Pompoenschotel met geitenkaas

Ik heb een haat-liefdeverhouding met pompoen. Zodra de eerste exemplaren er zijn, koop ik ze veelvuldig, om na verloop van tijd altijd weer tot dezelfde conclusie te komen: eigenlijk houd ik niet van dat zachte, dat weeïge, dat babyvoedsel zonder pit.

Dus was ik sterk, in oktober, toen het pompoenseizoen aanbrak. Ik heb ze allemaal laten liggen. Geen dillema's deze herfst. Dat was de bedoeling. Tot ik een week of vier geleden een lief, klein butternutje tegenkwam. Die mocht met me mee. Ik zou wel zien. Thuis legde ik hem liefdevol in een mandje en vergat hem daarna. Tot vanmorgen. Als ik hem nu niet at, zou hij waarschijnlijk in de kliko belanden. Want wie gaat er nog pompoen bereiden als vanaf a.s. weekend de ZOMER aanbreekt?? Ik bedoel maar ....

Gelukkig bracht de knipselmap uitkomst. Toch nog wat wijzigingen aangebracht, om het niet helemaal op een babyhap te laten lijken. Pompoen en courgette in de oven geroosterd met flink olie en zeezout. De tomatensaus apart gemaakt. Daarna op de schaal erbij gedaan. Ook maar één blik kikkererwten gebruikt, dat leek me echt wel voldoende. Het smaakte best lekker, al die verschillende smaakjes, dus voor even is het weer "aan" tussen de pompoen en mij.

Ingrediënten:
1 kleine (fles)pompoen
2 eetl olijfolie
1 ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngehakt
1 courgette, in grove stukken
2 blikken kikkererwten (à 400 gr.) uitgelekt
1 blik tomatenblokjes (à 400 gr)
2 theel. gemalen komijn
mespunt cayennepeper
2 kaneelstokjes
150 gr zachte geitenkaas, verbrokkeld

Bereidingswijze:
Pompoen schillen, pitten en zaadlijsten verwijderen en vruchtvlees in blokjes snijden.
In pan met dikke bodem de ui en knoflook enkele minuten in de olie fruiten.
Pompoen, courgette, kikkererwten, tomatenblokjes, komijn, cayennepeper en kaneelstokjes toevoegen.
Het geheel goed omscheppen.
Zout en peper naar smaak toevoegen.
Met deksel op de pan het gerecht zachtjes laten stoven tot de pompoen zacht is; af en toe even omscheppen.
Eventueel een scheutje water toevoegen als de schotel te droog dreigt te worden.
Het gerecht in een schaal scheppen en geitenkaas erover brokkelen.

Bron: AH Allerhande

Chili sin (of con) carne

 

Chili is één van die gerechten die ik steevast vergeet als ik wanhopig op zoek ben naar de invulling voor de avondmaaltijd. Terwijl Man en ik het toch echt heel graag eten. Liefst met rijst. En wat salade voor de frissigheid.

Ook heel fijn: dit gerecht is supergemakkelijk om te te toveren van de normale (dus met gehakt) naar de vegetarische versie. Aan dit recept heb ik nog wel een grote ui toegevoegd. Voor de smaak.
De paprikamix heeft Appie aan andere klanten mogen verkopen. Als één rode paprika € 0,49 kost en de driekleurige mix € 1,79, dan kies ik simpelweg voor drie rode. Sorry, meneer Heijn, ik let op de kleintjes.

Ingrediënten:
1 eetl. zonnebloemolie
1 teen knoflook, fijngehakt
(optioneel: 1 ui, fijngesnipperd)
1 schaal vegetarisch gehakt (AH Vega) 175 gr (of h.o.h. gehakt)
1 theel. paprikapoeder
2 theel. gemalen komijn
½ theel. chilipeper uit de molen
1 zak paprikamix (3 stuks)
2 pakjes tomato frito (tomatensaus à 350 gr)
1 blikje mais, uitgelekt
2 blikken chilibonen (400 gr), uitgelekt
crème fraîche

