Posts tonen met het label Ottolenghi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ottolenghi. Alle posts tonen

woensdag 12 februari 2014

Prei-pancakes met koriandersaus - Ottolenghi


Het was gisteren zo’n dag die niet wilde. Niet vooruit. Niet achteruit. En al helemaal niet vrolijk in de pas. Zo’n dag die je over zou willen doen. Nog geprobeerd om een slinger op te hangen, maar geen punaises te vinden. Gekke foto ook weer, alsof er een vette varkensrib ligt, in plaats van drie pancakes. Klaag. Steun. Kreun. 

Bwèèèh, spugen de planten me toe, tijdens het drinken geven. Buiten trompettert er een vrachtwagen dat hij er door wil. Ja, dóé-óéí, loeien de aardappelen als ik ze wil gaan schillen. Mistroostig kijkt de prei me aan: toch niet wéér samen met die saaie aardappelen? Alsjeblieft? Kijk eens in je boeken?

Gedwee (de pit was er toch al uit voor vandaag) pak ik mijn groentebijbel van mister Ottolenghi erbij. Preikoekjes. Yes! Dat wordt het. Met zelfrijzend bakmeel. Eieren. Peper. Kruiden. Het kan deze dag misschien nog een beetje redden.
Preikoekjes staat er. Echt waar. Wat nou koekjes? Ik noem ze pancakes. Of gevulde omelet. Voor mijn part frittata. Maar geen koekjes.

Probleem is ook: wat eet je hierbij? Is het een hoofdgerecht? Hoort er een salade bij? Vanwege het hoge bwèèèh-gehalte van deze dag, wilde ik niet te veel tijd spenderen aan het moeten nadenken. Ik ging ze bakken en zou wel zien. Misschien kwamen ze wel in de kliko terecht en moesten we alsnog aan de boterham met pindakaas.

Opm: In het recept staat een eetlepel bakpoeder. Daar had ik geen goed gevoel bij. Bovendien houd ik niet van de stroeve smaak van niet goed uitgebakken bakpoeder, dus gewoon weggelaten. Bleek geen ramp te zijn. Vanwege de aardige hoeveelheid ei, souffleert het toch wel.

Aan de slag. Voor 4 personen.

Ingrediènten
3 preien ( 450 gram nettogewicht)
5 sjalotten, fijngehakt
1 ½ dl olijfolie
1 rode peper, ragfijn gesnipperd
25 gr peterselie, fijngehakt
¾ theelepel korianderzaad
1 theelepel komijnzaad, fijngewreven
¼ theelepel geelwortelpoeder
¼ theelepel kaneel
1 theelepel kristalsuiker
½ theelepel zout
1 eiwit

voor het beslag:
120 gr zelfrijzend bakmeel
1 eetlepel bakpoeder (daar is-ie)
1 heel ei
1 ½ dl melk
60 gr boter, gesmolten

voor de saus:
100 gr Griekse yoghurt
100 gr zure room
1 teen knoflook, fijngewreven
1 à 2 eetlepels citroensap
3 eetlepels olijfolie
½ theelepel zout
20 gr bladpeterselie, fijngesneden
30 gr korianderblad, fijngesneden

Maak eerst de saus. Klop alle ingrediënten in een foodprocessor door elkaar tot de saus een mooie, groene kleur heeft. Let op: droog je kruiden zorgvuldig, anders kan het erg waterig worden!

Was en snijd de preien. Dep ze droog.
Bak de prei en de sjalot in een koekenpan in de helft van de olie 15 minuten op halfhoog vuur tot ze gaar is.
Doe ze in een grote kom en voeg de chilipeper, peterselie, specerijen, suiker en zout toe.
Laat afkoelen.

Klop het eiwit tot het zachte pieken vormt en spatel het door de groenten.
Meng in een andere kom het bakmeel (al dan niet met het bakpoeder), het ei, de melk en de boter tot een beslagje.
Schep dit luchtig door het mengsel van eiwit en groente.

