Posts tonen met het label Soep. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Soep. Alle posts tonen

maandag 24 november 2014

Bospaddenstoelensoep met cognac en room

Paddenstoelen. Ik zal ze nooit zelf durven plukken. Omdat ik een enorme kakkebroek ben voor alle zaken die maar de schijn van giftigheid met zich meedragen. Ik maak dan ook een diepe buiging voor alle diehards, de enige, echte wildplukkers. Edwin Florés bijvoorbeeld is zo’n paddenstoelenhunter. Neem gerust eens een kijkje op Casa Foresta en ontdek de wereld van het Wilde Plukken. Dankzij ambitieuze mensen als hij kan ik met een gerust hart genieten van die verrukkelijke kabouterhuisjes. Natuurlijk wel nadat je eerst even de tijd hebt genomen om ze goed schoon te borstelen. Een secuur werkje. Met name de cantharellen kunnen vol zitten met naaldjes en stukjes grond. En dat wil je toch echt niet in je soepje.

Goed, bij mijn groentejuwelier zag ik ze weer liggen: de shii-takes, oesterzwammen, cantharellen, pied de moutons en nog meer soorten. Ik kocht een aardig assortimentje van circa 350 gr en vulde het aan met 250 gr kastanjechampignons. Met name de pied de moutons en shii-takes geven veel smaak.
En dan kun je er veel kanten mee op. Maar ik kom toch altijd weer uit bij de overheerlijke lichtgebonden bospaddenstoelensoep. Kleine moeite, groot genot. Met cognac. Met room. Alsof lekker al niet lekker genoeg is …..

Ingrediënten
350 gr variatie eetbare paddenstoelen
250 gr kastanjechampignons
2 sjalotjes, ragfijn gesnipperd
1 teen knoflook, geplet en gesnipperd
scheut cognac
30 gr bloem
30 gr boter
250 ml koude volle melk
1 liter bouillon (ik gebruik liefst groentebouillon)
40 ml room
zout/peper

Bereidingswijze
Begin met het maken van de roux.
Smelt de boter. Voeg, voordat deze verkleurt, de bloem er in één keer bij. Roer met een houten spatel tot je een soort van bal krijgt. Houd het vuur laag. Blijf roeren en laat de bloem enkele minuten garen. Goede stelregel is vanaf nu: warme bloem/boter, koude vloeistof erbij gieten. Begin met een klein beetje. Ik doe dat eerst met de koude melk. Blijven roeren nu! Je kunt ook een garde gebruiken nu, om zeker geen klontjes te vormen. Als de vloeistof helemaal is opgenomen, giet je weer een kleine hoeveelheid vloeistof erbij, en weer roeren tot een glad papje. Naarmate er meer vloeistof is toegevoegd, kan er een grotere plens bij. Wacht echter iedere keer tot de vloeistof helemaal is opgenomen en heeft geprutteld. Als je alle melk en bouillon hebt toegevoegd, heb je nu een licht gebonden emulsie. Persoonlijk houd ik niet van zwaar gebonden soepen, maar mocht je dit te licht vinden, dan gebruik je meer bloem/boter. Wel altijd gelijke hoeveelheden aanhouden. Dus 40 gr bloem, 40 gr boter.

Borstel  de paddenstoelen en champignons zorgvuldig schoon. Verwijder de harde stelen. Snijd ze in stukjes.
Bak de sjalotjes zacht aan in een eetlepel neutrale olijfolie. Laat ze niet verkleuren.
Voeg nu de paddenstoelen toe. Bestrooi met zout en peper.
Bak alles op middelmatig vuur tot ze hun vocht hebben vrijgelaten. Voeg nu de knoflook toe en laat nog even meebakken.
Blus af met een flinke scheut cognac. Wacht tot de meeste alcohol is verdampt.
Voeg de gebakken paddenstoelen toe aan de lichtgebonden bouillon, tezamen met de room.
Laat dit nog circa 10 minuten zachtjes doorkoken.

En dan maar smikkelen!

donderdag 4 september 2014

Mulligatawny


Laat mij nou gedacht hebben dat ik dit recept in het verleden al een keer met jullie had gedeeld. Niet dus. Deze van oorsprong (Brits-)Indiase soep is lekker pittig vanwege de grote variatie kruiden. De kokosmelk maakt het geheel weer heerlijk mild. Mulligatawny is met recht een samenstelsel van allerhande smaakjes. Meestal wordt er kip in verwerkt, maar dit recept is volledig vegetarisch. Je hoeft hier ook beslist geen dure Puy linzen voor te gebruiken, omdat alles gerust kapot mag koken. Dat is de eigenschap van soep weet-u-wel ....

Maar  het is helemaal geen weer voor soep, hoor ik jullie denken. Nee, eigenlijk niet, want het is fantastisch najaarsweer. En zeker geen soepweer. Wie denkt er bij de huidige weersomstandigheden aan zo'n dampende kop hete troost? *steekt vinger hoog in de lucht* Ik hoef het jullie na drie jaar onthullingen niet meer uit te leggen. Vrouwtje Eetplezier zit een tikkie eigenaardig in elkaar. Verkeerde gebruiksaanwijzing ter hand genomen tijdens het in elkaar zetten, vermoed ik. Arme pap.

Ingrediënten
1 eetl korianderzaad
½ eetl komijnzaad
½ eetl anijszaad
2 eetl zonnebloemolie
2 uie, grof gesneden
250 gr wortel, in plakjes
stukje gember, van 1 cm, geschild en fijngeraspt
2 tenen knoflook, fijngehakt
150 oranje linzen
3 grote, rijpe tomaten, ontveld en grof gesneden
mespunt kurkuma
1 kaneelstokje
100 gr basmatirijst
2 dl kokosmelk
1 eetl citroensap
zout
verse koriander, fijngehakt

Bereidingswijze
Verhit een droge koekenpan en pof hierin het koriander-, komijn- en anijszaad totdat het aroma vrijkomt.
Wrijf de specerijen in een vijzel fijn en zeef ze door een grove zeef.
Verhit de olie in een pan en bak hierin de ui, wortel, gember en knoflook al omscheppend een paar minuten.
Voeg de linzen, tomaten, specerijen, kurkuma, kaneelstokje en 1 liter water toe.
Breng de soep aan de kook en laat 15 minuten zachtjes doorkoken.
Verwijder het kaneelstokje.
Kook intussen de rijst in ruim kokend water en giet deze af.
Pureer de soep in de blender.
Schep de soep over in een schone pan en breng opnieuw aan de kook met de kokosmelk en de gekookte rijst.
Breng op smaak met citroensap en zout.
Strooi er aan tafel vers gehakte koriander over.

