Vishandel van As Zeeland (vernieuwd) - Yerseke

Aangezien ik dol ben op alles wat in het water leeft en er nergens in Nederland zoveel aanvoer is van al die zilte zaligheden dan in Zeeland, heb ik er 35 jaar geleden voor gekozen om naar deze prachtige provincie te verhuizen. Nee, dat is een grapje. Het was een stukje huisvesting, een beetje meer inkomen en een heleboel liefde dat me hier toe bracht.

Amore’s gelukzalige vonkenregen is in de loop der jaren een beetje verbleekt misschien, maar mijn warme genegenheid voor allerhande heerlijkheden die de zee ons geeft, heeft nog niets aan kracht ingeboet.

Zeebaars. Tarbot. Mosselen. St. Jacobsschelpen. Garnalen. Je mag me er voor wakker maken. Opgewekt zal ik vork en mes ter hand nemen,  want een vers visje smaakt me altijd. Oók in het holst van de nacht. Vandaag was het weer de hoogste tijd om in te slaan. En als ik dat doe, dan is er voor mij maar één adres in heel Zeeland: vishandel van As Zeeland in Yerseke. Met het azuurblauw van zuiver Oosterscheldewater in de achtertuin van deze onderneming, spreekt het haast vanzelf dat er dagelijks aanvoer is van kraakverse vis. De kwaliteit van vis wordt voor het overgrote deel bepaald door zijn mate versheid. Daar heb ik bij Van As nog nooit iets te klagen over gehad.

Ik moet even zoeken naar de nieuwe ingang aan de Korringaweg 33, want  Arie en Maddy Schot hebben hun zaak recentelijk volledig gerestyled. Vitrines, toonbanken, bakapparatuur, wanden, alles is spiksplinternieuw en blinkt me tegemoet. Blikvanger is de grote, ronde koelvitrine met daarin uitgestald alle mogelijke soorten verse vis: roodbaars, zalm, dorade, rogvleugel, sliptong en nog veel meer. Ook de uitstekende kwaliteit schaal- en schelpdieren zijn, zoals vanouds, volop aanwezig. Mandjes platte oesters (0000) gaan hier vlot over de toonbank.

Maddy toont me enthousiast het vernieuwde homarium, waaruit een keuze te maken valt uit de diverse groottes (levende) kreeft. Op dit moment (begin mei-half juli) zijn het louter Oosterscheldekreeften die verkocht worden; volgens kenners de allerlekkerste die bestaan. Bij het aanzicht van zoveel voortreffelijk kreeftenvlees, spreek ik mezelf vermanend toe: dit jaar moet ik toch echt al mijn angst voor het zelf bereiden van dit exclusieve schaaldier opzij zetten en er gewoon stoutmoedig aan beginnen. Overigens wordt er buiten het seizoen plaats gemaakt voor de Canadese kreeft.

“We hebben zo’n uitgebreid assortiment omdat we veel aan de horeca leveren”, vertelt Arie Schot me desgevraagd. “Daar zitten ook veel sterrenrestaurants tussen en die wensen vanzelfsprekend  topkwaliteit geleverd te krijgen. Er wordt veel naar lijn- of haakgevangen vis gevraagd, dus lever ik dat. En we proberen ook zo veel mogelijk wildvangst aan te bieden. Kijk, die kleine tarbot, de kabeljauw en schol is allemaal wildvangst.” Hij wijst me de vis aan in de overvolle vitrine.

 

Op mijn vraag met welke restaurants precies samengewerkt wordt, volgt een bescheiden gemompel. Niettemin versta ik klinkende namen als La Trinité (Sluis), Pure C (Cadzand-Bad), Hof van Cleve (Kruishoutem België) en jawel, de recent verschenen ster aan Sergio Herman’s firmament: The Jane in Antwerpen! Als ik mijn enthousiasme hierover laat blijken, wimpelt Arie dit af met een schouderophalen. "Waar het om gaat is de vis," zegt hij achteloos, "die moet goed zijn. En vers. Met onze geconditioneerde eigen moderne bestelauto's leveren wij alles op locatie volgens alle strenge richtlijnen om de kwaliteit van onze producten te waarborgen."

Sinds kort heeft het hardwerkende echtpaar ook zelf een kok in de arm genomen. Deze verzorgt allerhande traiteurproducten. Ik zie aanlokkelijke hapjes zoals zalmvlinders met spinazie en hartige taarten, maar ook kant-en-klaarmaaltijden als visbami en tagliatella met garnalen. Tevens zijn er elke dag vers bereide salades voorradig. Met ingrediënten als tonijn, zalm of krab vormen zij een levensgroot verschil in smaak met de vergelijkbare producten uit de supermarkt!

Intussen heb ik mijn wensen kenbaar gemaakt: zalmstaarten, paling en wilde tarbotjes. En wat dan zo fijn is dat de minder aangename werkzaamheden als fileren, ontgraten, ontschubben, portioneren of sealen met alle soorten van genoegen voor de klant worden uitgevoerd. Het gekochte kan zó in de pan of in de diepvries.

Omdat het rond lunchtijd is, nemen de Man en ik even rustig de tijd om een vers gebakken lekkerbekje te verschalken. “Niks heek hier, maar échte kabeljauw”, fluistert Arie ons in het voorbijgaan toe.
“Dat is wel te proeven, hoor! Zo heerlijk mals als ze zijn”, roepen Man en ik in koor.
En dan meen ik toch echt een weliswaar verstolen, maar trots glimlachje te bespeuren op het gezicht van deze gedreven ondernemer.

N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met vishandel Van As Zeeland. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen.

Boussen Culinair - St. Jansteen

Als ik de deur van het kleine, maar o zo gezellige bakkerswinkeltje van Pepijn en Sjoerd Boussen open, komt de geur van versgebakken brood en zoete lekkernijen me al tegemoet. Ik waan me direct een stukje terug in de tijd. Hier wordt nog zuiver ambachtelijk werk geleverd, bereid met pure ingrediënten en heel veel liefde. Dat ruik ik niet alleen, dat zie ik ook aan de twinkeling in de ogen van Pepijn als hij mij over zijn passie voor brood vertelt. Blijheid voor het vak straalt aan alle kanten van zijn gezicht, terwijl hij uitlegt:

 "Wij bakken onze broden nog overwegend met zuurdesem. Dat geeft een volle, natuurlijke smaak. Er worden geen kunstmatige enzymen of andere kunst- en hulpmiddelen toegevoegd. Vanwege de lange rijstijden is dit niet alleen een tijdrovende, maar tevens ook een behoorlijk arbeidsintensieve klus. Onze filosofie is dat we uitsluitend  op deze manier willen werken, omdat we op deze wijze de kwaliteit van ons brood en banket kunnen waarborgen. Wij willen ons blijven focussen op het ambachtelijke brood. Het gevoel voor het ambacht mag nooit verloren gaan. En daar vechten we voor, dag in nacht uit. We zouden bijvoorbeeld aan supermarkten kunnen leveren, maar dat doen we bewust niet. Hierdoor blijven we kleinschalig ja, maar als iets goed is, komen de mensen vanzelf". Pepijn glimlacht erbij van oor tot oor. 