Verhit 2 eetlepels van de overgebleven olie in een grote koekenpan op halfhoog vuur. Schep ongeveer de helft van het beslag in vier grote porties in de pan.
Bak de koekjes 2 à 3 minuten aan beide kanten tot ze goudbruin en knapperig zijn.
Schep ze op keukenpapier en houd ze warm.
Bak nog zo’n portie, tot je 8 flinke preicakes hebt.
Dien ze heet op en geef de saus er apart bij.

Heeft het deze dag kunnen redden? Nee. Waren ze lekker? Ja.
De koriandersaus geeft het geheel een frisse toets. Zonder de saus zou ik het persoonlijk gewoon een soort van omelet vinden. De smaak van de kruiden en de peper in het prei-eimengsel is niet overduidelijk aanwezig. En of het geslagen eiwit iets toevoegt aan de luchtigheid, staat voor mij ook niet vast. Als hoofdmaaltijd zou je er een gemengde salade bij kunnen eten, maar eigenlijk vind ik dit gerecht voornamelijk geschikt als voedzaam lunchhapje.

dinsdag 17 september 2013

Gevulde portobello's met taleggio - Ottolenghi

 
Waarmee voor eens en voor altijd gezegd kan worden: paddenstoelen (lees: portobello's) zijn niet fotogeniek. Hoewel dat ook voor een gedeelte aan mijn fotodinges-capaciteiten ligt natuurlijk.
 
Verder dient nog opgemerkt te worden dat ik geen taleggio te pakken kon krijgen. Daarom heb ik chaumes gebruikt. Op internet was te vinden dat dit een bruikbaar alternatief kon zijn. Ik denk echter dat het met brie of camembert ook goed zal lukken. Even kijken dus wat er in jouw buurt allemaal te koop is.
Man en ik aten er een lekkere salade bij met grof boerenbrood. Wat goede olijfolie, een fijn rood wijntje en je hebt een smakelijk vegetarisch gerechtje.
 
Gevulde portobello’s (2 personen)

Ingrediënten
4 grote portobello’s (van steeltjes ontdaan)
6 eetlepels olijfolie
1 kleine ui, fijngesneden
1 stengel bleekselderij, in fijne blokjes
100 gram zongedroogde tomaatjes, fijngehakt
2 teentjes knoflook, fijngehakt
50 gram geraspte Parmezaanse kaas
1 eetlepel fijngehakte dragon
4 eetlepels gesneden basilicumblaadjes
100 gram Taleggio, in plakjes
zout & versgemalen peper

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 180°.
Bekleed een bakplaat met bakpapier.
Leg de paddenstoelen met de bolle kant beneden op de bakplaat en sprenkel er wat olie over.
Bestrooi ze met peper en zout.
Zet de bakplaat in de oven en rooster de paddenstoelen circa 15 minuten.

Verhit 2 eetlepels olie in een koekenplan en smoor hierin de ui en de selderij 5 – 10 minuten op laag vuur tot ze gaar maar niet bruin zijn.
Voeg de fijngehakte knoflook en de in stukjes gesneden gedroogde tomaatjes toe en bak nog een paar minuten zachtjes door.
Laat dit mengsel afkoelen.

Schep de Parmezaanse kaas, de dragon, en de helft van de basilicumblaadjes door het groentemengsel en breng op smaak met peper.

Schep de vulling in de paddenstoelen en leg er een plakje taleggio op.
Zet ze weer 10 minuten in de oven tot de kaas gesmolten is en de paddenstoelen helemaal gaar zijn.

Serveer de portobello’s door er wat olie overheen te sprenkelen en de andere helft van de basilicumblaadjes.

