Aubergines met een kruidig korstje

Aubergine. Het is het soort groente waar je van houdt, of niet. Veel mensen kennen het alleen van de beetje vettige moussaka bij de Griek. Ook lekker, maar persoonlijk eet ik deze glanzend-paarse rakker het liefst in combinatie met droge, witte rijst. De neutrale, licht-bittere smaak van de aubergine vergt wel krachtige tegenhangers om er een smakelijk hapje van te maken. Tomaat. Knoflook. Olijven. Kruiden. Onderstaand recept heeft het allemaal in zich. Plus tegengestelde texturen: het zachte vruchtvlees wordt afgedekt met een knapperige, uiterst hartige topping. *slik*

Ingrediënten:
2 aubergines
2 teentjes knoflook
enkele takjes verse rozemarijn
grof zout
grof gemalen peper
een scheutje fijne olijfolie

Voor de panade (kruidig korstje):
120 g Parmezaanse kaas
3 sneetjes (oud) wit brood
enkele takjes verse marjolein
enkele takjes verse oregano
enkele takjes verse rozemarijn
32 (ontpitte) gemengde groene en zwarte olijven
50 g steelkappertjes

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180°C. Hierin krijgen de aubergines een eerste garing.
Spoel de aubergines en snij het topje en het steelstuk eraf. Snij de groente vervolgens in de lengte middendoor.
Maak met een scherp mesje kruisgewijs insnijdingen in het sponzige vruchtvlees van de aubergines. Leg ze in een (diepe) ovenschaal.
Pel de knoflook en druk een half teentje in het midden van elke halve aubergine. Doe hetzelfde met takjes verse rozemarijn.
Strooi er grof zout (bv. fleur de sel) en wat peper van de molen over.
Druppel tenslotte een scheutje fijne olijfolie over elke halve aubergine.
Zet de ovenschotel in de oven van 180°C gedurende 15 à 20 minuten.

Bereidingswijze panade:
Verbrokkel de Parmezaanse kaas in de beker van de blender en mix de kaas fijn. Giet de gemalen Parmezaanse kaas in een mengschaal.
Snij de korst van een zeer dikke snee (of meerdere gewone sneetjes) wit brood. Gebruik gerust oud brood.
Scheur het brood in stukken en doe het in de blender. Maal het brood fijn en meng de kruimels onder de gemalen kaas.
Spoel de kruiden en rits de blaadjes van wat verse marjolein, rozemarijn en oregano. Hak de kruiden zeer fijn en meng de snippers onder de gemalen kaas met broodkruimels.
Verzamel de (ontpitte) olijven en de kappertjes (zonder steel) op je snijplank. Zet er het mes in tot alles in fijne stukjes gehakt is.
Schenk wat olijfolie in de panade, totdat het mengsel licht kleverig wordt. Overdrijf niet.
Kruid het mengsel met wat peper van de molen. Zout hoeft niet.
Neem de schaal met aubergines uit de oven en verwijder de stukjes knoflook en de takjes rozemarijn uit de groente. Die hebben intussen hun werk gedaan. Hou de oven warm.
Was je handen en gebruik ze om op elke halve aubergine een royale en dikke laag van de panade aan te drukken.
Bak de aubergines opnieuw 15 minuten in de oven van 180°C.
Zet nadien de ovengrill op. Laat de panade bakken tot ze goudbruin en krokant is.

Lekker met een salade van rucola, buffelmozzarella en pruimtomaatjes.

Bron: Dagelijkse Kost - Jeroen Meus

Spaghetti à la puttanesca

Uit je comfort zone stappen, is zoiets als links gaan schrijven, terwijl je rechtshandig bent. Moeilijk, ingewikkeld en je gevoel zegt je dat je onnodig veel tijd aan het verspillen bent. En toch, ondanks dat je comfort zone zo heerlijk veilig en vertrouwd voelt, is het goed om er je zo af en toe eens aan te (willen) onttrekken. Dat geldt voor een heleboel gebieden, maar zeker ook voor je culinaire uitspattingen. In de toekomst (o, lieve God, laat het nog even duren) wil ik echt nog wel proberen de pen in de linkerhand te nemen. A man has to do what a man has to do. Of zoiets. Zo heb ik bijv. nog nooit kreeft gekookt. Nog nimmernie een runder- of varkenstong in de pan gehad. Laat staan orgaanvlees. Maar ook minder weirde zaken als tofu of tahoe, heb ik tot nu toe rustig op hun plekje laten liggen in de winkel.