Ondertussen bekijk ik verlekkerd het uitgestalde assortiment: robuuste desembroden, luchtige croissants, geglaceerde koffiekoeken en een vitrine vol met de heerlijkste patisserie, zoals crèmegebak, schuimgebak, de Boussen Bol, eclairs, frangipane, Steense ratjes, verse appeltaartjes en vele andere klassiekers.

Alles wordt bij Boussen Culinair vervaardigd uit de meest zuivere grondstoffen. De beroemde koffiekoeken worden getoerd op basis van Normandische boter. Het bladerdeeg wordt gemaakt van verse melkerij boter en voor de patisserie crème en crème au beurre wordt kwalitatief hoogstaande bourbon vanille gebruikt uit Madagascar. Alle producten waarin chocolade verwerkt is, worden gemaakt met uitsluitend Callebaut chocolade.

In het weekend is er zo mogelijk een nog grotere diversiteit aan broden. Dan is er bijvoorbeeld ook veel hartig brood verkrijgbaar. Spekbrood met fijne spekjes en mosterd. Brood met olijfjes en ansjovis. Heerlijk om hiervan dikke sneden te serveren bij een zelfgemaakt soepje of gewoon als weekendsnack bij de borrel. Tevens worden ook de zoete varianten niet vergeten: cranberrybrood of het speltbrood met noten en tutti frutti. En wat te denken van rogge verdomme … dit is een klassiek Antwerps roggebrood met rozijntjes.

Het wordt opeens erg druk in het knusse winkeltje, dus besluit ik vliegensvlug over te gaan tot het plaatsen van mijn bestelling, voordat alles uitverkocht is. Alleen al bij het denkbeeld van wat mij ’s avonds te wachten staat, begint mijn maag te knorren. 
En al mijn dromen worden waar, als ik om half negen mijn tanden zet in een boterzachte eclair met zacht-zoete vulling die zich smeltend tegen mijn gehemelte aanvlijt. Stiekem zou ik er nog wel eentje lusten, maar ik ben dapper en bewaar de overige zoetigheden voor de volgende dag. Dan wordt het genieten van een verleidelijk vierkantje javanais. Gemaakt van pure Callebaut chocolade en fijn biscuitdeeg.

Boussen Culinair is gevestigd aan de Hoofdstraat 14a te St. Jansteen en is geopend op donderdag en vrijdag van 08.00 tot 17.00 uur. Op zaterdag van 08.00 tot 15.00 uur en op zondag (hoera) van 08.00 tot 12.00 uur.

Landwinkel De Plantage - Yerseke

Landwinkel is een coöperatie van 88 boeren met een eigen winkel. Hun missie is de leefbaarheid van het platteland vergroten. Dit door het aanbieden van een breed assortiment ambachtelijke boerderij- en streekproducten; en het creëren van betrokkenheid van de burger bij het landschap, de boerderij en haar producten.

Deze 88 boeren met een Landwinkel zijn trots op hun product en staan garant voor kwaliteit en een gastvrije ontvangst. De aangesloten boerenkaasmakers, groente- en fruittelers wisselen onderling producten uit. Daardoor kunnen ze een bijzonder assortiment ambachtelijke boerderij- en streekproducten aanbieden in een sfeervol ingerichte winkel.

Landwinkel is volop in ontwikkeling, zo ook in Zeeland. In april 2013 startte de familie Bruijnzeel in Yerseke hun landwinkel, genaamd De Plantage. Het overgrote deel van het aangeboden fruit wordt op eigen grond milieubewust geteeld, zoals appels, peren, pruimen en in de zomer ook volop kersen.

 

Bovendien is er een aanzienlijk assortiment regionale producten te koop. Met grote regelmaat is er verse aanvoer van collega’s uit de buurt. Of het nu gaat om rode kool, komkommer, boontjes of (h)eerlijke Zeeuwse bloemkool, er is altijd wel een teler in de buurt. Per seizoen kent De Plantage dan ook een wisselend aanbod.

Ook brood, zuivel, kaas, noten, jam, sap, siroop en azijn zijn aanwezig. Alles gemaakt van pure grondstoffen en op ambachtelijke wijze geproduceerd. Er wordt gestreefd naar producten van Zeeuwse makelij, maar als dit niet voorhanden is, wordt uitgeweken naar collega-producenten in den lande. Ambachtelijke productie en topkwaliteit is ook dan een eerste vereiste.

In deze decembermaand is De Plantage extra sfeervol ingericht. Er worden workshops gegeven en er staan feestelijke Kerstpakketten, gevuld met allerhande producten. Tussen al dat lekkers, vind je ook aantrekkelijk geprijsde kadootjes, zoals fleurige servetten, sfeerlichtjes en grappig gedecoreerde mokken.

Landwinkel De Plantage is te vinden aan het Kaasgat 4a te Yerseke. Openingstijden di-vrij van 09.00 tot 17.30 uur. Op zaterdag van 09.00 tot 16.00 uur.

Zin in Zeeland

Iedereen bij wie de gedachte heeft postgevat dat de inwoners van Zeeland na de ramp van 1953 nog steeds tot hun knieën door het zoute water banjeren; waar de Zeeuwse agrariër nog telkenmale op traditionele wijze - dat wil zeggen met paard en ploeg - de vette, zompige klei probeert te bewerken, kan ik  volledig gerust stellen.

Ook in Zeeland heeft de tijd niet stil gestaan. Er is veel werk verricht om het weerbarstige water buiten de dijken te houden en ook op het gebied van landbouw en veeteelt hebben moderne technieken de overhand gekregen.

Toegegeven, als rasechte Brabantse heb ik best moeten wennen aan Zeeland toen ik hier zo’n 36 jaar geleden naar toe verhuisde. Best wennen is een understatement. Keihard acclimatiseren. M’n uiterste best doen om te aarden, dag in, dag uit. Me met veel volharding Zeeuwse Zaken eigen zien te maken. Heul veul volharding, als ik het in mijn moederstaal mag zeggen.

In den beginne verstond ik niemand. De lange IJ die steevast een IE werd (kiek, kiek, een kacheltje op d’n diek); de G die werd uitgesproken als een H, waardoor ik niet in Goes woonde, maar in Hoes en die mij in complete verwarring bracht toen ik op een kwade dag met een sjablonenmesje een spectaculaire wond wist aan te brengen aan mijn wijsvinger en mij het dringende advies werd gegeven er snel een haasje op te doen …het maakte het leven van alledag er bepaald niet gemakkelijker op.

Zoveel jaar later voel ik me hier helemaal thuis. De altoos frisse zeewind langs zonnige stranden, spartelverse vis, historische hoeves, de inlagen, schorren, vergezichten, oesters als equivalent van worstenbrood, heus, het is zo slecht nog niet om hier te mogen wonen.