Bron: Plenty - Yotam Olttolenghi

zondag 23 december 2012

Linzen met gegrilde aubergine - Ottolenghi

 
Het is en blijft een strijd. En ik ben er niet trots op. Zeker niet. Ik voel me vaak een softie; een twijfelaar; een met-alle-winden-meewaaier. Zonder ruggengraat.

Meat or no meat. That’s the question. Wel of geen schuldgevoel t.a.v. al die arme, volgepropte beestjes die aan het eind van hun erbarmelijke leven letterlijk de vrachtwagen in worden geschopt? Vasthouden aan principes of los durven laten? Meegaan met de laffe meute of samen met de dierenactivisten de barricade op? Ten onder gaan in een carnivorisch moeras of bewierookt worden in een vegetarisch walhalla?

Ik weet het niet. Echt niet. Eet ik de ene dag een smakelijk koteletje met vetrand, de andere dag gruwel ik ervan. Dan smeekt mijn lijf om natuurlijk voedsel. Groenten, granen, noten, fruit. Onbewerkt, antibiotica-vrij eten. Puur natuur.

Het getreuzel omtrent deze principekwestie kent zijn oorsprong zo’n vijfendertig jaar geleden. Toen moest ik het nog doen met het voor die tijd behoorlijk vernieuwende kookboek van Buchner: Lekker eten zonder vlees. Het boek wasemde de geur van ongewassen geitenwollen sokken. Van gierst en zilvervliesrijst. Gezond was het toverwoord. Maar lekker? Ho, maar!

Dat laatste is gelukkig veranderd met de komst van topchef Yotam Ottolenghi. Anno 2012 is hij dé meester in het bereiden van vegetarische gerechten mét smaak! Inmiddels heeft hij verschillende kookboeken op zijn naam staan. Toegegeven, zijn recepten zijn behoorlijk arbeidsintensief en kennen vaak ellenlange ingrediëntenlijsten, maar daar krijg je ook heel wat voor terug! Namelijk: een smakelijke maaltijd zonder schuldgevoel.

Ingrediënten:
2 aubergines
2 eetl rode wijnazijn
200 gr Puy linzen
3 wortelen, geschrapt
2 stengels bleekselderij
1 laurierblad
3 takjes tijm
½ witte ui
3 eetl olijfolie, plus extra om te besprenkelen
12 cherrytomaatjes, gehalveerd
beetje bruine basterduiker
1 eetl platte peterselie, fijngehakt
1 eetl koriander, fijngehakt
1 eetl dille, fijngehakt
2 eetl crème fraîche of Griekse yoghurt
zout en zwarte peper

Bereidingswijze:
Kerf de aubergines in en leg ze direct onder de grill op een met aluminiumfolie beklede bakplaat en grill ze een uur. Keer ze een paar keer om. De aubergines moeten helemaal zijn ingezakt en de schil moet geblakerd en opengescheurd zijn. Je kunt de aubergines ook 15 minuten boven de gasvlam roosteren.

Schep het vruchtvlees in een vergiet, gooi de donkere schil weg. Laat het vruchtvlees minstens 15 minuten uitlekken en meng er dan pas royaal zout en peper plus een ½ eetlepel azijn door.

Doe terwijl de aubergines worden gegrild de linzen in een middelgrote pan. Snijd 1 wortel doormidden en ½ stengel bleekselderij in stukken en doe ze in de pan. Voeg laurier, tijm en ui toe, overgiet alles met water en breng het aan de kook. Laat de linzen op laag vuur, maximaal 25 minuten koken tot ze gaar zijn; schuim het oppervlak af en toe af. Giet ze af in een zeef. Gooi wortel, bleekselderij, tijm, laurier en ui weg en doe de linzen in een mengkom. Voeg de overgebleven azijn, 2 eetlepels olijfolie en royaal zout en peper toe. Vermeng alles goed en houd de linzen warm.