Niet dat ik een watje ben of zo. Gefrituurde sprinkhanen, gebakken hersenen, dikke pensworst, het is allemaal al een keer de revue gepasseerd. Het ontbreekt me alleen aan lef om enge zaken zelf ter hand te nemen. Sorry, wat zeg je? Oké, dan ben ik wél een watje. Ook goed.

Op een mooie dag sal alles reg kom. Heus. Hoop ik in elk geval. Maar vandaag nog even niet. Vandaag blijf ik heerlijk comfortabel rond dobberen in mijn vertrouwde eetvijvertje. Pasta. O, zo vaak op het menu in huize Eetplezier. Maar dan wel met een “hoerige” twist. Het verhaal gaat dat deze eenvoudige “rotzooipasta” door de hardwerkende dames in de bordelen van Napels, veelvuldig werd verorberd. Het is goedkoop, snel te bereiden en goed vullend om het zware werk aan te kunnen. Klinkt ook best als een spannend gerecht, toch?

Spaghetti à la Puttanesca (4 personen)

Ingrediënten:
olijfolie
1 grote ui, gesnipperd
25 gr ansjovisfilets (liefst die mooie roze, in glazen potjes)
3 tenen knoflook, geplet
125 ml rode wijn
400 gr gepelde tomaten uit blik (nog liever verse), in stukken gesneden
150 gr zwarte olijven (ik gebruikte Taggiasche)
60 gr kappertjes, gewassen en uitgelekt
handvol platte peterselie, fijngehakt
sap ½ citroen
zout
suiker naar wens
2 rode chilipepers, zonder zaad en heel fijn gesneden
400 gr spaghetti

Bereidingswijze
Verhit wat olijfolie in een anti-aanbakpan en fruit de uit in 6-8 minuten glazig.
Voeg de ansjovis toe en prak de filets licht met een vork.
Voeg de geplette tenen knoflook toe en fruit ze 3-4 minuten mee.

Schenk de wijn erbij en laat hem inkoken terwijl je de aanbaksels los schraapt.
Voeg de tomaten, olijven en circa 35 gram kappertjes toe.
Roer alles door elkaar en stoof het geheel in 5 minuten op laag vuur.
Voeg de helft van de peterselie en een kneepje citroensap toe.
Breng de saus in balans met een beetje zout en suiker (maar alleen indien nodig, want de kappertjes en de olijven zijn al behoorlijk zout).
Roer de helft van de fijngesneden chilipepers erdoor.
Laat de saus nog een vijftal minuten pruttelen, tot alle smaken goed vermengd zijn.

Kook ondertussen de pasta in flink gezouten kokend  water al dente.
Giet hem af en roer door de saus.
Nu kun je de rest van de kappertjes droogdeppen met een theedoek en krokant bakken. Heb ik niet gedaan.

Garneer alles met de krokante kappertjes, citroenrasp en de rest van de fijngesneden peterselie en chilipeper.

Bron: 100 beste recepten - Matt Preston

Griekse salade met een geheim

Een goede Griekse salade, geflankeerd door een glaasje ijskoude rosé, is bijzonder geschikt om op een bloedhete dag loom en ietwat slaperig op te peuzelen. Zorg er wel voor dat alle ingrediënten van onberispelijke kwaliteit zijn, zoals smakelijke roma-tomaatjes, extra vergine (Griekse) olijfolie, Romeinse sla, sappige zwarte olijven (ik koop altijd die van Drossa), knisperend Maldon zeezout en uiteraard authentieke feta. Bij de Islamitische winkel is die volop voorradig.

Het geheim zit hem in het marineren van de rode ui in rode wijnazijn. Je weet niet wat je proeft. In plaats van de typische, scherpe uiensmaak ontwikkelt zich onder invloed van het zuur een milde, welhaast zoete smaak. In haar boek "Voor altijd zomer" onthult Nigella Lawson op pagina 62 de volgende magische werkwijze. Pel de ui en snijd hem in flinterdunne plakjes. Strooi er de gedroogde oregano en wat peper over. Giet er 1 eetlepel rode wijnazijn en 1 eetlepel olijfolie over. Stiekem voeg ik altijd nog een klein beetje suiker toe. Hussel alles goed dooreen, dek af met plasticfolie en laat het mengsel minimaal 2 uur staan, liefst langer. Daarna is de karmozijnen kleur van de rode ui getransformeerd tot een helder paars. Sinds ik deze truc ken, gebruik ik hem altijd.