In mijn provincie wemelt het intussen ook van jonge ondernemers met eigentijdse opvattingen. Met name op culinair vlak blazen ze stuk voor stuk hun partijtje mee, zonder daarbij afbreuk te doen aan hun Zeeuwse identiteit. Dieneke Klompe is zo’n innovatieve zelfstandige. Enthousiast en vol liefde voor alles wat door haar handen gaat, runt ze haar eenvrouwsbedrijfje in vergeten groenten, bijzondere kruiden en eetbare bloemen. Alles wordt op biologische wijze geteeld en gekweekt. In het hoogseizoen is Dieneke dan ook hele dagen aan het wieden. Ze koestert de Oost-Indische kers, de gele peultjes en de zoete appeltjes. Dat ze met haar producten de aandacht wist te trekken van gerenommeerde ***-restaurants in Zeeland is dus niet verwonderlijk.
Meer info op http://www.bijzonderegroenten.nl/

Een ander voorbeeld van vernieuwende ambitie ligt aan de oevers van het Veerse Meer. Toen de akkers van akkerbouwbedrijf Janse te Wolphaartsdijk verzilt dreigden te raken, begonnen Hubrecht en Maarten aan een gewaagd experiment. Zij startten met het kweken van zeekraal en lamsoren op hun grondgebied. Deze typisch Zeeuwse groenten met hun delicate, zilte smaak combineren prima met visgerechten. Neem van mij aan: er is heel wat theoretische en praktische kennis voor nodig om deze zeegroenten, die normaliter alleen op schorren en slikken willen groeien, op een efficiënte manier als rendabel product in de markt te kunnen zetten. Hierin zijn beide broers momenteel meer dan behoorlijk geslaagd.
Meer info op http://www.heerlijkheidwolphaartsdijk.nl/nl/zeekraal-informatie/

En de voorouders van Johan van de Velde in Dreischor teelden generatieslang èrrepels, peejen en juun. Het was een ploeterend bestaan; voor de armzalige opbrengst moest keihard gewerkt worden. Toen buurman gekscherend begon om de èrrepels te verwisselen voor wijnranken, werd hij hoonlachend aangekeken. Desondanks begon het grapje kiem te vatten in het hoofd van Johan van de Velde en een jaar later vertrok hij naar Luxemburg om bij het beroemde wijnbedrijf Cep d’or in de leer te gaan. Met vallen en opstaan leerde hij het vak van wijn maken, wat in 2005 resulteerde in een bronzen medaille bij een Nederlandse wijnkeuring. Sinds die tijd mag wijnboerderij De Kleine Schorre onze nationale luchtvaartmaatschappij KLM tot één van zijn grootste klanten rekenen. Tussen half september en half oktober wordt er zo’n drie- tot vierduizend kilo druiven per dag geoogst. Hiervan wordt een frisse Rivaner gemaakt, evenals een levendige Auxerrois, een tintelende Pinot Blanc en een boterige Barrique.
Meer info op http://www.dekleineschorre.nl/

In oostelijk Zeeuws-Vlaanderen is er gelukkig ook nog plaats voor ouderwetse gezelligheid. Voor heiligenbeeldjes en lampenkapjes uit grootmoeders tijd. Waar land en water elkaar ontmoeten, is café Het Verdronken Land gehuisvest. Wat je hier voorgeschoteld krijgt, ademt in alles de sfeer van vroeger. Spek met eiers, bakharing, gepekelde hamme, vergezeld van hartversterkertjes met illustere namen als heksenborrel en hoe-langer-hoe-liever.  Stevige, heilzame kost die je goed kunt gebruiken na een ferme wandeling over het schorrengebied door het Verdronken land van Saeftinghe.

Het voorgaande was slechts een kleine greep uit de vele pareltjes die Zeeland rijk is. Wil jij ook al je zintuigen op scherp zetten en langs nog meer Zeeuwse smaakmakers reizen? Gees R. Gmelich-Meijling-van Hemert en Marga Haas stelden een fijn boekje samen met nog honderden andere adresjes. Zin in Zeeland bevat een schat aan informatie, verpakt in aansprekende interviews, vlotgeschreven achtergrondartikelen en korte tips. De talrijke foto's nemen de lezer mee op reis. Van vleesboerderijen naar landwinkels, van kaasmakers naar toprestaurants.

Ik hoop dat ik je met het voorgaande alvast een stukje mee op reis heb mogen nemen. Maar wat is mooier dan het allemaal zelf te ontdekken? Dus pak je fiets, auto of de trein en kom naar de mooiste provincie die ons land rijk is. Mijn Zeeland.

Zeeuws ministerie van Chocolade & Culinaire Zaken

Het Zeeuws Ministerie van Chocolade & Culinaire zaken is een nieuwe chocolaterie in het centrum van Middelburg. Hét adres voor chocoholics en foodies, want aan de Lange Noordstraat 8 kun je niet alleen terecht voor een divers assortiment aan bonbons; er zijn tevens ook leuke culinaire cadeaus en streekproducten te koop.

Marco en Manon zijn de ondernemers achter dit ministerie. Geen onbekenden in de culinaire wereld, zij exploiteren al vele jaren het naastgelegen restaurant Peper en Zout. Bescheiden noemen zij zichzelf chocolatiers in spé. Dat neemt niet weg dat ze barsten van de ambitie om iets moois neer te zetten op chocoladegebied. Op dit ministerie wordt dan ook niet eindeloos gedebatteerd; hier worden de handen uit de mouwen gestoken! Achterin de winkel is te zien wat die dag al aan productie heeft opgeleverd.

De inrichting is smaakvol. Witte buffetkasten waarin de producten prachtig uitkomen, een antieke, houten toonbank met daarop het assortiment bonbons. Ik lees spannende combinaties op de kaartjes, waaronder banaan/rode peper; melkchocolade truffel met Bacardi; witte chocoladetruffel met Grand Marnier en drop/bosbes. Ook de inmiddels bekende vulling caramel/zeezout is hier volop aanwezig.

Vanzelfsprekend neem ik een pondje van het lekkers mee. Ik kan niet wachten om het geluid van knappende chocolade te horen en de zacht-vloeiende vulling over mijn tong te voelen wegsmelten. En het Zeeuws Ministerie stelt mij daarin niet teleur. Bonbon na bonbon verdwijnt uit het doosje. Mooi dun gegoten chocolade in verrassende smaakcombinaties, hoewel die vulling voor mij best nog wat meer uitgesproken mag zijn. Omdat de smaak van chocola snel de neiging heeft te overheersen, dient er een stevig evenwicht te zijn tussen de buiten- en de binnenkant. Want laten we eerlijk zijn: bij bonbons gaat het toch uiteindelijk om dat zachte, vloeibare binnenste. Zoet en zalig. Als de liefde zelf.

Frittata van groene asperges met geitenkaas

Wit of groen. Ik lust ze in beide kleuren. Natuurlijk heb ik het over asperges. En ik bof maar weer, want niet ver van ons buitenverblijfje worden deze groene jongens geteeld. Vers, verser, verst dus, en daarmee een héérlijke groente. Onbespoten en gegroeid in de zilte Zeeuwse lucht. Van eind april tot 21 juni (en geen dag later) worden de asperges gesneden. Liefhebbers uit Zeeland weten dat familie Vermeer in Noordwelle al meer dan 25 jaar dit "groene goud" verbouwd.
Wanneer de asperges circa 25 cm boven het bed uitgroeien worden ze meteen gesneden. Dit is handwerk. Vervolgens gaan ze zo snel mogelijk de koeling in omdat de beste bewaartemperatuur 4 graden is.

