Lauwwarme salade van spelt, geroosterde knolselderij, avocado en rucola

 

Iedereen kent dit: je koopt één of andere groente, laten we zeggen kolen of knollen. Meestal zijn die veel te groot wanneer je huishouden slechts twee personen huisvest. Vervolgens ligt zo’n halve kool of knol nog minstens twee weken in je koelkast weg te kwijnen tot een fris-bruin opgekruld weggooi exemplaar.

Knolselderij bijvoorbeeld. Het is reeds jaren hetzelfde liedje in huize Eetplezier met dit oerlelijke mormel. Opeens krijg ik een onbedwingbare trek in deze groente. Om er een gezond broodbelegje van te maken, voor in de soep of in de stoofpot en voor ik het weet zit ik wederom opgescheept met zo’n onooglijk uitziend restant.

Vandaag niet. Vandaag was ik slim. Ik checkte éérst mijn koelkast alvorens ik een avondmaaltijd bedacht. Dat is een behoorlijk innovatieve gedachte. Dank u. Ik probeer ‘m erin te houden.

Ik pakte mijn laatst gekochte boek erbij: I ♥ groente van Janneke Vreugdenhil.
Ah, een herfstige salade van spelt, geroosterde knolselderij, tijm en rucola, dat kon wel eens wat zijn.

De waarheid gebiedt me te zeggen dat ik aan het onderstaande recept wel wat geknutseld heb. Om diverse redenen.  A) omdat ik koude salades in de winter nog erger vind dan een bontjas hartje zomer, b) ik uiteraard geen hazelnoten in huis had en c) omdat het begrip spelt mij bepaald niet in hogere, culinaire sferen brengt.
Echt, ik probeer van alles te doen om met de tijd mee te gaan. Diervriendelijke, gezonde, verse maaltijden. Geen pakjes, geen zakjes en alles zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke (eetbare) vorm gebruikt, maar spelt in zijn gekookte vorm eten …… Er zijn zaken in het leven die een mens beter niet kan proberen. Al was het maar om in jezelf te blijven geloven.

Dus heb ik quinoa gebruikt, bijna net zo erg, maar net iets beter te behappen. Voor mij. De warme quinoa heb ik ook niet door de salade geschept. Dat zou ten koste gegaan zijn van de knapperige rucola. Ik had een alternatief bedacht: quinoa (parelcouscous kan trouwens ook) op je bord scheppen en deze salade er rijkelijk overheen draperen. Dat is lekker. Ook als je geen vegetariër bent.

Ingrediënten (voor 2 personen)
75 g spelt (hele korrels) of quinoa
400 gr knolselderij, in kleine dobbelsteentjes
4 à 5 eetl olijfolie
1 eetl honing
sap en rasp van ½ biologische citroen
3 takjes verse tijm, blaadjes eraf geritst
1 avocado, in blokjes
hand hazelnoten (of zoals in mijn geval pijnboompitten, geroosterd)
rucola (zoveel je wilt)

Bereidingswijze
Week de spelt minstens drie uur (langer mag ook) in royaal koud water.
Zet de speltkorrels op met ruim vers water en kook ze in ongeveer een uur gaar.
Laat uitlekken en afkoelen.

Verwarm de oven op 200°.
Doe de knolselderij, 2 eetlepels olijfolie, honing, citroensap en – rasp en tijm in een kom en schep om.
Voeg naar smaak zout en versgemalen peper toe.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en spreid de groente hierover uit.
Schuif in het midden van de oven en laat de blokjes knolselderij 30 – 40 minuten roosteren tot ze karamelkleurig zijn.
Schep tussendoor een aantal keren om.

Hussel een salade van de spelt, geroosterde knolselderij, avocado, noten en rucola. Maak op smaak met citroensap, de rest van de olijfolie, zout en versgemalen peper.

Of doe zoals ik: maak een spiegeltje van de quinoa en drapeer de salade er rijkelijk overheen.

Bron: I ♥ groente - Janneke Vreugdenhil

Spaanse aardappelsoep

Sorry. Ik heb jullie gisteren aan het schrikken gemaakt, geloof ik. Van diverse kanten kreeg ik verontruste tweets, mailtjes en reacties op mijn blog. Waarschijnlijk dachten jullie dat mijn laatste uur geslagen was. Of zoiets. Nou ja, na herlezing kan ik me daar ook wel iets bij voorstellen. Nogmaals sorry.
Eigenlijk was ik gisteren helemaal niet somber, maar juist erg vrolijk. En een foodblog is een foodblog, daar verwacht je geen surrealistische onthullingen vol treurnis op.  Allemaal waar. Maar dit is de virtuele wereld, hè? Niets is wat het is; alles is wat het lijkt. Ook waar, toch?
Zoals altijd ligt de waarheid ergens in het midden. Ooit schreef ik de voorgaande blog als inzending voor een schrijfwedstrijd. En met de gedachte: beter een curieus blog, dan een leeg blog, publiceerde ik gisteren het bewuste artikel. Nooit verwacht hebbende dat ik daarmee zoveel mensen op het verkeerde been zou zetten. Excuus.
Zo, drie keer is wel genoeg, denk ik. Ter zake.

Deze dikke, voedzame soep is ooit ergens vandaan gekomen, vraag me niet waar vandaan, en een leuke variatie op alle soorten maaltijdsoepen. Het is beslist een andere smaak als de pompoensoep die in deze tijd van het jaar zo favoriet is.
De chorizo is optioneel. Eigenlijk kan deze Spaanse aardappelsoep niet zonder deze pittige worst, hoewel ik dit keer toch gekozen heb voor de vegetarische versie. Dat was geen vastomlijnd plan, maar werd geboren uit tijdnood. (Chorizo is in huize Eetplezier geen standaard ingrediënt in de provisiekast).

Ingrediënten:
2 eetl. olie
2 preien, in ringen
2 teentjes knoflook, fijngehakt
500 gr aardappelen, in blokjes
5 dl kippenbouillon
1 bouquet garni (tijm, laurier, peterseliestelen)
150 gr. kastanjechampignons, in vieren gesneden
200 gr knolselderij, in blokjes
3 dl melk
chorizoworst naar smaak
peper

Bereidingswijze:
Verhit de olie en bak hierin de prei en knoflook zachtjes.
Voeg de aardappel, bouillon, bouquet garni en peper toe en breng alles aan de kook. Laat circa 30 minuten koken.
Verwijder daarna het bouquet garni.

Bak intussen de champignons op hoog vuur.
Pureer de soep en schenk hem door een zeef.
Breng de soep opnieuw aan de kook.
Kook de soep nog 10 minuten.
Voeg nu de knolselderijblokjes en de melk toe.
Roer er, naar smaak, zoveel chorizo door als je zelf wilt tezamen met de champignons.
Breng op smaak met zout en peper.