Taartje van bietjes met geitenkaas en walnoten

 

Vandaag een dag zonder veel inspiratie. Geen zin om boodschappen te doen. Geen trek in vis, pasta of rijst. Alles is die week de revue al gepasseerd. Kortom: een maaltijd zien te fabriceren met de ingrediënten die in mijn koelkast liggen. Zie hier het resultaat. Appeltje-eitje.

Ingrediënten: (2 personen)
5 middelgrote bietjes
3 bosuitjes
5 aardappelen
150 gr geitenkaas
handvol gehakte walnoten

dressing:
3 eetlepels walnotenolie (of olijfolie)
1 eetl. rode wijnazijn
1 eetl. balsamico of Luikse stroop
lik mosterd
citroensap
peper/zout

Bereidingswijze:
Warm de oven voor op 180°. Wikkel de bietjes in aluminiumfolie en laat ze, afhankelijk van de dikte, in 45 minuten gaar worden in de oven.

Als ze afgekoeld zijn, kun je ze gemakkelijk van hun schil ontdoen.
Schaaf ze in 2 mm dunne plakjes.

Kraak intussen de walnoten en hak ze grof. Snijd de bosuitjes in dunne ringetjes.
Kook de aardappelen met zout en stamp ze fijn met een klont boter of een flinke scheut extra vergine olijfolie. Het is echt niet de bedoeling dat je een supersofte puree maakt. Bij een gerecht als dit hoort een robuuste textuur. Onze Vlaamse buurtjes noemen dit stoemp. Een mooi woord. Roer er vervolgens de bosuitjes door.

Schep de aardappelstamp in een ronde kookvorm. Leg er de bietenplakjes op.
Verwijder de vorm en verdeel er de geitenkaas over.

Sprenkel de dressing erover. Werk af met de gehakte walnoten.

Walnotentaart met cognac - Claudia Roden

Als je eenmaal het boek "De smaken van Spanje" in huis hebt, dan wil je er natuurlijk ook het liefst meteen iets uit maken. Mijn eerste voorkeur ging uit naar de zeebaars uit de oven. Jammer genoeg was die juist mijn huisje voorbij gezwommen. Eens even kijken: wat had ik allemaal in huis? Juist, nog een mandje verse walnoten, die nodig verwerkt moesten worden. Let's start ....

Ingrediënten:
500 gr. walnoten
4 grote eieren
200 gr. fijne kristalsuiker
75 gr. boter, gesmolten
3 eetlepel cognac
boter en bloem voor de vorm

voor de suikerstroop:
100 gr. suiker

1 ½ dl water
1 eetl cognac

Bereidingswijze:
Maal de noten grof in een keukenmachine.
Klop van de eieren en de suiker met een elektrische garde een dikke, bleke massa.
Roer er grondig de iets afgekoelde boter en cognac door.
Spatel de walnoten erdoor en giet het beslag in een springvorm van 28 cm

Zet de koek 45 min in de oven op 180 graden. Het moet stevig aanvoelen.

Verhit de suiker en het water voor de stroop in en pan en lost de suiker op.

Laat alles 5 min pruttelen en doe dan de cognac erbij.
Giet de hete stroop over het gebak in de vorm zodra het uit de oven komt.
Laat de taart voor het opdienen minstens 1 uur staan zodat de suikerstroop in het gebak kan doordringen.

Bron: De smaken van Spanje – Claudia Roden

En toen? Was de taart - ik noem het liever koek - goed gelukt voor een bakkluns als ik?

Euh, tja, kweenie. Op de foto ziet hij er bijzonder smakelijk uit. En dat was hij ook wel. Het leek me alleen dat de eieren weinig gesouffleerd waren. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik de helft van het recept gemaakt heb. Zo hoog als het plaatje in het boek had ik de taart/koek dus nooit verwacht. Het leek erop alsof de massa niet echt homogeen geworden was. En tja, wat kun je nu eigenlijk verwachten van een taart/koek zonder bloem? Laat ik het er vooralsnog maarop houden dat ik een authentieke Spaanse taart/koek heb mogen proeven.  

Wortelcake van een Geheime Bron

Dit recept kent een “geheime oorsprong”. Omdat het geheim is, kan ik er dus ook niet veel over vertellen. Hoe dan ook: van deze wortelcake hebben al heel wat mensen gesnoept. Waar? Dat mag ik niet zeggen. Beginletter? Nee, ook niet. Wie? Van een chef die zo aardig was mij het recept te geven. Wat er in zit? Dat mogen jullie weten en zal ik hieronder verklappen.
De hoeveelheden lijken een beetje eigenaardig, maar dat komt omdat ik het recept in drieën heb moeten delen. Tenslotte is het hier geen weeshuis!

Ingrediënten:
165 gr boter
165 gr lichte basterdsuiker
3 à 4 eieren
135 gr bloem
5 gr bakpoeder
35 gr amandelbloem
35 ml karnemelk
66 gr walnoten
100 gr geraspte wortel
theelepel nootmuskaat, geraspt
snuf zout
rasp van halve sinaasappel

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 160°.
Beboter een cakeblik of tulbandvorm.
Mix de boter met de suiker en het zout tot een luchtige, witte massa.
Voeg dan één voor één de eieren toe. Voeg pas een nieuw ei toe, als het voorgaande volledig is opgenomen.
De bloem en de overige ingrediënten kun je op een lagere snelheid erdoor mengen, maar je kunt het er ook doorheen spatelen.
Vul het blik of de tulbandvorm met het beslag.
Bak 40 á 50 minuten in de oven, totdat een satéprikker er droog en schoon uitkomt.