Groene asperges hoeven niet geschild te worden. Het houtige uiteinde afbreken is voldoende. Je voelt vanzelf waar ze knikken. De kooktijd moet je kort houden. In 4 - 8 minuten zijn ze gaar.  Als je ze roostert in de oven met olijfolie en grof zeezout (wat ik meestal doe), houd dan een temperatuur van 220 graden aan. Een minuutje of 8 -10 tien is voldoende.

Vandaag wilde ik iets anders proberen. Voor inspiratie hoefde ik niet lang te zoeken. Op de blog van Caroline kwam ik deze frittata tegen. Een lekker en bijzonder luchtig zaterdagavondgerecht. Voor het gehele recept kun je hier terecht. Dank je  wel, Caroline!

Wie de superversheid van deze groente graag zelf wil testen, kan nog tot 21 juni terecht bij:
Fam Vermeer
Smidsweg 24
4326 AE Noordwelle

+ Fair bij de Zeeuwse Rozentuin - Kats

Ondanks het bere-slechte weer (fleece-shirt en winterjas aan) werd het toch nog een fijn dagje. Heel af en toe glipte er een sprankje zonlicht vanachter het grijswitte wolkendek vandaan. Dat gaf moed. Temeer omdat Man en ik een buitenactiviteit gepland hadden. Hoewel slechts enkele kilometers van onze woonst verwijderd, hadden wij al die jaren sinds we in Zeeland waren neergestreken – en dat is inmiddels meer dan 30 jaar - nog nimmer de Zeeuwse Rozentuin in Kats bezocht. Volgens ingewijden een soort van rozenwalhalla. Nu ben ik noch in het bezit van groene vingers, noch van een zonnige tuin, dus enigszins te verklaren was onze lange afwezigheid aldaar wel.

Enfin, van 24 t/m 26 mei vindt er de jaarlijkse + Fair plaats. Onder normale weersomstandigheden hadden we nu volop kunnen genieten van weelderig uitlopende rozenstruiken. Dat was, vanwege een langdurig defect aan het weermasjien daarboven, helaas niet het geval. Gelukkig was er meer dan genoeg te zien. Langs de lommerrijke laantjes boden tientallen standhouders hun waren en diensten aan. In de wagenschuur, het koetshuis en in de stallen aangevuld met tenten, stands en kramen zag ik o.a. romantisch brocante, gedroogd fruit, ambachtelijk brood, sfeervolle woondecoraties, planten en nog veel meer.

Bij de stand van Chestar proefde ik eerst van de diverse gedroogde fruitstukjes. Heerlijk! Te lekker om te laten liggen. Ik nam mee, v.l.n.r. amarenkersen, kokos-vanillebolletjes, aardbeitjes met cramberrie en kumquats. Allemaal gedroogd, ongesuikerd, zwavelvrij en zonder kunstmatige kleur- of hulpstoffen. Puur natuur allemaal.

 

Meteen gevolgd door een bruin desembroodje van pain belge, genaamd knoest. Dat wordt morgen een zondags ontbijtje met dit voor ons onbekende brood.

De aardige dames van illigraphics lieten me hun vrolijke Zeeuwse creaties zien. Kaarten, posters, illustraties, stilistisch werk veelal met een knipoog naar Zeeland. Kijk maar eens naar hun huiscollectie: op http://www.illigraphics.nl/www.illigraphics.nl/huiscollectie/Paginas/Zeeuws.html

Bij kwekerij Sluishoek zag ik stekjes van de meest aandoenlijke plantjes ooit. In tere oranje en lila kleuren. Ernaast een imposante vingerplantachtige reus. Mooi in al zijn eenvoud. Ik zou het allemaal mee willen nemen, maar ja, zonder zon in de tuin en met gebrek aan groene vingers, ligt al snel een catastrofe op de loer. Op de kiezen bijten dus!

Hoewel ik dacht er uren te hebben doorgebracht, gaf het dashboardklokje nog maar 14.10 uur aan. Tijd genoeg om door te rijden naar Middelburg, waar ik ten minste een maal per twee weken te vinden ben in de Drvkkery. Op zoek naar de nieuwste boeken, of gewoon voor een kopje thee en een tijdschrift. Vandaag troffen we het dubbelop. In de brasserie begon het zangduo Jan François en Jerry Velberg met hun optreden. Geweldige close-harmony muziek uit de zeventiger jaren: Simon and Garfunkel, the Everly Brothers, Eagles, afgewisseld door eigen werk. Schitterend vertolkt allemaal. Terwijl de zon zich door het serredak probeerde te wringen en Jan en Jerry mij terug in de tijd zongen, namen Man en ik nog een drankje. Het was er opnieuw aangenaam toeven, daar in de brasserie.

Maar vanaf nu mag wat mij betreft het weermasjien op zonnestandje 10, met de wind- en regenknop dusdanig onklaar gemaakt dat deze máánden lang niet te gebruiken zijn. Hoort u het, daarboven???

Kookwinkel Bianca Bonte - Oostburg

 

Wie in Zeeland woont en kookspulletjes nodig heeft, hoeft maar één adres in zijn TomTommetje te zetten: nl. Brouwerijstraat 4 in Oostburg. Op dit adres is de kookwinkel van Bianca Bonte gevestigd. Alles wat met koken, bakken of tafelen te maken heeft is hier voorhanden. Of het nu gaat om solide gietijzeren stoofpannen, om fragiele cupcakevormpjes of om een scherp aardappelschilmesje, Bianca heeft het allemaal in haar assortiment.

Uiteraard ontbreken hier de grote merken niet, zoals Creuset, Staub, Kitchenaid, Magimix, Microplane en Rosle. Stuk voor stuk degelijke namen die hun diensten al vele jaren bewezen hebben. Maar zeker zo leuk zijn ook de allernieuwste hebbedingetjes: de Zoku ijsmakerset bijvoorbeeld. En wat te denken van de fleurige notenbewaarschaaltjes van Eva Solo. In de winkel van Bianca Bonte voel ik mij gedwongen niet te lang rond te blijven kijken, ik zou echt alles willen hebben.

Enkele weken geleden is de winkel heropend na een grondige verbouwing. De overvolle, maar o zo gezellige zaak van weleer heeft plaats gemaakt voor een zee aan ruimte. In het industrieel vormgegeven interieur staan de spulletjes overzichtelijk uitgestald, zodat zoeken niet langer nodig is. Leuke accenten als oude containerdeuren, houten tafels en kasten geven het geheel iets huiselijks en vertrouwds.

Koffie, thee en (zelfgebakken) taart worden geserveerd in een gezellig hoekje “de bibliotheek” genaamd. Hier staat een tevens een keur aan diverse kookboeken opgesteld. Inspiratie genoeg voorhanden dus, daar bij de Kookwinkel van Bianca Bonte. Zegt het voort ….

Noot: ik heb geen enkele commerciële binding met dit bedrijf. Ben slechts een trouw bezoeker en groot liefhebber van alle handige, mooie en leuke dingen die in deze kookwinkel te koop zijn.

