenghi (1968) is een in Israël geboren filosoof van Duits-Joods-Italiaanse afkomst die in Londen een nieuw leven begon als pâtissier. Hij kookt en publiceert liefst vegetarische gerechten, maar vindt het tegelijkertijd geen probleem zijn tanden in een verse moot vis of stevig stuk vlees te zetten. Inmiddels heeft hij een aantal boeken op zijn naam staan, zoals Plenty en Het Kookboek, die met recht bestsellers genoemd kunnen worden.

Tot zover de bewieroking. Terug naar de aubergines. Na vandaag is me één ding duidelijk geworden: ik heb gedurende een groot aantal jaren mijn kostbare tijd verspeeld met het (verkeerd) bereiden van aubergines. Deze groente staat regelmatig op tafel in huize Eetplezier en hoewel ik intussen vele manieren gevonden had om variatie aan te brengen, is dit recept van Ottolenghi toch wel de meeste smakelijke én simpele manier. Let op: dit is een afgeleide van zijn recept Aubergine met karnemelksaus en granaatappel. Die combi kan me op geen enkele wijze bekoren, blijft over de wijze waarop hij de aubergines roostert. Een geweldige methode om deze groente zacht, geurig en gaar te krijgen. Zie foto.

Ik heb er zelfgemaakte tomatensaus over gelepeld en afgewerkt met een restant feta en peterselie. Zo kan ik mij een aantal sauzen voorstellen die er stuk voor stuk overheerlijk bij zullen smaken. It’s all yours ….

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 el olijfolie extra vierge
1½ tl (citroen)tijmblaadjes, plus een paar takjes om te garneren
 maldon zeezout en zwarte peper

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 200' C.
Snijd de aubergines overlangs doormidden, snijd ook door het groene steeltje.
Maak met een aardappelschilmesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.
Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat.
Bestrijk ze met een kwastje met de olijfolie, totdat alle olijfolie is opgenomen.
Drie of vier keer smeren moet voldoende zijn; maar schrik niet, er gaat behoorlijk wat olie in!
Bestrooi ze met de tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
 Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, zodat het vlees gaar, geurig en lichtbruin wordt. Neem ze uit de oven en laat ze afkoelen.

Geef er saus bij naar eigen voorkeur.