Lekker met naanbrood en raïta.

vrijdag 17 januari 2014

Soep van winterpeen en prei - Janneke Vreugdenhil

Als je plotseling vreselijk veel trek krijgt in pompoensoep en je hebt toevallig van alles in huis, maar géén pompoen, dan biedt deze soep uitkomst. Het is echt verbazingwekkend hoe de smaak hiervan doet denken aan pompoen. Waarschijnlijk is dit te danken aan de toevoeging van de kruiden, zoals komijn en kaneel. Een wonderlijke transformatie! Of: hoe wortel en prei een perfect huwelijk aangaan.

Ingrediënten (voor 2 personen):
1 eetl olijfolie
1 teen knoflook, geplet
½ rode chilipeper, ragfijn in ringetjes gesneden
¾ theel gemalen komijn
½ theel gemalen koriander
mespuntje kaneel
1 grote winterpeen (of 2 kleine), geschild en in blokjes
1 prei, in ringen gesneden
600 à 700 ml groentebouillon
handje dille, fijngehakt
100 ml volle yoghurt

Bereidingswijze:
Verhit de olijfolie in een soeppan en fruit hierin zachtjes de knoflook, chilipeper, komijn, koriander en kaneel.
Voeg de wortel en prei toe en schenk de bouillon erop.
Breng aan de kook, leg een deksel op de pan, draai het vuur laag en laat zachtjes 30 minuten koken.
Pureer de soep en haal hem, als je van heel fijn houdt, eventueel door een zeef.
Breng evt. verder op smaak met zout en versgemalen peper.

Roer de dille samen met een snufje zout door de yoghurt.
Serveer de wortel-preisoep met een schepje dilleyoghurt.

Bron: I ♥ groente – Janneke Vreugdenhil

maandag 30 december 2013

Linzensoep in een broodje

 
Ik zei het al eerder: het mag voor mij tot in den eeuwigheid zomer blijven. Liefst wil ik altijd zonder jas naar buiten kunnen. Nooit koude voeten hebben. Geen snotneus krijgen. Sneeuw zou alleen moeten neerdwarrelen in die goedkope, plastic dingetjes waarmee je krachtig moet schudden voor een nep wintertafereeltje. Namaak, niks mis mee. Maar wat mij betreft liever niet in real life. Winter moet vast ontstaan zijn uit een dringende behoefte sprookjesboeken en ansichtkaarten te kunnen produceren. Betoverend witte vergezichten met glooiende hellingen, rendieren die hun belletjes laten rinkelen, fonkelende sterren, rode wangen, knappende haardvuurtjes. Schitterend allemaal, maar dan wel graag duizenden kilometers van mijn bed vandaan.

En mijn gebed wordt dit jaar bepaald verhoord. In tegenstelling tot december 2013 hoef ik mijn toevlucht niet te zoeken in dikke sokken en wollen dekentjes. De trek in warme, voedzame soepjes blijft echter gewoon bestaan. Ik kon dan ook niet nalaten er een te maken, hoge temperaturen of niet. Dit soepje is zó leuk, dat ik er spontaan een beetje blij van werd!

Linzensoep in een broodje (6 personen)
In Santo Stefano, een middeleeuws bergdorp in de Abruzzo, wordt deze stevige soep opgediend in een uitgehold hard broodje. Doordat de soep wordt opgenomen, wordt het broodje zacht. Nadat je de vulling hebt opgesmikkeld, is het heerlijk om het zompige broodje te verorberen.

Ingrediënten
250 gr Le Puy linzen, afgespoeld
2 tenen knoflook, geperst
2 laurierblaadjes
2 eetl olijfolie + extra voor het bestrijken
100 gr bacon of pancetta
1 ui, fijngehakt
2 wortels, in blokjes
2 stengels bleekselderij, in dunne plakjes
400 gr tomaatblokjes (blik)
400 gr kikkererwten (blik), uitgelekt
6 harde, witte broodjes (ik gebruikte Italiaanse bollen)

Bereidingswijze
Doe de linzen, knoflook, laurier en 1 ½ liter koud water in een pan en breng aan de kook.
Zet het vuur laag en laat 30 minuten zachtjes koken of tot de linzen bijna gaar zijn.
Schep het schuim zo nu en dan eraf.

Verhit intussen de olie in een grote koekenpan op middelhoog vuur.
Voeg de bacon of pancetta toe en bak dit samen met de ui, wortel en bleekselderij al roerend zo’n 10 minuten.

Doe nu de tomaten bij de soep, samen met de gebakken groenten.
Kook 20 minuten op laag vuur.

Voeg de kikkererwten toe en peper en zout naar smaak.
Kook nog eens 10 minuten.

Snijd de bovenkanten van de broodjes, hol ze een beetje uit, bestrijk ze met wat olie en rooster ze licht onder de grill.
Leg op ieder bord een broodje, vul met de soep en strooi er peterselie over.

Bron: Delicious, jaargang onbekend

zondag 1 december 2013

Pompoensoep met sherry en ahornsiroop

   Foto: I like ur food

Volgens Matt Preston schuilt het geheim van deze eenvoudige pompoensoep in het Canadese accent van de garnering: zoete ahornsiroop gecombineerd met zoute bacon. Dat stelt niet teleur. Mijn haat-liefdeverhouding ten aanzien van de pompoen, behoort hiermee definitief tot het verleden. Ik ben voor altijd om. Deze soep met een overvloed aan groenten, sherry en ahornsiroop heeft zo’n heerlijke smaak, dat mijn liefde voor deze groente altijd de boventoon zal voeren. Nog niet eerder is de smaak van pompoen me zo goed bevallen als tijdens het eten van dit soepje.

Het is na een vermoeiende, maar bovenal grijze dag dat er een grote pan vol van dit goudgele goedje op me staat te wachten. Dan heb je met veel liefde de dag ervoor alles voorbereid, waaronder de salieblaadjes gekocht, dan negeer ik de neiging om alle fratsen achterwege te laten en fabriceer heel precies de garnering zoals Matt die omschrijft, dan neem ik zelfs nog de moeite om een foto te maken en dan is diezelfde foto drie keer niks. Te weinig licht, trillende handjes, al met al te erg om aan de buitenwereld te tonen. Dus ga ik op zoek naar iemand die deze soep ook gemaakt heeft. En jawel, dat is Inge van de fantastische site I like ur food, de foodblog met dubbele tong, zoals ze zelf aangeeft. Er staan de meeste fantastische gerechten op, stuk voor stuk met alcohol erin verwerkt. Dank je, Inge, voor het mogen lenen van je foto!