Als de linzen staan te koken, verwarm je de oven voor op 140°. Snijd de overgebleven wortelen en bleekselderij in blokjes van 1 cm en meng ze met de tomaatjes, de overgebleven olie, suiker en een beetje zout. Verdeel het mengsel in een ondiepe ovenschaal en zet het 20 minuten in de oven; de wortel moet dan beetgaar zijn.

Schep de groenten door de nog warme linzen, voeg de gehakte kruiden toe en meng alles. Proef en doe er eventueel nog zout en peper bij. Schep de linzen op de warme borden. Schep in het midden wat aubergine en zet er een dot crème fraîche of Griekse yoghurt op. Sprenkel er een beetje olie over.

Bron: Plenty - Yotam Ottolenghi.

woensdag 12 september 2012

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus - Ottolenghi

 
Dit is een voorgerecht voor 4 personen of een
hoofdgerecht voor 2 personen

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 eetlepels olijfolie
1 ½ theelepel (citroen)tijmblaadjes
1 granaatappel
1 theelepel za’atar (Midden-Oosters kruidenmengsel)
maldon zeezout
zwarte peper

Karnemelk-yoghurtsaus:
1,4 dl karnemelk
100 gr dikke Griekse (of Turkse) yoghurt
1 ½ eetlepel olijfolie
1 kleine teen knoflook, fijngewreven
snufje zout

Bereidingswijze
Verhit de oven tot 200°.
Snijd de aubergines overlangs doormidden en snijd ook midden door het groene steeltje.
Maak met een klein scherp mesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, maar laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.

Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een bakplaat bekleed met bakpapier.
Bestrijk ze met de olijfolie en blijf ze bestrijken tot het vruchtvlees alle olie heeft opgezogen.
Bestrooi ze met tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, waarna het vlees gaar, geurig en lichtbruin moet zijn. Neem ze uit de oven.

Maak in de tussentijd de granaatappel en de saus klaar.
Snijd de granaatappel horizontaal doormidden.
Houd de ene helft boven een kom met de snijkant naar de handpalm gericht en sla met de steel van een houten lepel zachtjes tegen de schil.
Blijf met toenemende kracht slaan tot de pitten loslaten en tussen je vingers door in de kom vallen.
Zeef de pitten als beide helften leeg zijn om stukjes wit vel of vlies eruit te halen.
(Je kunt de pitten er ook gewoon met je vingers uit friemelen. Een waarschuwing is op zijn plaats: het kan erg spetteren en de vlekken die het maakt zijn bijzonder hardnekkig).

Klop voor de saus simpelweg alle ingrediënten door elkaar.
Proef of hij goed op smaak is en zet hem tot gebruik weg.

Schep voor het opdienen een royale hoeveelheid saus op elke halve aubergine, maar laat de steeltjes onbedekt.
Bestrooi ze met za’atar en flink wat granaatappelpitten en garneer met de citroentijm.
Maak het gerecht af met wat olijfolie.

Bron: Plenty - Yotam Ottolenghi

woensdag 22 augustus 2012

Geroosterde aubergines à la Ottolenghi


Vandaag was de dag dat ik een nieuwe manier vond om aubergines te bakken. Of nee, correctie, de uitvinding is niet geheel van mezelf, nog beter gezegd: helemaal niet, maar is te danken aan meneer Ottolenghi. Hij is al langere tijd geen onbekende meer in culiland. Een ieder die van eten houdt en hem (nog) niet kent, raad ik aan om daar heel snel verandering in te brengen. Deze man is een genie. De Willie Wortel onder de chefs. Hij wist de vegetarische (sub)cultuur nieuw leven in te blazen. Weinig of geen vlees eten heeft niet langer een stoffig, wereldvreemd imago, maar is zelfs hot en trendy geworden. Bovengenoemde chef speelt daar zeer zeker een belangrijke rol in.