Bereidingswijze:
Verhit de olie in een hapjespan en fruit de knoflook 1 minuut.
Voeg het (vegetarische) gehakt, de paprikapoeder, komijn en chilipoeder toe en bak op middelhoog vuur.
Schep regelmatig om.
Halveer ondertussen de paprika’s en verwijder de zaadlijsten.
Snijd het vruchtvlees in blokjes.
Voeg toe aan het mengsel en bak 5 minuten.
Doe de tomato frito erbij en laat op een laag vuur zachtjes koken.
Voeg de mais en bonen toe, schep om en warm nog 3 minuten door.
Verdeel de chili over de borden en schep er een fikse lepel crème fraîche op.
Bestrooi naar smaak met geraspte belegen kaas.

Bron: Allerhande december 2012

Linzen met gegrilde aubergine - Ottolenghi

 

Het is en blijft een strijd. En ik ben er niet trots op. Zeker niet. Ik voel me vaak een softie; een twijfelaar; een met-alle-winden-meewaaier. Zonder ruggengraat.

Meat or no meat. That’s the question. Wel of geen schuldgevoel t.a.v. al die arme, volgepropte beestjes die aan het eind van hun erbarmelijke leven letterlijk de vrachtwagen in worden geschopt? Vasthouden aan principes of los durven laten? Meegaan met de laffe meute of samen met de dierenactivisten de barricade op? Ten onder gaan in een carnivorisch moeras of bewierookt worden in een vegetarisch walhalla?

Ik weet het niet. Echt niet. Eet ik de ene dag een smakelijk koteletje met vetrand, de andere dag gruwel ik ervan. Dan smeekt mijn lijf om natuurlijk voedsel. Groenten, granen, noten, fruit. Onbewerkt, antibiotica-vrij eten. Puur natuur.

Het getreuzel omtrent deze principekwestie kent zijn oorsprong zo’n vijfendertig jaar geleden. Toen moest ik het nog doen met het voor die tijd behoorlijk vernieuwende kookboek van Buchner: Lekker eten zonder vlees. Het boek wasemde de geur van ongewassen geitenwollen sokken. Van gierst en zilvervliesrijst. Gezond was het toverwoord. Maar lekker? Ho, maar!

Dat laatste is gelukkig veranderd met de komst van topchef Yotam Ottolenghi. Anno 2012 is hij dé meester in het bereiden van vegetarische gerechten mét smaak! Inmiddels heeft hij verschillende kookboeken op zijn naam staan. Toegegeven, zijn recepten zijn behoorlijk arbeidsintensief en kennen vaak ellenlange ingrediëntenlijsten, maar daar krijg je ook heel wat voor terug! Namelijk: een smakelijke maaltijd zonder schuldgevoel.

Ingrediënten:
2 aubergines
2 eetl rode wijnazijn
200 gr Puy linzen
3 wortelen, geschrapt
2 stengels bleekselderij
1 laurierblad
3 takjes tijm
½ witte ui
3 eetl olijfolie, plus extra om te besprenkelen
12 cherrytomaatjes, gehalveerd
beetje bruine basterduiker
1 eetl platte peterselie, fijngehakt
1 eetl koriander, fijngehakt
1 eetl dille, fijngehakt
2 eetl crème fraîche of Griekse yoghurt
zout en zwarte peper

Bereidingswijze:
Kerf de aubergines in en leg ze direct onder de grill op een met aluminiumfolie beklede bakplaat en grill ze een uur. Keer ze een paar keer om. De aubergines moeten helemaal zijn ingezakt en de schil moet geblakerd en opengescheurd zijn. Je kunt de aubergines ook 15 minuten boven de gasvlam roosteren.

Schep het vruchtvlees in een vergiet, gooi de donkere schil weg. Laat het vruchtvlees minstens 15 minuten uitlekken en meng er dan pas royaal zout en peper plus een ½ eetlepel azijn door.