Terug naar de soep van Matt. Als je geen ahornsiroop in huis hebt, denk dan niet dat klakkeloos te vervangen door (suiker)stroop, want daarmee bereik je nooit die fijne smaak.

Ingrediënten:
1,5 kg pompoen, pitten verwijderd, ongeschild in grote stukken gesneden
4 eetl olijfolie
1 theel paprikapoeder
zout
125 ml ahornsiroop (dit kan gemakkelijk met 50 ml)
40 gr boter
1 laurierblaadje
175 ontbijtspek, in kleine blokjes
2 uien, gesnipperd
3 tenen knoflook, fijngehakt
1 prei, in ringen
1 stengel bleekselderij, fijngesneden
250 ml sherry
2 liter kippenbouillon
versgemalen zwarte peper
optioneel: ½ theel kaneel

Garnering:
2 plakken magere bacon of gerookt ontbijtspek
20 gr boter
salieblaadjes
80 ml ahornsiroop
geraspte schil van ½ citroen
zeezoutvlokken

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200°.
Wrijf de stukken pompoen in met 2 eetlepels olijfolie en leg ze op een bakplaat.
Strooi het paprikapoeder en een snufje zout erover de schuif de plaat in de oven.

Rooster de pompoen circa 1 uur tot hij lichtbruin aan de randen is (het duurde bij mij korter).
Schep de pompoen om in de ahornsiroop. Zet hem daarna nog 5 minuten in de oven.
Verhit de boter en de rest van de olijfolie in een grote, zware pan.
Bak het laurierblaadje, spek, uien, knoflook, prei en bleekselderij onder regelmatig roeren op middelhoog vuur tot ze zacht zijn. Dit duurt circa 10 minuten.

Blus de pan af met de helft van de sherry en laat de alcohol verdampen.
Voeg, als de uien en prei stroperig worden nog een scheut sherry toe en laat dit inkoken.
Ga zo door tot alle sherry bijna op is.
Voeg met de laatste scheut sherry de pompoen, bouillon, flink wat versgemalen peper en de (optioneel) kaneel toe.
Laat de soep een vijftal minuten koken zodat de smaken zich kunnen vermengen.
Haal het laurierblaadje eruit.

Pureer de soep in de blender tot hij glad is, maar laat de vulopening open en leg er een theedoek op, zodat het deksel er door de druk en hitte niet afvliegt.

Bereid de garnering. Bak de plakken bacon of spek krokant, breek ze in stukjes en leg dit opzij.
Smelt nog wat boter in dezelfde pan. Leg de salieblaadjes in de boter zodar hij begint te schuimen. De blaadjes krullen om en de randen worden licht krokant. Neem de pan van het vuur, haal de salie eruit en leg die opzij. De boter is nu bruin en nootachtig. Roer de 80 ml ahornsiroop door de boter in de pan en warm het mengsel op. Tel zodra het schuimt tot 10 en neem de pan van het vuur.

Schenk de pompoensoep in kommen of borden en sprenkel er druppels ahornboter over. Strooi de krokante salieblaadjes en de bacon of spek over de soep. Strooi er tot slot geraspte citroenschil en wat zoutvlokken over.

Bron: Matt Preston’s 100 Beste recepten

vrijdag 25 oktober 2013

Doperwtensoep met ricotta en munt - Matt Preston

 
Matt Preston is jurylid bij Masterchef Australia. Ondanks zijn twijfelachtige sjaaltjes, heeft hij een hoog knuffelbeergehalte. Vind ik. De begeerte straalt uit zijn ogen bij het zien van de briljante creaties die de deelnemers hem voortzetten. En in zijn masterclasses laat hij tevens zien zelf ook een begenadigd kok te zijn.
Dit is één van de recepten uit zijn nieuwste boek. De combi doperwten-munt is, zoals altijd, bijzonder smakelijk en de ricotta doet daar nog een schep bovenop.

Ingrediënten:
1 ltr kippenbouillon
4 lente-uitjes, in dunne ringetjes
1 kg doperwten uit de diepvries
handvol muntblaadjes
3 plakken ontbijtspek
4 binnenste blaadjes van Romeinse sla, in dunne reepjes
200 gr verse ricotta
versgemalen zwarte peper
50 gr. boter, gesmolten (optioneel, ik deed het niet)

Bereidingswijze:
Verwarm de kippenbouillon met de lente-uitjes tot ze zacht zijn.
Voeg de doperwten toe en laat ze warm worden.
Zodra de erwten zacht zijn, schenk je het geheel in de blender, tezamen met het merendeel van de munt (houd er een paar apart voor garnering) en pureer alles.

Bak het spek krokant en verbrokkel het of snijd in dunne reepjes.

Serveer de doperwtensoep warm en garneer hem met een bergje fijngesneden sla en het spek. Schep er wat ricotta op. Bestrooi daarna met verse muntblaadjes. Maak af met versgemalen zwarte peper.
Tot slot kun je er de gesmolten boter over schenken.

Bron: 100 Beste recepten – Matt Preston

dinsdag 17 september 2013

Bakkie troost


Aanzwellende wind die een mozaïek van waterdruppels op mijn kamerraam tovert. Regen. Véél regen. Natte kop. Koude rillingen.

De oude man die roept: palmbommen motte ze d’r opgooien. Net zoals hij gedaan hep, die Assam.

Afgekeurde geagendeerde betalingsopdrachten. Melk die overkookt. Een juffrouw die niet terugbelt. Het glas dat breekt. En vier verzopen katten in mijn achtertuin.

Kortom, de ondraaglijke grijsheid van ons bestaan kent zo zijn hoogtijdagen.

Tijd voor een bakkie troost. Mijn eigen, goudgele schouder in barre tijden. Kerriesoep! Om alvast stiekem even een traantje bij weg te pinken. Voordat het allemaal nóg erger wordt.

Let’s enjoy autumn! *slurp*
 

donderdag 9 mei 2013

Aspergesoep

Aspergesoep. Klinkt zo lekker als een doodgewone Nederlandse soep, die zonder enige moeite in een handomdraai op tafel staat. En zo is het ook natuurlijk. Als je de basis te pakken hebt, is je soep al zo’n beetje klaar.

Pakjes of zakjes met eenzelfde naam erop, hebben de smaak van een jarenlang gedroogd veldboeket. Wantrouw ze allemaal! Sommige mensen kunnen de onhebbelijke gewoonte hebben nog een zakje van deze rommel toe te voegen aan hun zelfgemaakte soep, puur en alleen “voor de smaak”. Nooit aan beginnen! Je verprutst er alles mee.