Borreltijd de Drvkkery - Middelburg

Dagje shoppen in Middelburg. Er staan allerhande (grote) aankopen op de boodschappenlijst die meer aandacht vragen dan een halfje bruin. Dat ik daarvoor steevast uitwijk naar een andere plaats in de provincie, ligt geheel aan mij. Ik steek bijzonder vreemd in elkaar. Een soort van mislukte bouwdoos met een beschrijving in oud-Sanskriet.

Man en ik hebben veel te verwerken op zulke dagen. Jongens en meisjes van een heel andere generatie dan wijzelf, zadelen ons op met huiveringwekkende beren en leeuwen. Alle informatie dient te worden verwerkt, geregistreerd en daarna veilig in ons systeem te worden opgeslagen. Naast een groot absorberend vermogen is hiervoor een fikse dosis wilskracht noodzakelijk. Wellicht geldt dit niet voor iedereen; voor Man en ik zijn dergelijke aankopen een ware marteling. Troost, bijstand, steun, dát is wat we zoeken ......

Gelukkig is onze vertrouwde uitvalsbasis als altijd nabij. Rond half vijf strijken we neer in de brasserie van de Drvkkery, de fraaiste boekhandel van heel Nederland. Het is er gezellig druk. En lekker warm. Een glaasje met een hapje doet wonderen voor onze gedeukte zielenheil. Slokje voor slokje krijgen we weer grip op het bestaan. De mist in ons hoofd trekt op. Vraagtekens veranderen in uitroeptekens. Zwarte gaten vullen zich licht. In de verte menen we het hoongelach te horen van de talloze jongens en meisjes die ons voor oud en debiel verklaren. Wat is er nu in hemelsnaam zo moeilijk aan een simpele aankoop doen? Zolang je je pincode maar weet en er geen ellenlange rij bij de kassa staat. Nou dan. Wordt vervolgd ...

Vishandel van As Zeeland - Yerseke

Mijn vaste leverancier voor de heerlijkste visjes is gevestigd in Yerseke. Vishandel Van As Zeeland is gelegen aan de Korringaweg 33 en verkoopt niet alleen vis die bijkans nog in de vitrine ligt na te spartelen, maar tevens uitstekende kwaliteit schaal- en schelpdieren. Mandjes oesters (0000) gaan hier vlot over de toonbank. Het zijn met name onze zuiderburen die zich likkebaardend een weg weten te banen naar dit paradijsje vol zilte zaligheden.

Roodbaars, zalm, dorade, rogvleugel, sliptong, king crab, garnalen, de befaamde Zeeuwse mosselen, het is er allemaal. En iedereen bij wie de gedachte heeft postgevat dat er aan vis een “luchtje” zit: spoedt u naar Van As en dit vooroordeel zal voor altijd plaats maken voor een onbedwingbare trek in een gezonde portie zeefruit. Met de Oosterschelde in hun achtertuin, vindt er dagelijks aanvoer plaats van kraakverse vis. En kraakversheid is waar het om gaat als men het heeft over de kwaliteit van vis.

Bovendien wordt hier volledig tegemoet gekomen aan de wens van de klant. Werkzaamheden als fileren, ontgraten, ontschubben, portioneren en sealen vormen een vast onderdeel van de geboden service. Het gekochte kan zó in de pan of in de diepvries.

Ook de vitrine met visproducten, waaronder huisgemaakte salades en soep, is de moeite meer dan waard. Gerookte paling zalm en makreel, stuk voor stuk ideale ingrediënten om zelf een schotel of buffetje samen te stellen. Tevens zijn er elke dag versgemaakte salades voorradig. Met ingrediënten als tonijn, zalm of krab vormen zij een groot verschil in smaak met de vergelijkbare producten uit de supermarkt! Niet te versmaden is ook de kibbeling. Deze  wordt ter plekke vers bereid en kan meteen worden opgegeten of worden meegenomen.

Vis is supergezond, beweren de wetenschappers. Volgens de Gezondheidsraad is het aan te bevelen om twee keer per week vis te eten, waarvan één keer een vettere vissoort. Vis levert namelijk veel waardevolle voedingstoffen: eiwitten van hoge kwaliteit, goede vetten, vitamines en mineralen. Vis - en vooral vette vis, zoals makreel, haring, zalm, sardines en paling - is rijk aan omega 3. Dit beschermt ons tegen hart- en vaatziekten en is ook nog eens erg gunstig voor de ontwikkeling van onze hersenen en ogen.

Aangezien ik dol ben op alles wat in het water leeft, komt bovenstaande bewering mij bijzonder goed uit. En als ik dan ook nog eens de vitrines zie, vol met allerlei smakelijke zilte zaligheden, dan kan het haast niet anders of ik voel mij zelf ook als een vis in het water. 

IJs met de smaak van vroeger

Veel mensen hebben er een smachtende verhouding mee. Zinnenprikkelend genot onder heuveltjes van kippenvel. Likken, zuigen, smakken. Lippen, tong, gehemelte, het wordt allemaal in de strijd gegooid bij het inzichtelijk maken van deze toch enigszins besmuikte relatie. Want het is eigenlijk zó verboden, zó slecht, maar tegelijkertijd ook zó vreselijk fijn. IJs. Ik heb het over ijs, mensen.

Mijn ijsbehoefte is niet zo heel groot. ik schreef het al eerder: ik ben van oorsprong een soepmens, maar bij tropische temperaturen lust ik natuurlijk best één, hooguit twee bolletjes ijs. Liefst in de smaken caramel, framboos, citroen of stracciatella en altijd zonder slagroom.

Jarenlang heb ik gespeurd naar ijssalons waar hetzelfde lekkere ijs gemaakt wordt, als destijds in de plaats waar ik ben opgegroeid. Want wat ben ik verwend, destijds, in mijn kinderjaren. In mijn toenmalige woonplaats zat de beste Italiaanse ijssalon aller tijden. Het echtpaar Belfi maakten in de zomermaanden hun ambachtelijke ijs in Nederland, om meteen na het seizoen terug te keren naar hun geliefde Italië om daar te overwinteren.

Als papa op zinderende zondagmiddagen geen dienst had, een goeie bui had  en  zelf ook wel zin had in een verkoelende versnapering, fietste hij naar ijssalon Torino in de Molenstraat. Verwachtingsvol zaten mijn moeder en ik dan met open bekjes te wachten, lepeltjes in de aanslag. Altijd dezelfde smaken, altijd dezelfde bekertjes, maar altijd overheerlijk. Nog proef ik de smaak van hun smeltende amarenen- of citroenijs op mijn tong of de knapperige nougatine die er steevast over heen gestrooid was.

Enfin, ijssalon Torino is niet meer. Mijn zoektocht naar een vervangend alternatief, in de buurt van mijn huidige woonstee, is tot op heden blijven steken bij ijssalon Cappello Giallo uit Veere. In maart 2012 wonnen zij de voorronden van het EK ijsbereiden in Wageningen. En dat is te proeven ook. Bij deze salon geen kekke nouveautés,  maar wel heerlijk romig, ambachtelijk gedraaid ijs. In alle courante smaken. Ik mag er graag een omweggetje voor maken, als ik dan toch rondzwerf in de buurt van Middelburg.