Doe terwijl de aubergines worden gegrild de linzen in een middelgrote pan. Snijd 1 wortel doormidden en ½ stengel bleekselderij in stukken en doe ze in de pan. Voeg laurier, tijm en ui toe, overgiet alles met water en breng het aan de kook. Laat de linzen op laag vuur, maximaal 25 minuten koken tot ze gaar zijn; schuim het oppervlak af en toe af. Giet ze af in een zeef. Gooi wortel, bleekselderij, tijm, laurier en ui weg en doe de linzen in een mengkom. Voeg de overgebleven azijn, 2 eetlepels olijfolie en royaal zout en peper toe. Vermeng alles goed en houd de linzen warm.

Als de linzen staan te koken, verwarm je de oven voor op 140°. Snijd de overgebleven wortelen en bleekselderij in blokjes van 1 cm en meng ze met de tomaatjes, de overgebleven olie, suiker en een beetje zout. Verdeel het mengsel in een ondiepe ovenschaal en zet het 20 minuten in de oven; de wortel moet dan beetgaar zijn.

Schep de groenten door de nog warme linzen, voeg de gehakte kruiden toe en meng alles. Proef en doe er eventueel nog zout en peper bij. Schep de linzen op de warme borden. Schep in het midden wat aubergine en zet er een dot crème fraîche of Griekse yoghurt op. Sprenkel er een beetje olie over.

Bron: Plenty - Yotam Ottolenghi.

Franse landelijke Puy linzen

Vroeger werden linzen en andere peulvruchten geassocieerd met geiten-wollen-sokken-figuren, die vegetarische en tegelijkertijd duffe gerechten aten. Vandaag  de dag zijn linzen behoorlijk hot. Neem wel de beste die er zijn: le Puy linzen. Deze koken niet zo snel kapot, waardoor je een bite houdt. Echt gemakkelijk zijn ze in Nederland niet te verkrijgen. Als je toegang hebt tot de Sligro of Hanos, kun je ze daar kopen. En anders kun je ze, zoals ik zelf deed, bestellen bij Dailydelishop.nl. Je vindt ze daar onder Franse specialiteiten.

Het eendenvet heb ik er niet in gebruikt. Vanzelfsprekend zal dit erg lekker in dit gerecht zijn, maar Man en ik proberen met het oog op de gezondheid veel - overigens vaak heul lekkere -  vetstofjes te vermijden. What a shame, zouden de Fransen zeggen ;-))

Franse landelijke Puy linzen (voor 8 pers.)

Ingrediënten
225 gr le Puy linzen
1 bouquet garni
1 sjalotje, gehalveerd, met 1 kruidnagel bestoken
1 grote wortel, fijngehakt
2 tenen knoflook, fijngehakt
4 eetl eendenvet of olijfolie
15 gr boter
180 gr pancetta of doorregen rookspek, in kleine blokjes
1 grote ui, fijngehakt
15 gr bladpeterselie, fijngehakt
zout, versgemalen peper

Bereidingswijze
Doe de linzen in een grote pan water en breng aan de kook.
Neem de pan meteen van het vuur, giet de linzen af en spoel ze onder de koude kraan.
Laat de linzen goed uitlekken terwijl u de pan afspoelt.
Doe de linzen weer in de pan en zet ze onder 1 liter water.
Voeg 1 theel zout, het bouquet garni, de sjalot met kruidnagel, de wortel en de helft van de knoflook toe.
Breng aan de kook en laat dan sudderen op laag vuur onder af en toe afschuimen.
Als er teveel water verdampt, giet u er heet water bij uit de ketel.
Laat 15-20 minuten sudderen, of tot de linzen (beet)gaar zijn. Pas op, want ze zijn al gauw te veel gekookt!
Neem van het vuur af en giet af.
Verwijder het bouquet garni en de sjalot.
Meng in een koekenpan 2 theel eendenvet met de boter en verwarm zachtjes.
Bak er de helft van het spek in tot de bodem van de pan goudbruin wordt.
Roerbak er de ui in, zo maakt u de aanbaksels van de pan ook los.
Laat zachtjes sudderen.
Voeg de rest van het spek toe en bak zachtjes tot alles gaar is.
Voeg de linzen toe en schep er de rest van de knoflook en de peterselie door.
Voeg desgewenst een paar eetl. eendenvet toe.
Breng op smaak met zout en versgemalen peper.

