Vandaag stel ik jullie voor aan een gastblogger: Gusta Bastian. Een aantal van jullie kent haar van de poëzie die ze maakt en ook geregeld voordraagt. Gedichten van haar kun je o.a. vinden op haar eigen blog
http://roodwater.blogspot.nl
Over alle andere goede dingen des levens, schrijft ze op http://splitpen.blogspot.nl
Zij is op een verantwoorde manier met voeding bezig. Niet alleen omdat ze haar maaltijden probeert vrij te houden van genetisch gemanipuleerde en/of kunstmatige geur-, kleur-, smaak- en andere hulpstoffen, maar ze is tevens een overtuigd vegetariër. De ontwikkelingen in de bio-industrie volgt ze met een kritische blik.
Omdat ik van mening ben dat wij, mensen, elkaar altijd kunnen inspireren tot het krijgen van nieuwe inzichten, heb ik Gusta gevraagd af en toe voor Eetplezier te willen schrijven..
Gusta zelf aan het woord: mijn kijk op voedsel is voor mijzelf eenvoudig. Zo niet voor
de voedselindustrie, niet voor de mensen die er hun inkomen mee verdienen.
Mijn maag keert om als ik beelden zie van varkens, kippen, koeien en geiten die
in megastallen opgehokt zijn, de eigen ruimte tot op de vierkante centimeter
uitgemeten. Ik vind het ongelooflijk dat al die dieren met tienduizenden bij
elkaar zijn gepropt en moeten leven op een ijzeren traliewerk, alleen omdat dat
zo handig is voor de afvoer van hun uitwerpselen.
Ik weet dat ze nooit buitenlucht zien, dat ze zich niet
kunnen bewegen behalve een kwartslag draaien, dat de staartjes van pasgeboren
biggen worden afgebrand en dat de snavels van kuikens worden gesnoeid alsof het
bonsaiboompjes betreft. Ik heb me laten vertellen dat het zonder verdoving
gebeurt, dat kuikens worden vetgemest in een paar weken tijd, dat er hormonen
worden gebruikt zodat de koe meer melk produceert, maar niet voor haar kalf
want dat wordt meteen na de geboorte van haar weggehaald waarna het urenlang
klaaglijk om de moeder roept.
Wat is er in godsnaam aan de hand met mensen die zulke dingen doen? Waarom
steken mensen die vlees eten en bij wie thuis de kat en de hond van geboorte
tot het einde vertroeteld worden, hun kop in het zand voor al het dierenleed?
Ik begrijp dat niet goed.
Voor mij persoonlijk gaat het nog verder. Ook als dieren
goed behandeld zouden worden heb ik er moeite mee dat ze worden gedood. Ze
hebben recht op leven. Ik wil geen vlees meer eten.
Omdat ons (zomer)weer er zich nog steeds toe leent, wil ik jullie kennis laten maken met mijn versie van pompoensoep. Pompoen is heel gezond, want hij bevat naast caroteen en de
vitamines C en B12 veel ijzer dat goed wordt opgenomen door het bloed, iets wat
bij planten uitzonderlijk is. Ik neem altijd een biologische. Er is geen
garantie dat hij geen chemicaliën bevat, maar hij is in ieder geval het minst
‘vervuild" en staat geregeld op het menu sinds ik een manier heb gevonden hem te
bereiden zonder uitschietende keukenmessen, wegstuiterende snijplanken en
blauwe tenen.
Zo maak ik de soep.
De pompoen onder de stromende kraan wassen en goed borstelen, zodat er geen
aarderesten meer op zitten. Vervolgens doe ik hem in een laagje kokend water in
een hoge pan. Selderie, 1 grof gesneden ui en stukjes wortel erbij. Een
aardappel is ook lekker. Deksel erop en na ongeveer 12 minuten is de pompoen
snijdbaar. Haal hem voorzichtig met een schuimspaan (liefst twee) uit de
bouillon en laat hem iets afkoelen op een bord.
Ondertussen heb ik in olijfolie gestoofd: 4 fijngesneden
uien (of nog meer net hoe mijn bui is), een paar tenen knoflook, een rood
pepertje, gesneden gemberwortel en kerriepoeder.
In de biologische winkel is een uitstekende bouillonpoeder te koop. Daarmee kun
je heel handig het zoutgehalte doseren. Ik gebruik die altijd, hoewel het met
bovengenoemde ingrediënten niet echt nodig is.
Snijd de pompoen in grove stukken, die kunnen (zonder de pitten) terug in de
bouillon. Evenals het gestoofde uienmengsel. Ik doe er vervolgens water bij zodat
alles onder staat en breng het aan de kook.
Ik voeg graag peulvruchten toe. Dat varieert per keer.
Dit keer zijn het grote witte bonen weliswaar uit blik, maar ecologisch
verantwoord geteeld. Het leven bestaat uit compromissen sluiten.
Tenslotte de laatste fase. De soep wordt dankzij de
staafmixer (of de blender) gebonden. Om hem af te maken knip ik nog wat verse
koriander, dat geeft een heerlijk aparte smaak. In een kom leg ik een stuk
zachte geitenkaas. Daar bovenop komt de soep.