Posts tonen met het label Lamsoren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lamsoren. Alle posts tonen
donderdag 18 juli 2013
Parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt
Yes, vandaag verse doperwtjes op de weekmarkt weten te bemachtigen. En vorige week de parelcouscous van AlFez ontdekt. Deze wordt, net als de reguliere couscous, gemaakt van 100% durum tarwe. Hiervan samen met gewokte lamsoren en fijngesneden munt een lichte, zomerse maaltijd samengesteld. Wat homemade tzatziki erbij en smullen maar. Life is simple !!!
Bron: geïnspireerd door Gijs, kok bij brasserie de Drvkkery en tegenwoordig ook de Kloveniersdoelen in Middelburg. Als altijd weet hij de meest creatieve, vegetarische gerechten te verzinnen. Thnx Gijs!
vrijdag 31 mei 2013
Gemarineerde tijgergarnalen met lamsoren
Verdere uitleg overbodig, toch? Pasta koken. Lamsoren wokken. Garnalen marineren en bakken of grillen. Oké, de marinade dan: gehakt pepertje en twee fijngewreven knofjes, zout, olie, beetje limoen. Eventueel afblussen met een scheutje ouzo. Yammie!
En dan misschien nog even over die befaamde lamsoren. Veel mensen van “boven de grote rivieren” kijken een beetje vreemd op bij het horen van deze naam. Krijgen associaties met levende wezens en suggereren dat mijn carnivorische trekjes wel heel bijzondere vormen gaan aannemen. Voor zeekraal geldt hetzelfde verhaal.
Zowel lamsoren als zeekraal behoren tot de zgn. zeegroenten.
Dat betekent dat het zout water nodig heeft om in leven te blijven. Het groeit
daarom op zilte bodem bijvoorbeeld in kuststreken. In Nederland komen lamsoren
uit Zeeland. Daar werd deze verfijnde groente lange tijd alleen in het wild
geplukt. Tegenwoordig wordt het ook geteeld. Lamsoren zijn lange groene
bladeren – soms een beetje grijzig- die de vorm hebben van een lamsoor. Ze
smaken ziltig en passen daarom heel goed bij visgerechten. Lamsoor wordt ook
wel zeeaster of zulte genoemd.
Voor mij zijn beide groenten net zo normaal als voor elk
ander het groene gras in zijn voortuintje. Ik weet niet beter of pap startte
met enige regelmaat ons Dafje, bracht mam en mij naar een plaats waar de schorren op dat moment droog lagen, alwaar hij zijn broekspijpen oprolde en gewapend met een afwasteiltje en aardappelschilmesje een avondmaaltje van de zilte groente voor zijn gezin bijeen sprokkelde. Het waren mooie tijden ....
Abonneren op:
Posts (Atom)