Bron: De complete kok – Lyn Hall

Deli Day

♫         Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk …….♫

Pakketjes ontvangen blijft, ook al heb je intussen alle kinderlijke fantasieën ver achter
je gelaten, ontzettend leuk. Vooral het uitpakken.
Oooooh, de naarstig gezochte le Puy linzen  *zoen*.  Waar Caroline me met haar laatste linzenrecepten lekker mee maakte en waarvan ze me het merk doormailde, zodat ik op zoek kon naar een webshop die ze verkocht. Appelkappertjes *grijns*. Authentieke Engelse frambozen-vanille jam  *hello scones* en Zaabar bittere chocolade met citroengras *yammie*.

Waar zouden we zijn zonder de digitale voedseltrein. Zie http://www.dailydelisshop.nl/

Zo vrolijk was ik nooit …….. ♫♫

Arabische salade met gerst en gemarineerde champignons

Ingrediënten voor de salade
50 gr gerst (of bulghur)
250 gr (kastanje)champignons, in vieren gesneden
250 gr haricot verts, schoon en gehalveerd
1 winterwortel,  schoon en in schijfjes
150 gr kikkererwten, uit blik, maar liever nog geweekt en gekookt
4 eetl gehakte peterselie
60 gr pecannoten, even gebakken in een droge koekenpan

Ingrediënten voor de dressing
het sap van 1 citroen
2 teentjes knoflook, fijngewreven
1 koffielepel scherpe mosterd
1 eetl ras-el-hanout
1 thee zout
versgemalen zwarte peper
125 ml lichte plantaardige- of olijfolie

Bereidingswijze
Spoel de gerst goed in een zeef.
Kook hem dan gaar in een pan met gezouten water. (Ik gebruikte bulghur, is bijna dezelfde smaak, alleen iets fijner).
Gerst moet best even koken, een minuut of 40, dus let goed op dat het niet droog kookt! Zet het deksel schuin op de pan en draai het vuur halfhoog.
Klop alle ingrediënten voor de dressing, behalve de olie, in een grote kom door elkaar.
Giet op het laatst de olie in een dunne straal erbij, zodat alles mooi bindt.
Voeg de champignons toe, schep ze om en laat ze marineren. (Ik heb de champignons ook kort geblancheerd, al staat dit niet in het recept)
Blancheer de boontjes en de schijfjes wortel in gezouten water tot ze beetgaar zijn.
Giet ze af en spoel ze direct onder koud stromend water. Zet opzij.
Voeg de afgespoelde kikkererwten bij de champignons in de schaal.
Giet de gerst (of bulghur) af in een vergiet en druk het overtollige vocht er uit.
Voeg dit toe aan de groenten en meng alles goed doorheen.
Bestrooi de salade met de peterselie en laat hem minstens 30 minuten staan, zodat de smaken er goed in kunnen trekken.
Meng vlak voor het opdienen voorzichtig de haricot verts, wortel en pecannoten door de salade.

Deze salade was heerlijk aards van smaak. Licht en toch voedzaam. Ik miste er totaal geen vis, vlees of kaas in. Misschien een leuke opmaat voor alle flexitariërs onder ons? 

Bron: Home Made Winter – Yvette van Boven

Winterkost

Vandaag de eerste boomblaadjes van de stoep moeten vegen. Met ergernis naar mijn pas gezeemde ramen gekeken, waar de regendruppels een vrolijk rondedansje op lieten zien. Klepperende deuren tot de orde geroepen. Wilde zwijnen en dartelende hazen denken waar te nemen achter elke boom. De straatlantaarns verwarren met feestverlichting.

Kortom: op zo’n fijne herfstdag als vandaag zullen weinig mensen zin hebben in lichte zomermaaltijden, maar veel meer in een stevige hap. Rondkijkend in mijn koelkast  vond ik niets wat in mijn behoefte kon voorzien. In de voorraadkast nog wel een grote pot bruine bonen. Dus werd de dagschotel heel simpel: chili con carne met rijst. Voorzien van mijn geheime ingrediënt, banaan!