Asperges dus als basis. Ik at ze voor het eerst afgelopen dinsdag. Dikke, witte, malse stengels met overvloedig roomboter, geprakte eitjes en aardappeltjes. Voelt elk jaar opnieuw alsof ik in hoogst eigen persoon jullie nieuwe Koningin geworden ben, in plaats van Maxima. Dat terzijde.

Aangezien asperges niet in een bodempje water gekookt worden, maar in een ruime hoeveelheid, houd je dus meestal flink wat kookvocht over. Dit bevat heel veel smaak. Op de dag dat je aspergesoep wilt eten, maak je eerst een roux van gelijke delen boter en bloem. Er zijn vele manieren om roux te maken, maar ik doe het op de manier zoals mijn vader het me geleerd heeft. Boter smelten, bloem in kleine beetjes erbij tot een heuse deegbal ontstaat, deze weer platdrukken en een vijftal minuutjes laten garen (ongare bloem geeft een onaangename smaak).

Daarna lepel voor lepel het koude aspergevocht toevoegen. Roeren. Roeren. Roeren. Gebruik een garde tot een gladde, gebonden saus ontstaat. Ik voeg dan een zelfde hoeveelheid geconcentreerde (kalfs- of groente)bouillon toe. Peper, zout en een snufje nootmuskaat erbij. De achtergehouden aspergekontjes mee verwarmen en het aller-, allerlekkerst is natuurlijk afmaken met een scheutje room.

Dat heb ik dit keer braaf achterwege gelaten, vanwege een overdaad aan guilty pleasures in de afgelopen week. Kwestie van keuzes maken. En goed voor je lichaam willen blijven zorgen. Het kan niet alle dagen feest zijn. Hoewel …. als het witte goud zich eenmaal over de Brabantse en Limburgse velden begint uit te strekken, begint er als vanzelf een liedje in mij te zingen. Dan hang ik wat extra slingers op, haal alvast mijn grootste pan tevoorschijn en vraag mijn chauffeur de koets richting dichtstbijzijnde aspergeboer te willen begeven. Zo gemakkelijk gaat dat bij een echte Koningin.


dinsdag 2 april 2013

Waterkerssoep


Heel gezond. Heel gifgroen. En heel gemakkelijk te maken. Kortom: een kek soepje.

Ingrediënten:
2 bosjes waterkers
2 aardappelen
1 ui
2 teentjes knoflook
olijfolie
125 ml groentebouillon (ik gebruikte wel 400 ml)
zout
versgemalen peper
120 ml crème fraîche

Bereidingswijze:
Pluk de blaadjes waterkers van de takjes en bewaar ze gescheiden.
Schil en snijd de aardappels in stukjes.
Pel en snipper de ui.
Pel en snijd de knoflook.
Verhit olie in een pan en fruit de ui en de knoflook.
Voeg de aardappels en de steeltjes van de waterkers toe.
Blus af met de bouillon en laat koken tot de aardappels gaar zijn.
Voeg de waterkersblaadjes toe en pureer de soep.
Breng op smaak met zout en peper, verdeel over borden en schep er een lepel crème fraiche in.

Bron: 24 Kitchen


maandag 25 februari 2013

Mosterdsoep met casselerrib

Toen er gisteren, geheel tegen mijn zin in, opnieuw sneeuw uit de lucht viel, kreeg ik acuut trek in soep. Warme, voedzame soep. Maar mijn koelkastje oogde tamelijk troosteloos. De standaarddingen zie ik staan: mayo, mosterd, boter, eieren, melk en kaas. Dan nog een restje boerenkool met een stukje overgebleven rookworst. Verder: een halve stronk bleekselderij, bietjes, bosuitjes en stoofpeertjes. Hiervan valt dus geen soep van te maken, stelde ik teleurgesteld vast.
Mijn kookboeken bieden uitkomst. In de 12 maanden lekker eten vond ik een mosterdsoepje. Jeuh! Precies wat een verfomfaaid zieltje als ik nodig heeft. De prei vervang ik door bosui; de casselerrib door wat gebakken bacon. Aan de slag dan maar.

Ingrediënten
klont boter
1 ui, fijngesnipperd
250 gram kruimige aardappelen, geschild in blokjes
4 eetl. (graan)mosterd
1 ltr kippenbouillon
1 preitje, in ultradunne ringetjes gesneden
4 plakken casselerrib

Bereidingswijze
Fruit de ui en de aardappel zacht in de boter.
Schep er 2 eetlepels mosterd door en fruit alles nog even.
Voeg de bouillon toe en laat de soep 10 minuten zachtjes koken tot de aardappelen gaar zijn.
Leg de preiringetjes in een zeef en overgiet ze met kokend water.
Snijd de casselerrib in dunne reepjes.
Pureer de soep tot hij mooi glad gebonden is.
Roer er naar smaak nog wat mosterd door de soep, samen met zout en peper.
Schep de soep in warme borden en schep in het midden een bergje preiringetjes en reepjes casselerrib.

Lekker met grof boerenbrood en dik roomboter.

Bron: 12 maanden lekker eten – uitgave AH

zondag 27 januari 2013

Zondagse soep


Soms bevindt je lichaam zich ergens eind  2013, maar verblijft je geest midden jaren zeventig. De Britt’s en Ymke’s van vandaag noemen dat “retro”. Ik noem het melancholie. Weemoed om wat geweest is en nooit meer terugkomt.

Nu de sneeuw langzaam van mijn stoepje begint te smelten, is het een uitgesproken dag om rustig te overpeinzen. Contemplation on Sunday. Hier in Zeeland doet men dat liever in een (steenkoude) kerk; zelf geef ik de voorkeur aan de warmte van mijn vertrouwde keukentje. Met de Canto Ostinato uit de speakers, laat ik kalm de runderschenkels in koud water zakken. Om even later, als het water zacht begint te borrelen,  uitvoerig de tijd te nemen voor het afschuimen. Zondagse soep is een meditatief gebeuren. Heel Zen allemaal. Zonder geduld wordt het gekookt water met sliertjes groen.