Bij ijssalon Geleijnse in Renesse bestaat wel de mogelijkheid om te proeven van exclusieve bereidingen, zoals Malibu-, oma’s appeltaart-, of zelfs viagra-ijs. Hoewel bij veel mensen een geliefd adres, persoonlijk vind ik het ijs daar veel te zoet en veel te soft. Bovendien proef ik bij elk smaakje een synthetisch toontje achter op mijn tong. Niet lekker dus.

Op deze waarschijnlijk laatste zomerdagen van dit jaar, droom ik opnieuw van Torino’s ijssalon. Van de korte gordijntjes voor de raampjes. Van de wankele tafeltjes met de geblokte kleedjes. Van zijn onwaarschijnlijk lekkere coupes, boordenvol liefdevol gedraaid ijs met de smaak van vroeger.

Bron foto: thuisinBrabant.nl

Hotel Arion - Vlissingen

Na een fiks aantal dagen mijn tijd verdreven te hebben met bezigheden op zakelijk-,
sociaal-, en financieel-technisch vlak, kreeg ik visioenen van een compleet lege dag. Het lijf wilde even helemaal niks meer. Nada, niente, nichts, nihil. Alleen maar tijd voor mezelf. Om te zitten. Te staren over het water. En rustig te mijmeren. Want ja, dat laatste is toch wel mijn favoriete bezigheid: alle gebeurtenissen in het leven ondersteboven en binnenstebuiten keren. Van links, van rechts, van onderaf en van bovenaf beschouwen. Ik heb mij erin bekwaamd. Het is een redmiddel om het hoofd in woelige tijden boven water te houden.

Het beloofde een prachtige zomerdag te worden, dus togen Man en ik naar één van Zeelands mooiste plekjes, de Boulevard van Vlissingen. Met aan het begin de aanblik van een robuuste Michiel de Ruyter en aan het eind het eeuwig zingende windorgel. Aldaar op een terras te kunnen neerstrijken, met uitzicht op Breskens en de havens van Zeebrugge en een koel glas bier of rosé onder handbereik, is voor mij toch wel het ultieme relaxmoment.

Het verloopt anders dan gepland. Opvallend veel blauwe P-borden bij het binnenrijden van Vlissingen. Rescue. Het zegt ons, als nimmer-plaatselijke-krant-lezende cultuurbarbaren, helemaal niets. Wie moet er in hemelsnaam gered worden?
Het antwoord bereikt al spoedig onze gehoorgangen. Hevig geklapper van heli-rotors, sirenes, claxons, roeptoeters; alle divisies uit het hulpverleningscircuit willen,  uitgebreid op die dag dat ik RUST wil, laten zien wat ze in huis hebben.

Totaal overrompeld dompelen Man en ik ons onder in deze poel van oorverdovend lawaai en chaotisch gedrang. Er is geen vluchtweg. Ik ben vastbesloten vandaag mijn beoogde terras te bereiken, niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Er blijken nog een klein aantal mensen met exact dezelfde gedachten rond te lopen.
Gelukkig is Man in het bezit van een Alziend Oog en weet hij steevast lege tafeltjes te bemachtigen. Wij nestelen ons in de schaduw van een grote parasol op het terras van hotel Arion en overzien op veilige  afstand van de schuifelende mensenmassa het gebeuren. Normaliter is het heerlijk rustig zitten op dit ruime terras met zijn fijne stoelen en correct personeel. Vandaag is het er druk, heel erg druk.

Niettemin nippen wij al vrij snel van onze Torres Mas Rabel rosé en een Affligem dubbel. Vanaf onze (verhoogde) plaats zien wij twee propellervliegtuigen (Spitfires) hun kunsten vertonen. Aansluitend is er een vliegdemonstratie van vier Dutch Thunder Yaks. Bovendien showt een lifeliner hoe een drenkeling uit het water wordt gered en naar boven wordt gehesen. Hoewel de shows prachtig zijn, is een normaal gesprek voeren niet mogelijk, laat staan dat er ruimte is voor overpeinzingen. Het zij zo.

Ik wacht even een aantal weken, tot iedereen weer op school zit; achter zijn bureautje zit, op de bouwplaats staat of de deuren van zijn tokootje heeft geopend. Dan keer ik terug naar de boulevard van Vlissingen en is elk terrastafeltje van mij. Inclusief het strakblauwe laken van de Westerschelde om over uit te kijken. Met een stilte die volop ruimte biedt om te mijmeren over die dag in augustus waarop ik niet de redding vond die ik zocht.

Strandpark de Zeeuwse Kust

Ik ben niet van de vakantieparken. Het dicht op elkaar geplakt zitten, het burgerlijke praatje over de (altijd te laag gesnoeide) heg, de chloordampen uit het zwemparadijs die lustig alle ruimtes weten te bereiken waar er gegeten kan worden. Mijn feelgood-mood verdwijnt op dergelijke locaties als sneeuw voor de zon.

Al lang geleden heb ik dit soort vakantieplezier dan ook van me afgeschud. Liever geen vakantie dan mijn vrije tijd doorbrengen in zo’n verbazingwekkend snel uit de grond gestampt verzekerings-pretpark. Waar iedereen op dezelfde fietsen rijdt, uni joggingbroeken draagt en hordes krijsende kinderen met zich mee zeult.

Toch bracht ik er afgelopen week noodgedwongen even door. Nee, geen week, zelfs geen dag, ik was er slechts 45 minuten. En ik moet mijn vooroordelen bijstellen: het viel allemaal best mee.
Na een uitermate kil fietstochtje langs de oevers van Schouwen-Duiveland doemde daar strandpark De Zeeuwse Kust op. Een fata morgana in het weidse Zeeuwse landschap. Ik had ondertussen een blauw-paarse kleur aangenomen en droomde al vele kilometers van warme choco en roodgloeiende vuurkorven..

Vakantiepark of niet, Man moest mee naar binnen om in het restaurantgedeelte – strand café DOK - iets warms te nuttigen. Was ik bevangen door de kou? Was ik het zelf die direct bij binnenkomst “leuk” dacht?

Yes, een grote, brandende open haard direct bij binnenkomst. Nonchalant ogende zitbanken eromheen. Zwarte vloer en dito wanden. Steigerhouten tafels met rieten stoelen. Ruimtelijke indeling. Het beviel me wel. Na de thee werd ik langzaamaan weer een gewoon levend mens i.p.v. het op automatische piloot functionerende wezen van kort daarvoor. Mijn bewustzijn hernam zijn bekende plaats. Dus onderwierp ik ook de rest van het gebouw aan een kritische blik. Ja, de chloorwalmen bereikten ook hier mijn neusgaten, maar toen had ik het zwembad al in het vizier. In het restaurant niets geroken. Ik zag een kinderbios gevuld met jeugdige joligheid, een dartel kreateam, een vervaarlijk uitziende binnenspeeltuin, een zielloos winkeltje, kortom de bekende items in een dergelijk oord.