Yotam Ottolenghi (1968) is een in Israël geboren filosoof van Duits-Joods-Italiaanse afkomst die in Londen een nieuw leven begon als pâtissier. Hij kookt en publiceert liefst vegetarische gerechten, maar vindt het tegelijkertijd geen probleem zijn tanden in een verse moot vis of stevig stuk vlees te zetten. Inmiddels heeft hij een aantal boeken op zijn naam staan, zoals Plenty en Het Kookboek, die met recht bestsellers genoemd kunnen worden.

Tot zover de bewieroking. Terug naar de aubergines. Na vandaag is me één ding duidelijk geworden: ik heb gedurende een groot aantal jaren mijn kostbare tijd verspeeld met het (verkeerd) bereiden van aubergines. Deze groente staat regelmatig op tafel in huize Eetplezier en hoewel ik intussen vele manieren gevonden had om variatie aan te brengen, is dit recept van Ottolenghi toch wel de meeste smakelijke én simpele manier. Let op: dit is een afgeleide van zijn recept Aubergine met karnemelksaus en granaatappel. Die combi kan me op geen enkele wijze bekoren, blijft over de wijze waarop hij de aubergines roostert. Een geweldige methode om deze groente zacht, geurig en gaar te krijgen. Zie foto.

Ik heb er zelfgemaakte tomatensaus over gelepeld en afgewerkt met een restant feta en peterselie. Zo kan ik mij een aantal sauzen voorstellen die er stuk voor stuk overheerlijk bij zullen smaken. It’s all yours ….

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 el olijfolie extra vierge
1½ tl (citroen)tijmblaadjes, plus een paar takjes om te garneren
 maldon zeezout en zwarte peper

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 200' C.
Snijd de aubergines overlangs doormidden, snijd ook door het groene steeltje.
Maak met een aardappelschilmesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.
Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat.
Bestrijk ze met een kwastje met de olijfolie, totdat alle olijfolie is opgenomen.
Drie of vier keer smeren moet voldoende zijn; maar schrik niet, er gaat behoorlijk wat olie in!
Bestrooi ze met de tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
 Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, zodat het vlees gaar, geurig en lichtbruin wordt. Neem ze uit de oven en laat ze afkoelen.

Geef er saus bij naar eigen voorkeur.

zaterdag 23 juli 2011

Plenty

Meteen bij de eerste blik op de goudkleurige letters op de maagdelijk witte kaft van “Plenty” wist ik dat ik verkocht was. Toen ik daarna ook nog ‘ns de naam Yotam Ottolenghi zag staan, tastte ik al voorzichtig naar mijn portemonnee. Wat een magnifiek boek is dit! Een vegetarisch kookboek zonder de geur van geitenwollen sokken, zonder de afschuwelijke vleesvervangers als tahoe en tofu, maar barstensvol recepten met groenten, granen en kaas. En dat allemaal te zien op werkelijk schitterende foto’s. In tegenstelling tot de meeste vegetarische kookboeken, die over het algemeen nogal saai zijn, heeft Ottolenghi een sjieke twist weten te geven aan zijn recepten. Hij weet het alledaagse minder alledaags te maken, dat is bijna kunst met een grote K.
Yotam Ottolenghi zit bepaald niet stil op culinair gebied. Zo heeft hij een restaurant en een aantal eetwinkels in Londen. Zijn originele gerechten met groenten en granen bleven niet onopgemerkt, waardoor hij door Guardian gevraagd werd om vegetarische columns te schrijven voor hun weekendbijlage. Plenty is deels een verzameling van deze gepubliceerde recepten, gecombineerd met nieuwe gerechten.

Door de vele, niet al te moeilijke gerechten is dit boek zeker een aanrader. Het is fijn om een boek in handen te hebben waarbij je niet om de vlees- en visgerechten heen hoeft te lezen en wat uitdaagt om verder te denken dan een quiche of salade. Daarbij is de kans bijzonder groot dat je na het lezen direct naar de markt wil gaan om vervolgens een heel weekend in de keuken door te brengen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...