Dan komen de theezakjes tevoorschijn. Leeg welteverstaan. En groot formaat. Zoiets als dit: http://shop.blanchedael.nl/accessoires/theeaccessoires/t-sac-4.html. Al sedert het begin van mijn zelfstandige kookkunsten mijn ideale hulpmiddel om bouillon te kruiden. Tijm, laurier, foelie, gekneusde peperkorrel erin. Beetje proppen kan geen kwaad. Zout erbij. De enige keer per week dat ik het zoutvat kwistig hanteer, is bij het maken van soep. Fout, heel fout. Zout is slecht voor den Mensch. Maar één foutje per week kan/mag iedereen zichzelf permitteren. Dan nog een stengel bleekselderij, een in grove stukken gehakte ui en verse peterselie erbij en trekken maar ……

Tegen etenstijd volgt het snijden van de “groentjes” (zoals onze zuiderburen zo liefkozend zeggen): beetje prei, bleekselderij, wortel, venkel, courgette en boontjes. Even laten meekoken, niet te lang, een beetje bite geeft soep de illusie van gezondheid mee. En op het aller-, allerlaatst nog een fikse hoeveelheid selderij erdoor. Niet meer koken nu. Geen vermicelli, geen deegwaar. Zo hoort Zondagse soep voor mij te smaken. Een krachtige smaak met een delicate vulling. Maaltijdsoepen zijn van een heel andere orde. Bestemd voor alle andere dagen van de week. Als er hard gewerkt is en de magen knorren dat het een lieve lust is. Op Zonndag echter dient soep slechts als maagvulling na een aangename dag verpozen. Ehhh …… chillen dus.

woensdag 21 november 2012

Wortelpeterselie of peterseliewortel


De wortelpeterselie (of peterseliewortel) behoort tot de groep der vergeten groenten. Deze tot 15 cm lange, witte penwortel is mondjesmaat verkrijgbaar van november tot februari. Verwacht hem niet bij Appie, maar bij een natuurvoedingswinkel of goed gesorteerde groenten marktkraam kun je deze wortelen nog wel tegen het lijf lopen.

Ogend als mini-pastinaak, doet hij mij niet onmiddellijk het water in de mond lopen. Hoe lyrisch er ook over de pastinaak geschreven wordt, ik word er niet blij van. Al helemaal niet als er puree van gemaakt wordt. Een naar zalvend mondgevoel in combinatie met een zoetige, laffe smaak geven mij het gevoel alsof ik weer in de luiers terecht gekomen ben.

De wortelpeterselie is echter het opgeleukte, volwassen broertje van de pastinaak. Pittiger en kruidiger. Lekkerder dus. Doe je ogen dicht, knabbel op een rauw stukje en je herinnert je oma’s groentensoep. Iets van knolselderij, wortel met een zweem peterselie prikkelen de smaakpapillen. Lavas meen ik ook nog te proeven, ergens heel in de verte. In ieder geval een smakelijk peentje.

Wat ik er mee gaan doen? Zaterdag wil ik een pan ouderwetse soep maken, inclusief vetkraaltjes. Met handgedraaide gehaktballetjes, verse kruiden en bergen groenten erin: wortel, venkel, prei, boontjes, bloemkool. En natuurlijk zullen bovengenoemde winterwitte wortelen er niet in ontbreken. Opdat deze soep de verkleumde kinderlijfjes zal kunnen verwarmen na het jaarlijks terugkerende drama van een tergend langzame aankomst van de Goedheiligman. Na deze martelgang overheerst steevast maar één gedachte. Open haard. Wollen dekens. Voetenzakken. En soep. Sloten hartverwarmende soep.

woensdag 14 november 2012

Spaanse aardappelsoep

Sorry. Ik heb jullie gisteren aan het schrikken gemaakt, geloof ik. Van diverse kanten kreeg ik verontruste tweets, mailtjes en reacties op mijn blog. Waarschijnlijk dachten jullie dat mijn laatste uur geslagen was. Of zoiets. Nou ja, na herlezing kan ik me daar ook wel iets bij voorstellen. Nogmaals sorry.
Eigenlijk was ik gisteren helemaal niet somber, maar juist erg vrolijk. En een foodblog is een foodblog, daar verwacht je geen surrealistische onthullingen vol treurnis op.  Allemaal waar. Maar dit is de virtuele wereld, hè? Niets is wat het is; alles is wat het lijkt. Ook waar, toch?
Zoals altijd ligt de waarheid ergens in het midden. Ooit schreef ik de voorgaande blog als inzending voor een schrijfwedstrijd. En met de gedachte: beter een curieus blog, dan een leeg blog, publiceerde ik gisteren het bewuste artikel. Nooit verwacht hebbende dat ik daarmee zoveel mensen op het verkeerde been zou zetten. Excuus.
Zo, drie keer is wel genoeg, denk ik. Ter zake.

Deze dikke, voedzame soep is ooit ergens vandaan gekomen, vraag me niet waar vandaan, en een leuke variatie op alle soorten maaltijdsoepen. Het is beslist een andere smaak als de pompoensoep die in deze tijd van het jaar zo favoriet is.
De chorizo is optioneel. Eigenlijk kan deze Spaanse aardappelsoep niet zonder deze pittige worst, hoewel ik dit keer toch gekozen heb voor de vegetarische versie. Dat was geen vastomlijnd plan, maar werd geboren uit tijdnood. (Chorizo is in huize Eetplezier geen standaard ingrediënt in de provisiekast).

Ingrediënten:
2 eetl. olie
2 preien, in ringen
2 teentjes knoflook, fijngehakt
500 gr aardappelen, in blokjes
5 dl kippenbouillon
1 bouquet garni (tijm, laurier, peterseliestelen)
150 gr. kastanjechampignons, in vieren gesneden
200 gr knolselderij, in blokjes
3 dl melk
chorizoworst naar smaak
peper

Bereidingswijze:
Verhit de olie en bak hierin de prei en knoflook zachtjes.
Voeg de aardappel, bouillon, bouquet garni en peper toe en breng alles aan de kook. Laat circa 30 minuten koken.
Verwijder daarna het bouquet garni.

Bak intussen de champignons op hoog vuur.
Pureer de soep en schenk hem door een zeef.
Breng de soep opnieuw aan de kook.
Kook de soep nog 10 minuten.
Voeg nu de knolselderijblokjes en de melk toe.
Roer er, naar smaak, zoveel chorizo door als je zelf wilt tezamen met de champignons.
Breng op smaak met zout en peper.

woensdag 31 oktober 2012

Pompoensoep met een Oosterse twist

 
31 oktober. Halloween. Griezeldegriezel. Heksen. Vleermuizen. Bloed. Vuur. Kwaad. Boze geesten. Vampieren. Trick or treat. Brrrrrrrrrrrrrrr.

En na al die spookhuisachtige taferelen is er tijd voor soep. Vanzelfsprekend gemaakt van pompoen. Met een pikante Oosterse twist. Want pompoen zonder pit is als het leven zonder lach.
Met dank aan buuf voor het recept.