Misschien lag het aan mijn onderkoelde bewustzijnsniveau, misschien zijn de tijden van weleer ten goede gekeerd. Feit blijft dat ik in ieder geval het restaurantgedeelte van dit vakantiepark als prettig heb ervaren. Over de kwaliteit van het eten kan ik geen oordeel vellen. De lunchkaart liet panini’s zien, evenals leuke maaltijdsalades. Op de grote kaart zaken als Vitello Tonato, gewokte mosselen en fruit de Mer. Verder een aantal vegetarische gerechten. De moeite waard om een keer te gaan proberen.

Chocolaterie Ticho - Yerseke

Kennelijk zit Zeeland vol met geheime adresjes. Ik kreeg vorige week een doosje bonbons. Een mooi, vierkant doosje. Het goudkleurige stickertje leverde weinig herkenning op: Ticho Chocolade Yerseke. Nu kom ik vaak in deze vissersplaats, maar da’s dan meer voor de kraakverse mosselen en de sublieme vis. Ook niet te versmaden overigens.

Vanaf het eerste hoekje dat ik van één van de bonbons afbeet, werd me duidelijk dat de Yersenaren meer in hun mars hebben dan alleen vis vangen. Wow, wat een uitzonderlijk lekkere bonbons waren dit! Met name de Suprenant Zélande was een sensatie. Pure chocolade met een ganache vulling van zeezout en Zeeuwse Roomboter Babbelaars. Het is een bijzondere combinatie die zachtjes wegsmelt en een lichte tinteling veroorzaakt op je tong. Zalig!

Waar de ruige zeebonk omgesmolten wordt tot accurate vakman, met een liefdevol oog voor detail:
Chocolaterie Ticho
Vierstraat 10
4401 EA  Yerseke
(zie site voor de openingstijden)

Soms wordt dit stukje land, met al zijn heerlijkheden, nog te weinig bejubeld. Daarom maar weer eens een versje van eigen hand.

Saeftinghe
Wij duiken in je uitgestrektheid, in resterende land-
geheimen van deze pleisterplaats, wij vullen ons
met vergezichten uit een zanderig verleden.

Waar water schuurt, verloren loopt op schorren,
langs geulen die ontheemd een haven zoeken,
als babyhandjes graaiend naar een moederborst.

Nooit zal verdronken echt verdwenen zijn.
Kopje onder, lijkt het, maar tegelijk zo
glinsterend van ongerepte maagd’lijkheid.

We laven ons aan lepelblad, aan vogel-
rust en meer van dat soort moois. We zwijgen,
zien hoe het kerend tij zich in je armen vlijt
opdat het zilte nat jou vruchtbaar kust.

Frankenthaler druiven

Volgens de Man ontdek ik de wereld elke dag opnieuw. Ik kan namelijk verbaasd roepen dat er opeens een lantaarnpaal tegenover ons huis is geplaatst. Terwijl die daar al enkele jaren geleden is gezet. Of ik verdwaal wederom in mijn favoriete wandelbos, in paniek zoekend naar de uitgang. En moest ik lang geleden, toen ik nog maar kort in mijn huidige woonplaats woonde, van de zuid- naar de noordkant, dan begaf ik mij aarzelend van herkenningspunt naar herkenningspunt. Kennelijk zit er een kink in de kabel die loopt tussen mijn ogen, waar dus helemaal niks mis mee is, en mijn harde schijf. Nou ja, er valt goed mee te leven. Kwestie van af en toe resetten.

Ge gleuft het nie, opeens (nou ja, zo opeens was het dus niet) heb ik een heuse groentejuwelier ontdekt. Zomaar, bij mij om de hoek! Waarschijnlijk ben ik er de afgelopen maanden al minstens 50 x langsgekomen. Het half-open winkeltje, ingeklemd tussen de kledinggigant die het &-teken uitgevonden heeft en een zaakje waar ze allerhande bling-bling verkopen om jezelf mee te versieren. Not my kind of stuff. Tot ik vorige week alle groenten uit mijn Biologische Groentetas al opgebruikt had en er naar alle waarschijnlijkheid die avond gewoon weer met opengesperde bekjes gewacht werd op voedsel.

Zo’n groente-speciaalzaak is normaliter voorbehouden aan locaties als de PC Hooft of de Brink in Laren, waar in Armani kleding gestoken, hooggehakte dames om vijf voor zes hun stronkje witlof kopen. Bij deze groentejuwelier zag ik een verzameling paddenstoelen zoals ik die alleen kende van mijn sporadische bezoekjes aan ISPC. Girolles, pied blue, enoki, het was alles goud wat er blonk! Blozende granaatappels, fluwelige vijgen, witgouden venkels, glanzende honingtomaatjes ….. een kind in een snoepwinkel kon zich niet verrukter voelen als ik. In mijn eigen suffige woonplaats, waar tot voor kort de culinaire hoogtepunten bestonden uit échte Zeeuwse babbelaars en bruingesuikerde bolussen, is nu een culinaire hemel gevestigd. Een gezónde hemel welteverstaan.
Eindelijk gerechtigheid! Eindelijk hoef ik niet meer om kwart voor zeven op de markt te staan om nog iets van bijzondere aard te kunnen kopen.

Ik gun deze enthousiaste ondernemers een uiterst voorspoedig en winstgevend bestaan. Als voorproefje kocht ik er alvast een tros Westlandse Frankenthaler blauwe druiven. Druiven zoals die vroeger een fruitmand sierden, met de authentieke fris-zoete smaak. De smaak van vroeger ….

Walnoten

Laat ik het maar eerlijk toegeven: als oorspronkelijke Brabantse kan ik me bij tijd en wijle storen aan de ongemakken van het Zeeuwse land. Om maar eens een voorbeeld te noemen, de eeuwige zuidwestenwind om je oren; de zompige klei die bij oogsttijd de wegen spekglad maakt, het gebeier van de zondagsklokken, het gemis aan culturele hoogtepunten. Hectiek, flair, pionierszin, allemaal zaken die ik af en toe met karrenvrachten binnen zou willen rijden hier. Mocht ik iemand op zijn tenen staan: sorry, sorry! Als meisje van achter de Mariabeeldjes, ben ik kennelijk nog steeds zoekende naar een vlekkeloze ziel. Sla maar, dan keer ik je mijn wang toe ;-).

Maar op één van die fraaie zomerdagen, als de wind zich gedraagt als een verkoelend briesje, voel ik me als een Godin in Zeeland en ben ik zo blij als een kind hier te mogen wonen. Datzelfde gevoel komt in me boven als ik weer één van die zeldzaam Zeeuwse adresjes ontdek, waar de tijd heeft stilgestaan en alles draait om authenticiteit.

Op kwekerij Westhof te ’s-Abtskerke kweekt men notenbomen. Niet zomaar een paar boompjes, nee, Piet van ’t Westeinde en zonen zijn houder van de collectie nationale botanische soorten in Nederland. In de noten-vakliteratuur staan 27 soorten beschreven, maar op de kwekerij staan er 30. Hiermee zijn zij vermoedelijk de grootste ter wereld op dit gebied.
De geschiedenis van kwekerij Westhof  kent zijn oorsprong in 1870. Inmiddels staat de 5e generatie boomkwekers aan het roer. Ook vader Piet  (75) is nog uiterst actief. Het kweken van walnotenbomen is zijn passie. “Wat moet ik thuis doen?” zegt hij, “daar val ik tijdens het lezen van de krant al in slaap”. Waarmee zich de ware Zeeuw in al zijn eenvoud laat zien. Hardwerkende rotsen in de branding. Worstelend en altijd boven komend. Mijn bewondering voor dit soort Mensch is groot.