Afgezien van de ui, kun je het best alles kort voor het aan tafel gaan afmaken. Ontvel de tomaten, snijd ze in vieren. Was de sla en scheur die in grove stukken. Snijd de venkel of komkommer in dunne plakjes. Schik alles op een ruime, platte schaal, inclusief de gemarineerde ui.  Voeg vervolgens de olijven en de in brokken gesneden feta toe. Maak een dressing van olijfolie, citroensap, mosterd, peper, zout en een druppeltje honing. Druppel die op je bord erover. Lekker met grof boerenbrood of een warm stokbroodje!

Ingrediënten:
1 rode ui
1 eetl gedroogde oregano
peper
1 eetlepel rode wijnazijn
1 dl olijfolie extra vergine
5 tomaten
1 theelepel suiker
Maldon zeezout
2 kropjes Romeinse sla (of little gem)
1 venkelknol (of wanneer je dit niet graag eet: komkommer)
125 gr ontpitte zwarte olijven
400 gr feta
sap van een halve citroen

Zomersalade van watermeloen, feta en olijven

Als er één foodblogger is die andere mensen weet te inspireren met haar recepten, dan is het wel Caroline Brouwer. Altijd schitterende foto’s, smakelijke gerechten en keurig verzorgde receptuur.
Enkele dagen geleden publiceerde zij deze salade van Nigella Lawson. En eigenlijk had ik dit recept al jaren geleden willen maken. Het kwam er niet van. Waarschijnlijk was het nooit warm genoeg ;-)

Als er dan ooit een dag is, waarop de behoefte aan fris, fruitig en licht-verteerbaar voedsel enorm is, dan is het wel vandaag.  Omdat hier – met een overvloed aan koel blauw water om me heen – de hitte nog draaglijk is, draag ik deze salade op aan alle Zuid- Limburgers,  Achterhoekers en Tukkers. Ik verzeker u: de eerste wolkjes zijn in aantocht. Doet u tot die tijd kalmpjes aan.

Ik vond het een beetje flauw om de tekst klakkeloos van Carolines blog weg te kapen en heb braafjes het hele recept integraal overgenomen uit Nigella’s boek Voor Altijd Zomer. Fototechnisch gezien is het, vergeleken met de foto van Caroline, opnieuw  een beetje een rommeltje. Ik had de olijven er beter achteraf netjes op kunnen schikken, etc. etc. Het smaakte er overigens niet minder om. En dat blijft toch altijd de voornaamste reden om een gerecht te bereiden.

Ingrediënten (let op: dit recept is voor 8 personen)
1 kleine rode ui
2 tot 4 limoenen, afhankelijk hoe sappig ze zijn
1,5 kg rijpe watermeloen
250 gr goede feta (nee, niet die gekke supermarkt-witte-kaas-pakjes)
bosje verse bladpeterselie
bosje verse munt, gehakt
3 tot 4 eetlepels olijfolie extra vierge
100 gr ontpitte olijven
zwarte peper

Bereidingswijze
Pel en halveer de rode ui, snijd hem in heel dunne halvemaantjes en laat ze in een kommetje in het limoensap trekken om ze transparant roze te laten kleuren en de scherpe smaak zachter te maken. Twee mooie limoenen zou voldoende moeten zijn, maar soms zit er teleurstellend weinig sap in en in dat geval heb je er meer nodig.

Verwijder de schil en pitjes van de watermeloen en snijd hem in driehoekige stukjes van ongeveer 4 cm (als dat ergens op slaat tenminste, wiskunde is nooit mijn sterkste punt geweest).

Snijd de feta in ongeveer even grote stukken en doe de stukken watermeloen en feta in een grote, wijde kom. Trek takjes peterselie los, zodat je ze meer als een soort sla gebruikt dan als garnering en doe ze samen met de gehakte munt in de kom.

Kieper de glanzend roze uien samen hun roze sap over de salade, doe er de olie en de olijven bij en hussel de salade met je handen door elkaar, voorzichtig, zodat de stukjes feta en meloen heel blijven. Draai er een flinke snuf zwarte peper over en proef of er genoeg limoen in de dressing zit. Hava Negila! De smaak van de zon van Tel Aviv.

Bron: Voor altijd zomer - Nigella Lawson