1 middelgrote pompoen, geschild en in stukjes
2 uien, in grove stukjes
3 tenen knoflook, fijngehakt
2 middelgrote wortelen, in stukjes
1 puntpaprika, in stukjes
1 grote aardappel, in stukjes
stukje verse gemberwortel (circa 3 cm) geschild en geraspt
½ theel chilipoeder
½ theel komijnzaad fijngewreven
1 theel provencaalse kruiden
½ thee sambal oelek
2 eetl verse koriander, fijngesneden
crème fraiche
4 eetl olijfolie
circa 1 liter bouillon
peper, zout

In een grote pan de olie verhitten en de uien fruiten.
Als de uien glazig worden, de knoflook meefruiten. Pas op voor verbranden!
Voeg de gemberrasp toe.
Voeg nu de pompoen, wortel, aardappelen en paprika toe. Roer goed door.
Voeg chilipoeder, komijnzaad en provencaalse kruiden toe.
Laat alles circa 10 minuten zachtjes stoven.
Voeg (groenten)bouillon toe tot de groenten net onder staan.
Breng aan de kook en laat alles op een laag vuur 30 – 45 minuten zachtjes koken.
Blender de soep.
Maak af met peper, zout, sambal en verse koriander.
Lekker met naan- of olijvenbrood.

maandag 15 oktober 2012

Paddenstoelensoep met of zonder dakje

 
Bladerend door het handboek Oven van Karin, kwam ik dit recept van paddenstoelensoep met een dakje van bladerdeeg tegen. Alles in huis ervoor, behalve het bladerdeeg. Geen nood, zonder dakje zal het ook vast een smakelijk soepje worden. En dat werd het, al moet ik wel opbiechten dat ik in plaats van water bouillon (altijd voorradig in de frigo) heb gebruikt. Naar mijn bescheiden mening wordt water met een aantal ingrediënten, nooit of te nimmer soep. Het blijft water met wat rondzwevende deeltjes erin. En o ja, lees goed wat er op de verpakking staat van je gedroogde cèpes. Die van mij moest ik eerst in lauw water weken (dit weekwater weggooien) en daarna pas in heet water. Ook niet in het recept vermeld: vergeet niet het weekwater te zeven, anders kan er verrekte veel zand in je soepje terecht komen. De droge sherry is een essentieel onderdeel van deze soep, het zorgt voor een diepe smaak.

4 plakjes bladerdeeg (indien voorradig)
10 gr gedroogd eekhoorntjesbrood
250 gr kastanjechampignons
1 glaasje sherry (manzanilla)
1 grote ui
1 teen knoflook
1 eetlepel tomatenpuree
paar takjes tijm
30 gr boter
scheut Japanse sojasaus
1 ei
zout en peper uit de molen

Doe de gedroogde paddenstoelen in een kom met 1 liter heet (bouillon) water.
Snipper de ui en de knoflook.
Ris de tijm van de takjes.

Smelt boter in een pan met dikke bodem.
Laat ui, knoflook en tijm op laag vuur onder een deksel 10-15 minuten stoven. Roer af en toe tot de ui mooi zacht en iets gekleurd is.
Giet de geweekte paddenstoelen af door een zeef en bewaar het vocht.
Hak ze heel fijn.
Snijd de verse champignons in plakjes.

Doe alle paddenstoelen bij de ui en laat al omscheppend op middelhoog vuur in 5 minuten slinken.
Blus af met de sherry.
Giet het bruine paddenstoelenwater erbij plus de tomatenpuree.
Breng aan de kook en laat met deksel op de pan 10 minuten sudderen.
Breng op smaak met sojasaus, peper en zout.
Laat afkoelen tot lauwwarm (anders wordt het deeg meteen slap)

Laat het bladerdeeg iets ontdooien.
Snijd de hoekjes eraf tot je 4 cirkels hebt, zeker 2 cm groter dan de ovenvaste soepkoppen.
Schep de soep in vier soepkommen.
Maak de randen nat met wat water.
Leg het deeg erover en duw goed vast.
Kwast in met wat losgeklopt ei.
Zet circa 15 minuten in de oven tot het deeg goudbruin en gerezen is.
Serveer meteen.

woensdag 19 september 2012

Blijheidssoep - Nigella Lawson

 
Deze goudgele, met rijst gebonden soep is met een soort confetti van gele courgettes en verkwikkende citroen, pure vreugde! Het is Claudia Roden die durft te beweren dat het eten van “geel voedsel” een mens blij en gelukkig kan maken. Ik maak deze soep elk jaar rond deze tijd ten minste één keer. Als de schemering zich wederom zo akelig vroeg gaat aandienen, kan een beetje blijheid geen kwaad. Dit is een soepje die de blues uit het leven verbant.

Ingrediënten
500 gr gele courgettes
schil en sap van 1 citroen
3 eetl olijfolie
1 theel kurkuma
1 ltr kippenbouillon
100 gr basmatirijst
Maldon zeezout
peper

Bereidingswijze
Snijd de courgettes – was ze als je wilt, maar schil ze niet – in plakken van een halve centimeter dik en daarna in blokjes.
Giet de olie in een pan, doe er de stukjes courgette en citroenschil in, roer alle stukjes om tot ze een vet filmpje hebben en bak ze 5 minuten op een laag pitje tot ze zacht beginnen te worden. Roer in die tijd af en toe.
Roer de kurkuma erdoor, giet de bouillon en het citroensap in de pan en doe rijst erbij.
(Zelf laat ik de rijst er in deze fase nog uit, zodat ik de soep na garing van de courgettes kan blenderen).
Laat de soep zonder deksel op de pan 20 minuten koken, of tot de courgettes en rijst gaar zijn.
(Blender de soep, zo je wilt. En voeg de rijst toe. Kook tot de rijst gaar is).
Proef hoeveel zout en peper er in  de soep moet.
Laat de soep een beetje afkoelen voor gebruik.
Lekker met wat zuurdesembrood.

Bron: Voor altijd zomer - Nigella Lawson




zaterdag 18 augustus 2012

Spinaziesoep met geitenkaas

Ik weet dat het niet mag, want daarmee verbreek ik voor eeuwig de magische kracht ervan, maar toch verklap mijn nieuwe mantra’s van vandaag. Ik heb het koud. Ik zit in een bad vol ijsklontjes. Ik heb het ijs- en ijskoud.