Terug naar de noten. Die worden aan huis verkocht, in papieren zakken van een kilo. Er zitten zo’n 10 verschillende soorten in, van klein tot supergroot. Ze smaken dus allemaal verschillend. En dat is eigenlijk meteen het leuke eraan, zoveel smaakjes voor één prijs, waar vind je dat nog?
Met mijn mandje volgeladen keer ik tevreden terug naar huis.

Kwekerij Westhof
Westhofsezandweg 3
’s-Heer Abtskerke

't Hof Welgelegen - Middelburg

Er is de behoefte om lekker en puur te eten. Er is de morele plicht om niet alleen goed voor onszelf te zorgen, maar tevens voor onze medemens. Er is maar één aarde en wij mensen, dienen verantwoord om te gaan met alles wat bloeit en groeit. Belangrijke sleutelwoorden zijn dan duurzaam, groen, biologisch. Ik wil niet als moraalprediker overkomen, dus stort ik mij, na dit gezegd te hebben, meteen weer in de culinaire en dus smakelijke details.

Op rustige nazomerdagen als gisteren komen bovengenoemde sleutelwoorden samen op een plek als http://www.thofwelgelegen.nl   t Hof Welgelegen is een monumentale boerderij uit 1622, waar sinds juni 2009 een groentewinkel gevestigd is. Op het omliggende land worden biologische  groenten geteeld. De jonge ondernemers Ard en Esther van de Kreeke timmeren hard aan de weg om ‘t Hof Welgelegen de moestuin van Middelburg e.o. te laten worden. Inmiddels nemen veel restaurants hun groenten en fruit bij deze onderneming af. Ook de keukenbrigade van brasserie de Drukkerij in Middelburg (http://www.de-drvkkery.nl/index.php/brasserie/lunchkaart), werkt inmiddels met de biologische groenten van Hof Welgelegen. Tezamen met de biologische zuivel van http://www.schellach.nl/, het rustieke brood van Menno (http://www.vanmenno.nl/vanmenno/welkom.html)  en de vele vleesloze gerechten, is de brasserie hiermee dé plaats voor iedereen die bewust en gezond wil eten.

Sinds eind 2010 is ’t Hof Welgelegen zorgboerderij geworden. Ze bieden hiermee leerwerk trajecten aan en dagbesteding voor mensen die problemen hebben om in een normale baan aan het werk te blijven.

In de zomer worden er diners georganiseerd, waarbij gerenommeerde chefkoks acte de presénce geven. Een groot succes, gezien de snelheid waarmee de reserveringen wegvliegen. Dan is er het befaamde GroenteTas abonnement. Aan ruim 300 klanten worden er door heel Walcheren en Zuid-Beveland groente geleverd. En het aantal abonnees groeit nog wekelijks.

Enfin, ik kan nog even doorgaan met dit lyrische geleuter, maar als het tot de mogelijkheden behoort, kun je er het beste zelf een kijkje gaan nemen. Op dinsdag, donderdag, en zaterdag is de tot winkel omgebouwde boerenschuur geopend. Je vindt er eerlijke, authentieke producten als winterpostelein, pastinaak, groene kool, snoeptomaatjes, bietjes in allerlei kleuren en nog veel meer. Bij het zien van zoveel heerlijkheden, vult mijn hoofd zich als vanzelf met maaltijdideeën. Met een tas vol supergezonde vitamienenbommetjes verliet ik dan ook gisteren intens-tevreden het erf. Komend weekend wordt er weer volop gesmikkeld in huize Eetplezier.

De Zeeuwse Hemel Zierikzee

Soms ben ik helemaal niet op zoek naar interessante of lekkere producten. Dan wil ik een stukje “sweet dream” kopen, die mij in een gelukzalige stemming brengt. Zo’n droom die een dag lang in je hoofd blijft hangen, die ervoor zorgt dat de atmosfeer net een tikkie zachter aanvoelt dan de realiteit. Die de sfeer weergeeft van rommelige, maar harmonieuze oorden; waar serene stilte je doet zweven. Kortom,, waar het leven is zoals in je Mooiste Droom.

Slimme ondernemers combineren hun eigen droom met die van hun klanten. Zo ook de mensen achter De Zeeuwse Hemel te Zierikzee (http://www.dezeeuwsehemel.nl). Gisterenmiddag heb ik mezelf weer eens getrakteerd op een bezoekje aan dit eetparadijsje. Ik transformeer er niet tot figuurlijke engel (tot teleurstelling van velen), maar voel er eerder een buitengemeen aards trekje boven komen drijven: hebberigheid. Het liefst zou ik alle uitgestalde lekkernijen willen kopen. Van de prima geselecteerde wijnen, de fijne oliën en kruiden, het brood van Menno en zeker niet te vergeten de thee van Betjeman en Barton.

Vandaag scoorde ik er een rode costières de Nimes, Mas des Bressades 2010, welke ooit door Thérèse Boer werd uitgekozen om te schenken in De Librije. Als deze Leading Lady op wijngebied mij het juiste wijnpad wijst, durf ik haar blindelings te volgen. Mijn proefnotitie volgt later op deze blog.

 
Uiteraard ook meteen thee/koffie genuttigd. Erbij het fantastische gebak van De Koekela. Op de foto zie je citroenmeringue en een lemonbar.

Zoveel lekkers op één plek: ja, dan mag je je met recht De Zeeuwse Hemel noemen.
Het wachten is nu alleen nog op de gouden lepeltjes ;-)

Zeeuwse Hemel - Zierikzee

Voor iedereen die altijd op zoek is naar bijzondere hebbedingetjes op culinair gebied is dit hét adres.
Bij de Zeeuwse Hemel is het heerlijk koffie of thee drinken, temeer omdat het gebak dat erbij wordt geserveerd van De Koekela komt. Smullen dus!
Verder is het leuk snuffelen tussen de oliën en azijntjes, kruiden en wijnen. Voor de broodliefhebber is er Menno's brood, traditioneel zuurdesembrood.
www.dezeeuwsehemel.nl

Honeypie - Middelburg

Waarom ik dit knus-gezellige tearoompje nooit eerder ontdekt heb, is me een volslagen raadsel. Het is hier helemaal top! Heerlijke zelfgebakken taarten, scones en bagels, thee en koffie geserveerd in bijeen gespaard antiek servies. Het ziet er allemaal zó leuk uit! En wat een onzettend lieve jongedames in de bediening, ze kwamen zelfs met een papieren zakje aandragen toen ze zagen dat niet alles van onze snoeperijtjes op was. Waar vind je dat nog?
Er is maar één waarschuwing: er is zoveel lekkers dat je tonnetjerond het pand weer verlaat.
Zet 'm op, jongens en meisjes van dit gave initiatief, met mensen als jullie maken we de wereld een stukje mooier.