Man en ik vonden hem zo al verrukkelijk. Niet te droog en bomvol smaak. Maar als je een heuse zoetekauw bent kun je er natuurlijk een mooie glazuurlaag over doen.

Notenkoek

En vanzelfsprekend wilde ik iets maken van mijn pas gekochte walnoten. Van Nicolas, een heuse Franse monsieur, kreeg ik zo’n 20 jaar geleden het hierna volgende recept voor notenkoek. Man en ik waren destijds bij hem in huis en wij keken toe hoe hij de koek maakte en vervolgens bakte in zijn oven. So far so good, zou je denken. Ware het niet dat monsieur Nicolas het spreekwoord “met de Franse slag” wel erg veel eer aandeed. Zijn keukentje leek verdacht veel op die van Malle Pietje en ondanks de vele schoonmaakapparaten die hij in huis had (sommige nog in de verpakking) behoorde poetsen en opruimen niet tot zijn favoriete bezigheid. Dat zagen Man en ik aan de vloertegeltjes in de gastenbadkamer, die eerst dofgrijs leken, maar bij elke voetstap die wij erin achterlieten, sprankelender van kleur werden. Sterker nog, na een vluchtige veeg met de badspons kwamen er prachtige flamingoroze en turkooise kleurtjes tevoorschijn.

Derhalve begonnen wij met frisse tegenzin aan de koek, je weet immers maar nooit wat je er in tegen kon komen. Nicolas was echter vol trots over zijn kookkunsten. Bovendien zijn Man en ik opgevoed met het, op zekere momenten, tentoon spreiden van gepaste beleefdheden. Zo hoort dat in het Grote Toneelspel des Levens.

En het moet gezegd: de koek smaakte ons prima. Een beetje wonderlijk recept, dat wel. Vanwege de grote hoeveelheid notenolie kunnen de eieren niet souffleren. De kleine hoeveelheid bloem zorgt voor wat binding, maar zal nooit een luchtig resultaat kunnen geven. Wat je krijgt is dus een vrij vaste koek, waarvan de noten het hoofdbestanddeel zijn. Het ideale recept voor mijn pure, verse walnoten.

Ingrediënten
bakvorm van 22 Ø
2 x 75 gr. basterdsuiker
100 gr. gewelde boter
125 gr. gebroken walnoten
40 gr. bloem
3 eieren
1 theel. zout
eetlepel rum

Werkwijze
Bekleed de bakvorm met bakpapier of vet de vorm in en bebloem hem daarna licht.
Vermeng de gehakte noten met 75 gr. suiker.
Vermeng de andere 75 gr. suiker met de boter en meng alles goed door elkaar.
Als het mengsel homogeen is, één voor één, de eieren erdoor mixen.
Voeg dan de bloem toe, het zout en de rum en mix goed door.
30 – 35 minuten bakken op 180°.

Walnoten

Laat ik het maar eerlijk toegeven: als oorspronkelijke Brabantse kan ik me bij tijd en wijle storen aan de ongemakken van het Zeeuwse land. Om maar eens een voorbeeld te noemen, de eeuwige zuidwestenwind om je oren; de zompige klei die bij oogsttijd de wegen spekglad maakt, het gebeier van de zondagsklokken, het gemis aan culturele hoogtepunten. Hectiek, flair, pionierszin, allemaal zaken die ik af en toe met karrenvrachten binnen zou willen rijden hier. Mocht ik iemand op zijn tenen staan: sorry, sorry! Als meisje van achter de Mariabeeldjes, ben ik kennelijk nog steeds zoekende naar een vlekkeloze ziel. Sla maar, dan keer ik je mijn wang toe ;-).

Maar op één van die fraaie zomerdagen, als de wind zich gedraagt als een verkoelend briesje, voel ik me als een Godin in Zeeland en ben ik zo blij als een kind hier te mogen wonen. Datzelfde gevoel komt in me boven als ik weer één van die zeldzaam Zeeuwse adresjes ontdek, waar de tijd heeft stilgestaan en alles draait om authenticiteit.

Op kwekerij Westhof te ’s-Abtskerke kweekt men notenbomen. Niet zomaar een paar boompjes, nee, Piet van ’t Westeinde en zonen zijn houder van de collectie nationale botanische soorten in Nederland. In de noten-vakliteratuur staan 27 soorten beschreven, maar op de kwekerij staan er 30. Hiermee zijn zij vermoedelijk de grootste ter wereld op dit gebied.
De geschiedenis van kwekerij Westhof  kent zijn oorsprong in 1870. Inmiddels staat de 5e generatie boomkwekers aan het roer. Ook vader Piet  (75) is nog uiterst actief. Het kweken van walnotenbomen is zijn passie. “Wat moet ik thuis doen?” zegt hij, “daar val ik tijdens het lezen van de krant al in slaap”. Waarmee zich de ware Zeeuw in al zijn eenvoud laat zien. Hardwerkende rotsen in de branding. Worstelend en altijd boven komend. Mijn bewondering voor dit soort Mensch is groot.

Terug naar de noten. Die worden aan huis verkocht, in papieren zakken van een kilo. Er zitten zo’n 10 verschillende soorten in, van klein tot supergroot. Ze smaken dus allemaal verschillend. En dat is eigenlijk meteen het leuke eraan, zoveel smaakjes voor één prijs, waar vind je dat nog?
Met mijn mandje volgeladen keer ik tevreden terug naar huis.

Kwekerij Westhof
Westhofsezandweg 3
’s-Heer Abtskerke