En want doet een weldenkende vrouw als zij het koud heeft? Goed geraden: zij vult haar soepketel en schotelt de huisgenoot (die zich stoïcijns door elke weersomstandigheid heen worstelt en het dus NIET koud heeft), een lekker kopje soep voor. Omdat het zo heerlijk weg slobbert. Omdat er in één kopje zó veel vitaminen zitten, zonder uitgebreid te hoeven kauwen. Omdat het zout is. Dat is goed voor een mens, onder de extreme temperaturen van vandaag. Ik hoop echt dat er nog meer koude dagen volgen ;-)

Ingrediënten
1 courgette
250 gr spinazie
1 teen knoflook, geplet
3 eetl olijfolie
½ liter water
1 bouillonblokje
versgemalen zwarte peper
100 gr geitenkaas, verse of juist gerijpt

Bereidingswijze
Schil de courgette met de kaasschaaf. Snijd de schil in dunne repen van 2 mm breed en de repen in blokjes.
Doe dit in een schaaltje, dek af en bewaar.
Snijd de rest van de courgette in stukken.
Was de spinazie in ruim koud water.
Bak de knoflook op halfhoog vuur in de olijfolie in een soeppan tot hij goudgeel kleurt.
Doe er dan de courgette en de spinazie bij.
Voeg het water en het bouillonblokje toe.
Kook 15 minuten. Snijd of brokkel ondertussen de geitenkaas.
Pureer de soep met de staafmixer.
Proef en breng op smaak met zwarte peper.
Voeg de blokjes courgetteschil toe en wacht 1 minuut.
Doe de soep in kopjes en verdeel er de geitenkaas over.

Bron: 52 Weekendmenu’s – Onno Kleyn en Loethe Olthuis

Noot: als je zo verkleumd bent als ik, ga je uiteraard geen fratsen uithalen. Blokjes van courgetteschil …., neuh, ik zag er de meerwaarde niet van in. Bovendien heeft mijn maag een hekel aan het voorbij zien trekken van groene schilletjes. Ik heb de blokjes niet gemist.

maandag 18 juni 2012

Minestronesoep - Jeroen Meus

Als de zon niet naar ons wil komen, zullen wij noodgedwongen zelf de roodkoperen ploert moeten opzoeken. Dromend van zonbeschenen, glooiende hellingen, klaterende watertjes en hemelsblauwe luchten, compenseer ik het gebrek aan warmte door een gigapan vol gouden zonnestralen te maken. 
The Italian way to make an instant-summer ….

Ingrediënten

3 liter groentebouillon of kippenbouillon
150 g droge witte bonen, geweekt (optioneel, ik hoef ze niet zo nodig))
200 g zout of gerookt spek (of bacon)
1 dikke ui
1 teentje knoflook
2 stevige wortels
2 stengels bleekselderij
3 aardappelen (bij voorkeur vastkokend)
1 courgette
200 g erwten (vers of diepvries)
150 g sperzieboontjes
1⁄4 witte kool (ook eruit gelaten)
1 bussel peterselie
4 blaadjes laurier
4 blaadjes verse salie
verse tijm
80 g tomatenpuree (geconcentreerd)
400 g tomatenstukjes in blik
150 g Parmezaanse kaas (blok)
150 g spaghetti (of pasta naar keuze)
1 scheutje olijfolie
 peper/zout

Bereidingswijze
Wie graag witte boontjes in de minestrone eet, weekt de bonen best ruim vooraf. Doe dat zo’n 12 uur op voorhand (bekijk de aanwijzingen op de verpakking).
Zorg vooraf voor de verse groenten- of kippenbouillon.
Snij de meeste groenten in kleine, maar geen té fijne stukjes. In een minestrone mogen de diverse groenten herkenbaar blijven. Ze zorgen voor wat extra beet in de soep. Groenten waar mogelijk aarde of zand aan kleeft, was je vooraf in voldoende koud water.

Snijd de ui en de bleekselderij in hapklare stukjes.
Zet een ruime stoofpot of een soeppan op een matig vuur.
Verhit hierin een scheutje olijfolie.
Stoof eerst de stukjes ui en de selder.
Voeg ook de gepelde en geplette knoflook toe.
Roer regelmatig even in de pot tijdens het koken.
Schil de wortels, snij ze in stukjes en doe ze in de pot.
Rol de sneetjes spek of bacon op en snij ze in reepjes. Laat het vlees meestoven. (Verwijder vooraf het spekzwoerd en mogelijke stukjes kraakbeen.)
Snipper de witte kool in reepjes. Schil de aardappelen en snij ze in kubusjes. Voeg alles bij de stovende groenten.

Bind een bouquet garni of kruidentuiltje samen, met daarin enkele blaadjes laurier, enkele takjes tijm, wat peterseliestengels en een paar blaadjes salie.
Voeg de geconcentreerde tomatenpuree toe. Roer de puree onder de groenten en laat alles nog een paar minuten stoven om een zoetere en zachte smaak te verkrijgen.
Voeg ook de ingeblikte tomatenstukjes toe, samen met de geweekte witte bonen.
Schenk de groentebouillon bij de groenten, roer de soep om en laat ze pruttelen op een zacht vuur.

Nu is het de beurt aan de zachtere groenten.
Snij of breek de topjes van de sperzieboontjes. Snij ze vervolgens in stukken van zo’n 3 cm lang.
Snij de courgette in blokjes. Laat ook deze groenten meestoven in de soep.
Ook de erwten mogen meegaren. Gebruik gerust wat diepvrieserwtjes (of kies voor verse).
Plaats het deksel op de pot. Laat de minestrone een uurtje op smaak komen op een zacht vuur.

Breek de droge spaghettislierten in stukjes van zo’n 5 cm lang. Laat de pasta meekoken tot ze beetgaar is.
Proef de soep en kruid ze naar smaak met peper van de molen en wat zout.
Snipper de verse peterselie in fijne stukjes en rasp de Parmezaanse kaas.
Serveer de minestrone in een groot diep bord en strooi er de peterselie en een portie Parmezaanse kaas over.

Bron: Dagelijkse kost – Jeroen Meus




woensdag 25 januari 2012

Simpele noodlesoep

Ik houd wel van een beetje pit. Suf, saai en grijs kan altijd nog. Later, als de Man en ik met knokige handjes onze opgewarmde maaltijdservice-hap uit plastic bakjes zitten te lepelen, ondertussen kijkend naar Max’ Geheugentrainer. Nu is daar nog geen plaats voor. Het Leven moet volle kracht vóóruit, liefst variërend in kleur van zuurstokroze tot citroengeel en vooral “schwung” hebben. Er mag best af en toe een razende rollercoaster voorbij komen waar ik noodgedwongen in moet stappen, als ik daarna maar weer de tijd krijg om dromerig van mijn suikerspin te mogen happen. Snerpend vriezen of kwakkelig dooien, het mag van mij allemaal, als er maar iets gebeurt dat mijn hart warm houdt en mijn hoofd prikkelt. Dynamiek, durf, flair. Help, ik wil nog lang niet oud zijn.

Pit dus. Liefst ook een beetje in mijn voeding. Met dit gerecht kun je naar hartenlust spelen met vuur. Hoe kleiner de pepers, hoe heter. Opgepast dus met madame Jeanette, de rode of  gele lampionachtige pepers! Voor alle pepers geldt: door de puntjes en de zaadjes te verwijderen, verdwijnt al een groot deel van hun pit.

1 ltr kippenbouillon
1 knoflookteen fijngehakt
1 stengel sereh
rode peper (naar keuze dus)
6 bosuitjes
flinke bos wilde spinaziebladeren
4 worteltjes
noedels

Kerf de serehstengel over de gehele lengte in met schuine sneden. Dit om meer smaak af te geven.
Hak de pepers en knoflook ragfijn. Laat sereh, knoflook en peper(s) ten minste 1 uur trekken in de bouillon. Verwijder daarna de sereh.
Snipper de bosuitjes.
Snijd de wortel in kleine blokjes en de spinazie in dunne  reepjes.
Kook de groenten in 5 minuten gaar in de bouillon.
Laat er tot slot de noodles of eiermie in wellen.
Breng op smaak met naar keuze zoete of zoute sojasaus en/of vissaus en/of gembersaus.
Serveer met nog wat fijngehakte bosui erover.
Héét!!



zondag 15 januari 2012

Spruitjessoep met spek en croutons



Er zijn vast veel kwalijker zaken te verzinnen in het leven dan grote spruiten (diameter: ten minste 35 mm) te moeten aanschouwen, maar toch vind ik dit zeker een potentiële kandidaat  voor een nr. 1 notering in de ranglijst der meest armoedige verschrikkingen van het bestaan.

Petroleumbollen noem ik ze. Geen idee waarom eigenlijk. Maar het doet denken aan vochtige portieken, kris-kras door de kamer gespannen waslijnen met gekreukte houthakkersoverhemden en stinkende, walmende kachels . Kortom: treurigheid ten top. Troosteloos als een uitgeput Duracell-konijntje.

Spruitjes als kanonskogels dus. Die ik, omdat ik zo nodig een Biologisch Groentepakket moest, óók nog eens van zijn steel (stengel? stam?) af moet rukken, weiger ik te eten naast mijn aardappelen. Hoe diep kan een mensch zakken? Sorry, mam. Ja, ik weet het, in de oorlog en in Afrika …..

Gelukkig bracht Jeroen Meus opnieuw uitkomst. In de vorm van een elegant ogende spruitjessoep. In tegenstelling tot zijn recept heb ik geen spruitenblaadjes apart gehouden voor de garnering. Die decadentie gunde ik ze niet ;-) Uiteraard was wel het spek en de croutons aanwezig. Desondanks kan ik jullie melden dat het niet mijn soep wordt. De smaak (en de geur) van lang gekookte spruiten blijft als een ondoordringbaar waas om deze soep hangen. Ik voel me even buitengewoon armoedig nu.

ingrediënten
voor de soep:
3  l kippenbouillon
1 kg verse spruitjes
1 grote aardappel
4 uien
1 teentje look (naar smaak)
enkele blaadjes laurier
enkele takjes tijm
steeltjes van peterselie
300 g gezouten spek (stuk of voorgesneden blokjes)
boter

voor het garnituur:
bicarbonaat
6 sneetjes wit  brood
boter

voor de afwerking:
peper
zout
nootmuskaat

Bereiding
de soep:
Neem het stuk spek, snij het zwoerd eraf en verwijder mogelijke stukjes kraakbeen.
Snij het gezouten spek in blokjes of reepjes. Uiteraard kan je ook voorgesneden spekblokjes gebruiken.
Neem een braadpan, zet ze op een stevig vuur en smelt er een klein klontje boter in.
Bak de spekblokjes krokant. Laat het braadvet niet verbranden.
Zeef de krokante stukjes spek uit het braadvet en giet dat vet in een ruime soepketel. Zet de spekjes even opzij.
Spoel de spruiten en maak ze schoon.
Verwijder de buitenste blaadjes (voor zover nodig) en snij het steelstukje bij. Snij vervolgens de spruitjes in grove stukken.
Verzamel ook een kleine portie individuele spruitblaadjes, want die gebruiken we later om de soep te garneren. Zet de blaadjes even opzij.
Pel de uien en snij ze grof. Snij de gepelde look in stukjes.
Verhit de soepketel met spekvet op een matig vuur en stoof er de stukken ui en look in.
Voeg na een paar minuten de versneden spruitjes toe en stoof ze mee. Roer de groenten regelmatig om.
Schil de aardappel en snij de knol in stukjes. Laat ook die enkele minuten meestoven.
Gebruik een eindje keukentouw om de tijm, de laurier en de peterseliestelen samen te binden tot een bouquet garni. Doe het kruidentuiltje in de soepketel.
Schenk de kippenbouillon bij de gestoofde groenten en laat de soep 30 minuten pruttelen op een zacht vuur.

het garnituur:
Intussen kan je de spruitblaadjes afwerken. Breng een potje met water aan de kook en doe er een snuif bicarbonaat in. Het bicarbonaat zal ervoor zorgen dat de blaadjes hun grasgroene kleur behouden.
Dompel de losse blaadjes van de spruiten 30 seconden onder in het kokende water.
Giet ze dan af door een zeef en spoel de blaadjes onmiddellijk onder koud water. Laat de blaadjes uitlekken en zet ze opzij.
Snij de korstjes van de sneetjes (toast)brood en snij het brood vervolgens in dobbelsteentjes.
Smelt een klontje boter in een braadpan en bak de stukjes brood goudbruin krokant op een matig vuur. Laat de croutons rustig kleuren en schud ze regelmatig even op.
Laat de croutons uitlekken op een vel keukenpapier.

afwerking:
Als de soep voldoende gekookt heeft, vis je het bouquet garni uit de pot.
Zet de staafmixer erin en mix de soep glad.
Proef en kruid de soep met peper, zout en (naar smaak) wat nootmuskaat.
Doe de spekjes in een soepterrine en schenk er de warme soep overheen. Voeg ook de geblancheerde spruitblaadjes toe en werk het gerecht af met de broodcroutons.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...